Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Elzas tripje (1)

VerslagenGeplaatst door pvo 18 feb, 2012 00:55

Een weekdag ergens begin december vorig jaar. Op weg naar huis van het werk krijg ik plots telefoon van Herr 5. Of ik niet wat tips had voor een degelijke schuimwijn rond 7-8 euro/fles voor op een oudejaarsfeestje. Vergelijkbaar qua kwaliteitsniveau met de Crémant de Jura die we enkele weken eerder proefden op een wijnsalon. "Toch jammer dat het zo ver rijden is naar de Jura" mijmerde hij nog even. "Klopt" gaf ik toe "maar de Elzas valt goed te doen en daar hebben ze vast ook goede crémant, niet?".

Sommige van mijn wijnbuddies hebben aan een half woord genoeg en goed een week later waren Herr 5, Zorz en ik al op weg voor een ultrakort, 2-daags bezoekje aan de Elzas. Op zoek naar een flinke partij schuimwijn, pittoreske Elzasstadjes in Kerstsfeer, een occasioneel culinair verwennerijtje en wie weet kwamen we nog wel wat lekkere flessen tegen die smeekten om in de kofferbak te belanden.

Ik had de vorige dagen wat rondgemaild en voor onze eerste dag ter plaatse stonden de zoektocht naar goede schuimwijn en een bezoek aan Riquewihr centraal. Met bezoekjes aan Domaine X. Muller, Dopff au Moulin en Hugel & Fils konden we alvast een goede start nemen.

Rond het middaguur arriveren we bij Domaine Xavier Muller in Marlenheim, het startpunt van de Elzas wijnroute. Bij het doorneuzen van mijn Hachette 2012 viel me op dat deze producent resp. 2 en 3 sterren (met een coup de coeur er bovenop) in de wacht wist te slepen voor zijn witte en rosé schuimwijn. Reden genoeg om ter plaatse te proeven. We proefden er eerst 2 witte crémants waarvan er één misschien wel al voor aankoop in aanmerking kon komen. Dat was echter buiten de rosé versie gerekend! Deze brut van Pinot Noir deed ons onmiddellijk smelten, een klasbak waar alles in evenwicht zit en die zowel als aperitief of bij dessert geserveerd kan worden. Aan een tarief van 7,6 euro/fles hebben we met veel plezier de koffer half vol geladen. Missie 1 reeds volbracht van bij de start en dus konden we voor de rest alles super relaxed op ons laten afkomen. Overigens vernam ik eergisteren dat er bij Muller geen fles rosé meer te vinden is. Slechts vanaf mei opnieuw voorradig.

Na de check-in in ons hotelletje in de omgeving van Ribeauvillé begaven we ons op pad voor onze tweede afspraak. Voor Zorz en mezelf zou het een aangenaam weerzien worden met de schuimwijnen van Dopff au Moulin te Riquewihr. We waren daar al eens gepasseerd in 2007 en proefden nu opnieuw een zestal Crémants die dit gekende huis produceert. Overigens is het dit huis dat aan de basis lag van de Crémant d'Alsace ergens rond het begin van de 20e eeuw. Niet zo verwonderlijk dus als hier fijne schuimwijnen gemaakt worden. En net zoals zo'n 4 jaar eerder werden we opnieuw het meest bekoord door de Wild Brut, een niet gedoseerde crémant van Pinot Blanc en Pinot Auxerrois uit de jaargang 2008. De afwezigheid van dosage en de opvoeding "sur lattes" zetten de frisheid en het florale karakter van de Pinot Blanc op de eerste rij. Heel mooi en verrassend als aperitief. Aan iets meer dan 9 euro/fles toch een stuk prijziger dan de rosé van Muller maar nog steeds democratisch te noemen.

Na al die bubbels vonden we dat het stilletjes aan tijd werd om het bijzonder schattige centrum van Riquewihr te verkennen en ons naar onze derde afspraak van die dag te begeven. We hadden een rondleiding annex degustatie in het vooruitzicht bij het wellicht beroemdste wijnhuis van de hele Elzas: Hugel & Fils.

De historiek van dit wijndomein gaat terug tot in de late 16e eeuw en is onlosmakelijk verbonden met de stad Riquewihr. We werden er hartelijk ontvangen door dhr. Lionel Rousseaux die ons meenam voor een kleine verkenningstocht doorheen de vinificatie- en kelderruimtes van het domein. Het eerste wat meteen opvalt is de logistieke uitdaging om hier in het centrum van een piepklein stadje wijn te maken. Tijdens de oogstperiode is het verre van evident om hier met vrachtwagens vol druiven af en aan te rijden. Eenmaal beneden val je van de ene verbazing in de andere. Je dwaalt er tussen gigantisch grote houten foeders (waaronder het beroemde Saint Caterine vat uit 1715) en nissen met juweeltjes van flessen.

Eenmaal terug boven werden we opgewacht door dhr. Etienne Hugel die ons een korte demo gaf over de schat aan informatie en features die de website van Hugel herbergt en ons daarna begeleidde bij de degustatie van de wijnen.

De wijnen zelf dan. Het gamma van Hugel is onderverdeeld in een aantal segmenten gaande van Classic, Tradition en Jubilee tot de meer exclusievere Vendanges Tardives en Sélections de Grains Nobles. We proefden een 10-tal wijnen verdeeld over alle segmenten. In de Classic lijn viel me vooral de Riesling 2010 op: loepzuiver, krokant, mineralig en lekker strak. Een wijn die eigenlijk nog wat jaren zou moeten ouderen maar ik vind hem nu perfect te genieten. Een wijn die aantoont dat Riesling in de Elzas niet per se overladen moet zijn met restsuikers. Bij de Vendanges Tardives bezweken we voor de Gewurztraminer VT uit 2003. Nog piepjong en fris en helemaal niet overrijp (ondanks de warme zomer). Uiteraard weelderig en exuberant, zowel omwille van de druivensoort (Gewurztraminer is zeer aromatisch) als de late pluk. Waar de Gewurztraminer VT ons reeds in hogere sferen bracht, voerde de Gewurztraminer Sélection de Grains Nobles uit 2005 ons regelrecht richting stratosfeer. Ongelooflijk rijk en met een gloed die je een halfuur later nog steeds gewaar wordt in het gehemelte. Deze wijn heeft nog een zeer lang leven voor de boeg en is nu nauwelijks de puberjaren voorbij. Helaas hangt hier uiteraard reeds een stevig prijsetiketje aan vast. Een absolute topwijn en een prachtige afsluiter van onze eerste degustatiedag.

Inmiddels was het buiten reeds donker en van al dat wijnproeven hadden we zowaar dorst gekregen. Na eerst nog snel een tafel geboekt te hebben in een door Maison Hugel aangeraden restaurant (le Sarment d'Or, overigens zeer de moeite waard!) kuierden we wat door de charmante straten van Riquewihr en doken we vervolgens een "winstub" binnen om het lokale gerstenat eens te proeven.

  • Reacties(0)

Fill in only if you are not real





De volgende XHTML tags zijn toegestaan: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles en Javascript zijn niet toegestaan.