Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Chianti Classico

WijnevenementenGeplaatst door pvo 23 feb, 2012 01:07

Eind januari werd er op mijn werk een mysterieus pak afgeleverd. Niet meteen een duidelijke vermelding van afzender en bovendien behoorlijk zwaar. Tiens, wat kon dit zijn? In het karton een witte box van piepschuim met daarin 6 flessen Chianti Classico. Aha, het begon te dagen! Collega-blogger Vinama stelde ons enkele maanden eerder de vraag of we interesse hadden voor een gezamenlijke blogpost rond het thema Chianti Classico. Het “Consorzio Vino Chianti Classico” lijkt verre van wereldvreemd als het op nieuwe media aankomt en wou graag vernemen hoe wijnbloggers tegen Chianti Classico aankijken. Omdat schrijven over wijn zonder relevant proefmateriaal hen een beetje overkwam als een Toscaans landschap zonder cipressen, bezorgden ze ons dus een aantal flessen Chianti Classico om alvast wat inspiratie op te doen. Kan tellen als aanzet en zeker voor deze blogger die een boon heeft voor Italiaanse wijnen.

Chianti zal bij iedereen wel een belletje doen rinkelen. Ik veronderstel dat dit zowat de bekendste wijnbenaming uit Italië moet zijn. Toen ik nog als absolute wijnleek door het leven ging, had ik in elk geval al van Chianti gehoord lang voordat benamingen als Brunello en Barolo me vertrouwd in de oren begonnen te klinken. Nu ik er aan terug begin te denken, zal Chianti waarschijnlijk lang (nagenoeg mijn volledige studententijd) de enige Italiaanse wijn geweest zijn die ik kende. Maar goed, dat is dus lang geleden en er is Chianti en Chianti. De eerste vermeldingen van Chianti als wijn dateren van eind 14e eeuw maar het is weinig waarschijnlijk dat toen reeds dezelfde druivenvariëteiten gebruikt werden als nu. Wel staat vast dat toen reeds in dezelfde streek wijn werd gemaakt. Het was evenwel wachten tot 1716 vooraleer het wijngebied van Chianti geografisch werd afgebakend. Dat historische kerngebied omvatte de omgeving rond de dorpen Gaiole, Castellina en Radda die samen de Lega del Chianti vormden. In 1932 wordt het grondgebied van Chianti grondig hertekend bij ministerieel besluit. De totale oppervlakte wordt met een factor van 15 vermenigvuldigd en bestaat voortaan uit zeven gebieden: Chianti Classico, Colli Aretini, Colli Fiorentini, Colline Pisane, Colli Senesi, Montalbano en Rufina. Het vroegere kerngebied van de Lega del Chianti ligt volledig in de Classico zone die beschouwd wordt als de meest authentieke weergave van de Chiantiwijn. Chianti geniet de DOCG (hoogste trap in de hiërarchie van benamingen van oorsprong) status sinds 1984.

Het “recept” voor de Chiantiwijn werd voor het eerst vastgelegd in 1850 door Baron Bettino Ricasoli (zijn nazaten beheren nog steeds het beroemde domein Castello di Brolio) en voorzag 70% Sangiovese, 15% Canaiolo, 10% Malvasia (bianca) en 5% lokale, andere druiven. Helaas haalde gemakzucht het van inzet en begon men massaal Trebbiano, een uitbundig groeiende maar weinig karaktervolle druif, aan het recept toe te voegen. Gevolg een slobberwijn van 70% Sangiovese en aangevuld met tot wel 30% witte wijn hetgeen Chianti tot een paar decennia geleden een rotslecht imago bezorgde. Gelukkig werd uiteindelijk ingegrepen en momenteel moet een Chianti Classico voor minstens 80% Sangiovese bevatten, aangevuld met 20% andere rode druiven (Canaiolo, Colorino maar ook Cabernet Sauvignon of Merlot mogen bijvoorbeeld). Witte druiven mogen sinds 2006 niet meer voorkomen in een fles Chianti Classico en dat is misschien maar best ook.

De wijnen uit Chianti Classico mogen allemaal het bekende Gallo Nero (zwarte haan) label dragen en onderscheiden zich daarmee van de andere Chianti's. Tot slot nog even vermelden dat een Chianti Classico zich Riserva mag noemen na een minimum van 2 jaar ouderen (op inox of op vat) en 3 maand rijping op fles. De Riserva's maken zo'n 20% uit van het totale aanbod aan Chianti Classico en enkel in goede oogstjaren en van hiervoor geschikte percelen worden Riserva's gemaakt.

