Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Elzas tripje (2)

VerslagenGeplaatst door pvo 19 feb, 2012 21:28

Na een rustige avond en nacht (na elven is er in de winterperiode echt geen hol te beleven in de Elzas!) en een verkwikkend ontbijt, maakten we de planning op voor onze tweede en laatste dag in de regio. De "operatie Crémant" was reeds succesvol afgerond en dus konden we ons toespitsen op de stille wijnen. Daarbij lieten we ons leiden door 3 zaken: efficiëntie (we hadden niet de luxe van tijd om een hele rits domeinen te bezoeken), prijs/kwaliteit (Elzas wijnen behoren sowieso niet tot de duurste dus moest er best wat aardige wijn aan "slimme" prijsjes te scoren vallen) en omgeving (het weer viel reuze goed mee en dus was wat Elzas sight-seeing aan de orde).

Ons eerste bezoek bracht ons in Kaysersberg waar we nog snel binnensprongen bij Jean Dietrich wiens crémant op 3 sterren kon rekenen in de Guide Hachette 2012. We werden er echter niet wild enthousiast van en reden dan maar snel door naar Blebenheim. Ik wou er de wijnen van Bott-Geyl degusteren maar had helaas de tijd niet meer gevonden om een afspraak te maken. En dat bleek dus wel een vereiste want eenmaal ter plaatse was er geen levende ziel te bespeuren. Onze voormiddag ging dus behoorlijk de mist in.

Niet getreurd echter. We besloten ons geluk te beproeven bij de Cave van Ribeauvillé. Een voltreffer! Van zodra je hier binnenkomt, laat je meteen alle (eventuele) vooroordelen over coöperatieves varen. Een moderne en aangenaam ingerichte ontvangstruimte, een balie waar je rustig door het ganse aanbod kan bladeren, alle flessen in handige frigo-ladenkasten en een professionele bediening door personeel dat uitblinkt qua productkennis. De degustatie bevestigde enkel onze eerste indrukken maar helaas liep het al tegen sluitingstijd aan. Wat nu? We besloten dan maar eerst ons namiddagprogramma af te werken en in de late namiddag de degustatie verder te zetten.

Eguisheim wordt in mijn lokale gids aangeprezen als één van de charmantste stadjes van de hele Elzas. En bovendien is daar ook ene Bruno Hertz gevestigd wiens Muscat 2009 een coup de coeur en 3 sterren in de Hachette bijeen versierde. Alvast twee goede redenen om richting Eguisheim te bollen. Bij het binnenrijden van het stadje zien we plots reden nummer 3 opduiken: een gigantisch blauw bord met daarop de benaming "Wolfberger". Tiens, doet ergens een belletje rinkelen. Worden een aantal van die wijnen niet via Colruyt in België aangeboden? Lijkt alvast de moeite om eens wat meer over te ontdekken. Maar eerst ergens een hapje eten.

Na de lunch trekken we dus richting Wolfberger. Ik had er zelf nog niet eerder bij stilgestaan maar Wolfberger is geen domein maar wel een coöperatieve. Meer bepaald één van de allereerste in de Elzasregio en ze groepeert momenteel zo'n 480 wijnbouwers uit de wijde omgeving van Eguisheim en heeft zo'n 1200 ha wijngaard in productie. Betekent dit dan dat er hoofdzakelijk grootdistributiewijnen uit het lagere prijssegment aangeboden worden? Nein, mein Freund, gar nicht so. Wel een groot aanbod, zo'n 85-tal crémants en wijnen en dan nog eens bijna 60 soorten eaux-de-vie. We proefden er een aantal wijnen uit het instapgamma "Signature de Wolfberger" en waren meteen aangenaam verrast: veel wijn voor een prijs van rond 5,5 à 6,5 euro/fles. We vielen unaniem voor de Pinot Gris 2010, een wijn waar je met plezier nu al van geniet en waarvan je met vrienden al eens een behoorlijk aantal flessen kunt kraken zonder uw portefeuille te scheuren. In het assortiment Grands Crus ging het degustatieplezier onverminderd verder en begonnen we stilaan te rekenen hoeveel flessen er in de koffer en op de achterbank geladen konden worden. Omdat we niet konden kiezen namen we zowel de Riesling, GC Eichberg, 2007 en de Riesling, GC Pfersigberg (die helling heeft zijn naam niet gestolen want de perzikaroma's zitten er dus wel degelijk in, hé) 2010 mee. Evenals de Pinot Gris, GC Hengst, 2010. Misschien nog snel even bij vertellen dat we hier op prijsniveau van 8,5 à 9,5 euro/fles zitten. Voor Grand Cru wijnen! Probeer dat eens in Bordeaux of Bourgogne! In tegenstelling van wat sommigen beweren is 2010 in de Elzas overigens een zeer mooi jaar met veel fruit in combinatie met frisheid en mooie zuren.

Op weg naar de auto liepen we nog even langs bij Bruno Hertz om van zijn gelauwerde Muscat 2009 te proeven. Ditmaal konden we de proevers van de Hachette unaniem bijtreden en dus belandde een kartonnetje in de koffer. Tja, het zou nu toch niet meer aankomen op een karton meer of minder. We daalden nog snel even af in de kelder bij Bruno Hertz en stelden vast dat de Elzassers de gewoonte hebben om hun grote foeders te voorzien van mooi gestileerde aftapkranen die vaak verwijzen naar mythologische zaken of de historiek van de streek.

En dan terug naar de Cave van Ribeauvillé om de degustatie van 's middags verder te zetten. Deze coöperatieve werd opgericht in 1895 en is daarmee de allereerste van de Elzas (en is dus enkele jaren ouder dan Wolfberger). Deze cave is wel een maatje kleiner met 40 aangesloten wijnbouwers en een productieareaal van 260 ha. We namen uitgebreid de tijd om het gamma te ontdekken want hierna restte er ons enkel nog de terugreis naar België. Hoewel nog steeds niet duur te noemen, ligt de prijs voor de Grand Cru wijnen hier toch bijna dubbel zo hoog als bij Wolfberger. De wijnen zijn dan ook iets complexer en leggen nog meer de nadruk op mineraliteit. Meteen bleek ook dat de meningen uiteen liepen want zo verkoos Herr 5 de Pinot Gris, GC Gloeckelberg, 2007 terwijl ik veel liever de Pinot Gris, GC Kirchberg, 2007 had. Maar helemaal op het einde volgde nog een leuke verrassing: een betaalbare Pinot Noir, Grande Cuvée Kugelberg, 2009 (aan 11,35 euro) die ik ook nog enorm lekker vond. Geen lichte Pinot Noir die je vaak in de Elzas aantreft en die gerust gekoeld in de zomer kan geserveerd worden. Neen, hier tref je meer de Bourgogne getypeerde stijl maar dan wel aan Elzas tarief.

Eindconclusie: een auto afgeladen vol met leuke flessen (188 en dat in nauwelijks 2 dagen!!!) vormt op zich al het beste bewijs dat het een boeiende en leuke tocht is geweest! Een ideaal tussendoortje om de batterijen weer wat op te laden. Enkel jammer van die twee verdomde flitsboetes die ons 180 euro lichter hebben gemaakt. Nog een geluk dat we genoeg cash op zak hadden of we konden onder begeleiding van de gendarmes op zoek naar een betaalautomaat.

  • Reacties(1)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.
Geplaatst door vinejo 22 feb, 2012 12:44

Ach ja, valt wel mee, een eurootje extra per fles... ;-)