Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Amaro!

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 12 okt, 2008 00:11

Vorige week verbleef ik enkele dagen in Italië voor het werk. Meer bepaald in Viareggio, een badplaats aan de Tyrreense Zee. Een kuststadje zoals er waarschijnlijk zoveel zijn en uiteraard bijzonder ingesteld op het toerisme. Ware het niet dat de stad in de Toscaanse regio lag dan was mijn verblijf aldaar waarschijnlijk onvermeld gebleven op wijnblog.be.

De avond voor de meeting ging ik met een aantal collega’s ’s avonds nog iets eten. We hadden ons vooraf wel geïnformeerd in het hotel, kwestie van niet in een of andere “tourist trap” te belanden. Aan de hotellobby werd ons het Ristorante Amaro in de Via San Martino aanbevolen. Een goede aanbeveling zoals later zou blijken!

Blog Image

Omdat we met een redelijk omvangrijke groep waren (zo’n 12 personen), werd geopteerd voor een gemeenschappelijk menu waarbij de chef van dienst ons mocht verrassen met zijn culinaire lekkernijen. Uiteindelijk kregen we tweemaal een bordje met telkens 3 hapjes als voorgerecht. Alle voorgerechtjes waren visbereidingen en gingen van carpaccio van verse lokale vis tot warme ovenbereide hapjes. Er werd niet gekozen voor één hoofdgerecht maar wel voor twee pastareceptjes (eentje met schelpjes en eentje met vleesbereiding). Alle gerechten overstegen duidelijk de middelmaat en deden me op geen enkel moment denken aan de typische toeristische keuken van snelle, overgegaarde en smaakloze bereidingen. Op culinair vlak alvast een aanrader.

Ondergetekende mocht rondneuzen in de wijnkaart en ging naarstig op zoek naar lekkere Italiaanse wijnen. Wat meteen opviel, was de gematigde prijszetting voor de Italiaanse wijnen. Waar je voor de Franse champagnes vlot 50-70 euro moest neertellen, paste de hoofdmoot van de Italiaanse wijnen perfect in een aanvaardbare 25-35 euro vork. Kijk, zoiets doet gewoon deugd! Uiteraard lijkt het logisch dat in een restaurant in Toscane minder wordt aangerekend voor Italiaanse wijnen dan voor Franse maar door de bedachte prijszetting van Ristorante Amaro wordt de klant aangenaam verleid om wijn te drinken bij zijn gerecht zonder meteen een financieel infarct op te moeten lopen. Dat wijn hier bijzonder au sérieux wordt genomen, blijkt ook uit hun business card dat naast “ristorante” ook “wine bar” vermeldt.

Blog Image

Bij de voorgerechtjes dronken we een witte wijn uit de regio: Poggio Brigante, GuazzalFalco, 2007. Een 100% Vermentino IGT (Indicazione Geografica Tipica) wijn uit Maremma,Toscane. Dit gebied was ooit een soort veredeld brak moerasland maar is uitgegroeid tot de voedingsbodem van menige “Super Tuscan” (grootse wijnen die vaak gemaakt worden van druiven die niet toegelaten worden binnen de strikte DOC en DOCG reglementering en daarom eerder in de IGT categorie terecht komen). Een bijzonder mooi gestructureerde wijn met kruidige en grassige aroma’s. Ideaal voor bij vis en schelpdiergerechten.

Omdat ik daarvoor al had zitten twijfelen tussen de Vermentino van Poggio Brigante en de Fiano van Masseria Frattasi, heb ik bij het eerste hoofdgerecht deze witte wijn laten aanrukken. Zonder meer een goed idee want deze IGT wijn van 100% Fiano druiven is één en al elegantie. Bijzonder lieflijk met aroma’s van witte bloesems, witte perzik en een lik honing. Een wijn waar je na het eerste glas onmiddellijk verlangt naar een tweede. Ik ontdekte nog maar recent de Fiano druif maar ben stilaan onvoorwaardelijk fan. De Fiano van Masseria Frattasi vond ik overigens nog beter dan de Colle di Tilio, 2007, van Janare die ik thuis liggen heb (zie eerder bericht).

Voor bij de tweede pastabereiding schakelden een aantal mensen over naar rood en werd opnieuw geopteerd voor een streekproduct: de Chianti Classico, L’Aura, 2006, van Querceto di Castellina. Lang geleden dat ik op restaurant nog zo van mijn sokken geblazen werd door een wijn! Ik had al horen waaien dat 2006 een meer dan goed geslaagd jaar was in Toscane maar dit kon alvast tellen als bevestiging. Een super fruitgedreven wijn met bakken zwarte kers, een mooie levendige houtimpressie (vanille, sigarenkistje) en een fijne kruidigheid (zachte pepers).

Blog Image

Dit schreeuwt om meer en de komende maanden ga ik dan ook zoveel mogelijk impressies proberen op te doen van de Toscaanse oogst uit 2006. En met het uitgespaarde budget op Bordeaux 2006 ga ik een mooie collectie Chianti’s aanleggen. En dat vrouwlief een goed glas Italiaanse rode ook weet te smaken, neem ik er als bonus bovenop.

  • Reacties(2)//www.wijnblog.be/#post81