Wie meer wil weten over het Consortium en Chianti Classico: http://www.chianticlassico.com/en

De 6 geleverde Chianti wijnen stelden me wel even voor een luxeprobleem, de blogpost was namelijk voorzien voor 23 februari maar ik had me voorgenomen die maand geen druppel alcohol te drinken. Bovendien leek het me ook nogal zonde om die wijnen te proeven en dan met 6 quasi volle flessen achter te blijven die je dringend moet leeg krijgen. Ik heb daarom de hulp opgetrommeld van mijn halve trouwboek, collega's op het werk en wat vrienden. Samen hebben ze 3 verschillende panels gevormd die alle wijnen met mij hebben geproefd. Stukken beter dan in je eentje proefnota's te zitten kriebelen en helemaal in lijn met de gedachte dat een fles wijn zoveel beter smaakt als je die deelt met gelijkgestemde zielen. Ik was overigens ook wel eens benieuwd of zo'n gefaseerde degustatie (over 2 dagen, panels van verschillende grootte, ervaren en iets minder ervaren proevers) toch zou toelaten om overeenstemmende punten te vinden.

De 6 geproefde wijnen (allemaal Riserva's):

- Castello Vicchiomaggio, Vigna La Prima, 2008 (100% Sangiovese, alc. 14,5%)

- Vecchie Terre di Montefili, 2007 (100% Sangiovese, alc. 14%)

- Badia a Coltibuono, 2007 (Sangiovese en Canaiolo, alc. 15%)

- Castello della Paneretta, Torre a Destra, 2006 (100% Sangiovese, alc. 13%)

- Castello di Meleto, Vigna Casi, 2007 (85% Sangiovese, 15% Merlot, alc. 14%)

- Poggio al Sole, Casasillia, 2007 (100% Sangiovese, alc. 14,5%)

Wat viel op bij de eerste degustatie (onmiddellijk na opening van de flessen) bij mij thuis? De scores van mijn echtgenote en mezelf liepen opvallend gelijk. Eén wijn (Coltibuono) viel ons tegen. Niet gekurkt maar weinig aantrekkelijke neus. De Vicchiomaggio uit 2008 (een iets minder goed jaar in vergelijking met de zeer mooie oogsten uit 2006 en vooral 2007) hield zeer goed stand tegenover zijn kompanen. De Paneretta (mijn favoriet) en de Meleto (favoriet van vrouwlief) konden ons het meest overtuigen. Van de geproefde wijnen konden we er zeker 4 als zeer goed bestemmen.

Daags nadien de flessen voorgeschoteld aan een proefpanel vrijwilligers op het werk. Ik was benieuwd hoe mijn collega's de wijnen zouden evalueren en of mijn voorkeuren nog overeind zouden blijven nu de wijnen al een dag open hadden gestaan.

De Vecchie Terre die daags voordien nog in de top 3 voorkwam werd nu door 5 van de 6 proevers (waaronder ikzelf) duidelijk het minst genietbaar bevonden. De Coltibuono maakte dan weer een veel betere indruk dan de dag voorheen (steeg 2 plaatsen in mijn rangschikking) en had duidelijk deugd gehad van de 24 uur verluchting. Maar de verrassing kwam toch wel van de Vicchiomaggio die over het algemeen als beste wijn werd beschouwd (wist te imponeren door zijn mooi zacht zwart fruit en perfecte drinkbaarheid) en daarmee de wijnen uit 2006 en 2007 de loef wist af te steken. Mijn rangschikking van daags voorheen bleek eveneens grondig gewijzigd. Mijn favoriet moest nu vrede nemen met een 5e plaats terwijl de voorlaatste en derdelaatste wijnen oprukten naar de top van het klassement. Bijzonder leerrijke oefening en verrassend om zien hoe de wijnen evolueren eens ze geopend waren.

Tenslotte de inmiddels halflege flessen ingeladen in de wagen en op weg voor het derde en laatste proefpanel ten huize Zorz in Gent. De wijnen werden er vergezeld met een lekkere stoofschotel en opnieuw uitgebreid besnuffeld en geproefd. Ditmaal liepen de meningen heel erg door elkaar. Met enige goede wil kan gesteld worden dat de Poggio al Sole er ditmaal als beste uitkwam. Maar er was zeker geen sprake van unanimiteit. Gelukkig bleek ik wel consequent in mijn keuzes en kwam mijn rangschikking quasi perfect overeen met deze van een paar uur voorheen. Mijn finale top 3: Poggio al Sole, 2007; Castello Vicchiomaggio, 2008 en Castello di Meleto, 2007.

De andere bijdrages over Chianti Classico en/of de geproefde wijnen vindt u hieronder:

Vinama: www.vinama.be

Bottle Case: http://bottle-case.com

Châteausanspretention: http://csp.skynetblogs.be

Wijnliefhebbers: http://wijnliefhebbers.skynetblogs.be

Monkey Vineyard: http://monkeyvineyard.com

Have a nice wine today! : www.haveanicewinetoday.com

Ik wil wijn: www.ikwilwijn.be

Wine-itch: http://wine-itch.com

  • Reacties(2)//www.wijnblog.be/#post214