Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Wijnblog goes Lux, deel 1

WijnevenementenGeplaatst door pvo 19 jan, 2014 22:33
Luxemburg, zo dichtbij en toch zo veraf. Tot mijn eigen schande moet ik vaststellen dat wijn uit Luxemburg sinds de start van deze blog nog nooit aan de orde kwam. Kwade wil? Neen, zeker niet! Slechte wijn? Welneen! Wat dan? Pff, moeilijke vraag. In alle eerlijkheid, ik denk dat de Luxemburgse wijnen me gewoon niet opgevallen zijn in het immense wijnaanbod. Er zijn geen grote namen (als je even de reclame voor Bernard-Massard buiten beschouwing laat), het is een klein wijngebied en er zijn geen speciale condities (druivensoorten, natuurlijke fenomenen of verbouwingstechnieken) die de Luxemburgse wijnen op de een of andere manier specifiek doen opvallen.

Waarom dan dit artikel en zelfs een ware "fieldtrip" naar Luxemburg? Omdat ik de wijnen uit Luxemburg per toeval opnieuw ontdekt heb via een kleine degustatie die begin december in Brussel doorging. Ik ontving enige tijd terug een uitnodiging van Vanessa Gohy van PR bureau RCA. Op 3 december zou er in John & Rose Art Café op de Vlaamsesteenweg in Brussel een degustatie plaats hebben van wijnen en crémants uit Luxemburg. Wijnen uit Luxemburg? Beng! Plots begon het te dagen. Wanneer heb je voor het laatst nog eens een Luxemburgse wijn geproefd? Auw, alleen al de vraag stellen, deed behoorlijk pijn. Moest waarschijnlijk al zo'n 10 jaar geleden zijn. Ik begon me als wijnliefhebber plots wat beschaamd te voelen. Hoe komt het in godsnaam dat één van de meest nabije wijngebieden totaal maar dan ook totaal genegeerd werd? Enfin, alleszins reden genoeg dus om de kennis wat bij te spijkeren op de geplande degustatie.



Het Luxemburgse wijngebied is geconcentreerd rond de Moezelvallei en strekt zich uit over zo'n 42 km van Schengen in het zuiden tot Wasserbillig in het noorden. De Moezel zelf vormt de grens tussen Luxemburg en Duitsland en aan de overkant liggen dus de Duitse wijngebieden uit de Moezel. En toch zijn er opmerkelijke verschillen tussen beide Moezelgebieden. De Duitse Moezel doet me meteen aan Riesling denken. In de Luxemburgse Moezel waan je je echter eerder in de Elzas. Uiteraard is hier ook Riesling maar daarnaast ook Gewürztraminer, de 3 Pinots (blanc, gris en noir), en Chardonnay. En net als in de Elzas wordt in Luxemburg behoorlijk veel Crémant gemaakt. Is er ook iets typisch Luxemburgs? Ja, er worden ook veel wijnen gemaakt van Elbling, Auxerrois en Rivaner. Vooral Elbling en Rivaner lijken me minder vaak voor te komen in andere wijngebieden. Het wijngebied is klein en omvat nog geen 1300 km2 aan wijngaarden. Overigens is ons land afnemer van 2/3 van de totale wijnexport uit Luxemburg. Uiteraard zijn wij Belgen hiermee dus de grootste consument voor de wijnen uit Luxemburg.

Terug naar 3 december. Ik proefde in totaal een 15tal wijnen ter plaatse en thuis. De Crémants lieten een goede indruk na. Ik vond meteen 2 types terug: de lichtvoetige, friszurig en florale aperitiefwijnen die relatief weinig complexiteit bieden en de meer terroir gedreven wijnen die aanleunen bij de Franse Crémants en Champagnes en ook rokerige, minerale en noterige aroma's ten toon spreiden. Deze laatste passen ook goed bij een maaltijd, de eerste doen het prima als aperitief bij warmere lente- en zomerdagen.

Van de geproefde wijnen bleven me vooral de Blanc de Blancs Brut van Dom. L&R Kox en de Millésime 2009 van Poll Fabaire bij.



En de stille witte wijnen? Ik proefde er ter plaatse maar een 5tal en kreeg thuis ook wat flessen toegestuurd om verder in alle rust te ontdekken.

In Brussel was het een beetje een "mixed bag". Ik proefde 3 wijnen die me eigenlijk echt niet konden overtuigen en die ik nooit zou kopen of aanraden. Niet dat ze slecht of foutief waren, ze boden me gewoon te weinig perspectief, karakter of originaliteit. Er zaten echter ook 2 wijnen bij die mijn houding tegenover Luxemburgse wijnen compleet hebben doen wijzigen.

Eerst was er de Riesling Privilége, 2012 van Dom. L&R Kox. Een zeer mooie aciditeit, veel citrus en ananas, mineralig (rokerige toetsen) en veel volume (wijn blijft lang hangen). Ik was geweldig verrast en verwachtte me aan een uitleg dat dit de topcuvee van het domein was en dat er dus een dito prijskaartje aan zou hangen. Neen! Ja, wel hun beste gamma maar aan 12,5 euro/fles kan je hier moeilijk van hebzucht spreken.


En dan proefde ik de Pinot Blanc, Domaine & Tradition, 2012 van Dom. Gales. Pinot Blanc. In de Elzas altijd al wat het zwakke broertje. Mijn verwachtingen waren dus niet echt top. Maar hoe bedrogen kwam ik uit! Deze wijn had behoorlijk veel materie voor een normaal lichte Pinot Blanc. En ook het smaakspel was zeer leuk en boeiend: een friszurig mondgevoel wordt gecombineerd met florale toetsen. Ik was hier onmiddellijk fan van en toen ik later vernam dat we hier op een prijsniveau van 8,5 euro zitten, viel mijn mond pas helemaal open.



Die avond en vooral door die 2 wijnen, begon ik met het idee te spelen om mijn wijnbuddies op te trommelen voor een kort bezoekje aan Luxemburg.

Zowat een week later, kreeg ik een 6tal flessen thuis toegestuurd en kon ik mijn verkenning van de Luxemburgse wijnen in alle rust verder zetten. Gedurende de dagen die volgden, werden mijn eerdere impressies enkel bevestigd. Luxemburgse wijnen zijn echt wel aan een herontdekking toe. De eerder bescheiden instapwijnen Côtes de Schengen (een Rivaner 2012 en een Pinot Gris 2011) van Dom. Vinsmoselle zijn goed en leveren een mooi prijs/kwaliteitsplaatje op. Ik proefde ook 3 Grand Premier Cru wijnen (Dom. L&R Kox (Riesling), Dom. St.-Martin (Auxerrois) en Dom. Gales (Pinot Gris)) en kon maar tot één vaststelling komen. Mijn wijnvoorraad heeft meer behoefte aan dit type wijn: fris en mooie zuren, veel toetsen van (kaapse) appel, agrumes (pompelmoes, pomello), kruisbes, peer en toch ook de onontbeerlijke minerale invloeden.



Conclusie? Luxemburg is helemaal niet ver en in 2013 is het er niet van gekomen om met de wijnbuddies een wijnreisje in elkaar te boksen. Dus, vertrekken we morgenavond richting Remich en Grevenmacher op ontdekking van de Luxemburgse Moezelvallei. Benieuwd of de verwachtingen ook ter plaatse ingelost kunnen worden en of we met de koffer vol terug naar België rijden.






  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post234