Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Wijnblog goes Lux, deel 4

WijnevenementenGeplaatst door pvo 06 jul, 2014 23:26

Omdat we op voorhand niet wisten hoelang ons bezoekje bij Bernard-Massard zou duren, hadden we voor de rest van de dag geen afspraken meer geboekt. Maar ik hield wel nog een troef achter de hand: het domein Cep d'Or bij Hëttermillen, op een goede steenworp (of 3, 4, 5) van ons hotel. Ze hebben er een bar à vin waar je de wijnen van het domein kunt proeven. Lekker handig dus als je tussen 17.00 en 18.00 passeert op weg naar het hotel smiley

Ik bezocht het domein ooit ergens eind de jaren 90 maar de wijnen waren me niet bij gebleven. Wel herinnerde ik me de architectuur van hun gebouw (gebouwd in 1995) dat me nogal macaber en kitscherig tegelijkertijd overkwam. Vooral die betonnen constructie die het terras overspant doet me denken aan een cross-over van een funerarium, watertoren en landingsplaats voor UFO's. Hoewel het geen zo'n gekende naam is en deze dan nog eerder aan een coöperatieve doet denken, is Cep d'Or wel degelijk een volledig privaat wijnbedrijf.

Eenmaal ter plaatse stelden we met genoegen vast dat er zelfs op een kille winterdag wat lokaal volk in de bar à vin zat. En als de "locals" het hier goed toeven vinden, dan zal de wijn ook wel ok zijn, niet?

Cep d'Or bleek één van de verrassingen van onze trip. We proefden een aantal behoorlijke Crémants toen de patron plots met zijn Signature kwam aandraven. Eén van de meeste verrassende Crémants die we op die 2 dagen zijn tegengekomen. Behoorlijk floraal en met pakken rijp steenfruit, helemaal anders van snit (veel opulenter) dan de meeste Crémants van Luxemburg. Daarna werden we vergast op een serietje Riesling waarbij vooral de "Fels" en "Dieffert" uit Stadtbredimus ons wisten te verleiden. Behoorlijk wat voorraad in de koffer gegooid en op weg naar ons hotel.

Niet dat ik betaald wordt om reclame te maken maar Hotel de l'Ecluse in Stadtbredimus is overigens wel een aanrader. Mooi, modern hotel, zeer deftige en ruime kamers met terras en er 's avonds goed gegeten in het restaurant.

Na een verkwikkende nachtrust beginnen we aan dag 2 van de VinLux toer. Ditmaal met focus op de individuele wijnbouwers.

Onze eerste afspraak hebben we met Isabelle Gales van Caves Gales/Caves St. Martin in Remich. Na de kennismaking kregen we meteen een uitgebreide rondleiding in de "caves" van het domein St. Martin. Meer dan 1 kilometer aan gangen en ruimtes uitgegraven in de massieve kalkrotsen langs de Moezel. Ideaal voor de vinificatie en de stockage van wijn en uiteraard ook zeer sfeerscheppend voor een degustatie.


Als liefhebbers van bubbels waren we meteen enthousiast van de Crémant de Luxembourg van Caves St. Martin. Helemaal anders dan de Signature van Cep d'Or. Bij St. Martin wordt geopteerd voor een zeer frisse, rechttoe-rechtaan stijl waarin citrusvruchten, kaapse appel en mineraliteit de hoofdrol opeisen. Deze stijl wordt ook doorgetrokken in de stille wijnen die we proefden. Achtereenvolgens proefden we de Auxerrois, Pinot Blanc, Pinot Gris en Riesling, allen uit 2012. Wat bleek? De Pinot Gris kon bij ons opnieuw maar weinig begeestering losweken. Riesling en Pinot Blanc waren duidelijk beter maar.... moesten het opnieuw afleggen tegen de Auxerrois. Ik begin er stilaan toch echt wel van overtuigd te geraken dat men in de Luxemburgse Moezel met deze druif resultaten kan halen die in Duitsland of Frankrijk niet zo voor de hand liggen. Op die 2 dagen tijd ben ik eigenlijk geen enkele deftige Pinot Gris tegengekomen. Daarentegen ben ik meerdere malen zeer gecharmeerd geraakt door Auxerrois, heb ik Pinot Blancs geproefd die beter waren dan hun tegenhangers in de Elzas en Riesling ontdekt die zijn mannetje weet te staan. Deze laatste zijn (nog) geen match voor de beste exemplaren uit de Elzas en zeker de Duitse Rijn en Moezel maar ze zijn ook veel vriendelijker voor uw portemonnee.

Nadat we de kelderdeur achter ons dichtgetrokken hebben, zetten we onze degustatie verder in het hoofdgebouw (met majestueus zicht op de Moezel) met de wijnen van Caves Gales. De familie Gales is eigenaar van Caves St. Martin, hetgeen verklaart waarom we op het domein van Caves St. Martin meteen 2 degustaties kunnen doen. De wijnen van Gales die ik proefde in Brussel (zie deel 1 van deze reeks) waren overigens één van de redenen om een VinLux degustatietoer op te zetten.

Gelet op het verdere programma van dag 2 EN de terugrit naar België, besluiten we de degustatie beperkt te houden. Mocht sowieso niet mankeren op de proeverij: de Crémant de Luxembourg Heritage, een bubbel die een bruggetje bouwt tussen de friszurige stijl van St. Martin en de meer exuberante verschijning van Cep d'Or Signature. Waarom? Omdat de stijl meer in de lijn ligt van de Franse crémants die langere flesrijping mee krijgen. Ook hier leidt dit tot een bubbel die gerijpt en mondvullend overkomt. Ik denk dat ik eens een leuke bubbeldegustatie op het getouw zal zetten deze zomer om al die verschillende stijlen tegen elkaar af te meten. Vervolgens hebben we de wijnen uit de reeks Domain & Tradition geproefd. De Pinot Blanc kende ik dus reeds en - gelukkig - wist deze me nog steeds evenveel te bekoren. Minstens even goed in de D&T reeks was de Riesling. We waren het met ons 3'en overigens roerend eens over de te maken keuzes en dus was het opmaken van de bestelling niet echt een hoofdbrekende sudoku.

Lunchtime + kort bezoek aan Remich en dan op naar de volgende afspraak bij L&R Kox.






  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post237