Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Opposanten 2006-2007

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 10 apr, 2011 01:05

Deze avond stond er een Vlaamse klassieker op het menu: biefstuk met nieuwe aardappels en verse boontjes (eerst geblancheerd en dan opgebakken in de pan samen met wat ajuintjes en spekjes). En omdat het een doodgewone zaterdagavond was, deden we niets speciaal qua wijn open. Voor die gelegenheden heb ik een soort van "grabbelton", een voorraadje wijn die ofwel op dronk is of waarvan ik maar één of hooguit een paar flessen liggen heb. Of dingen die in de weg liggen of die ik absoluut op korte termijn eens moest (her)proeven. Als u een paar honderd flessen wijn in voorraad hebt, zal het voorgaande u wellicht niet vreemd overkomen.

De keuze viel op een Plan de Dieu (Côtes du Rhône Villages), 2007 van Domaine des Pasquiers. Een wijn waar in feite wel wat verhaal achter zit. Ik ontdekte de wijnen van dit domein een aantal jaren terug op een wijnsalon in Seclin (Frankrijk, op ongeveer een halfuur van Rijsel) en kocht wat van hun Plan de Dieu en Sablet (beide zijn in feite Côtes du Rhône Villages). Ik liet sommige van mijn flessen helaas wat te lang liggen en kwam tot de bittere teleurstelling dat Côtes du Rhône veel van zijn fruitcharme begint te verliezen na ettelijke jaren vergetelheid. De jaren er na - ik proefde telkens hun wijnen op het vermelde salon - konden de wijnen me minder bekoren en belandden ze niet meer in mijn wijnberging. Tot plots hun Plan de Dieu 2007 in een editie van Decanter opdook als één van de favorieten en zowaar 4 sterren toebedeeld kreeg. Ik keek reikhalzend uit naar de volgende edities van het salon in Seclin maar tot mijn verbazing geen 2007 te zien. Uitverkocht wegens de toebedeelde score van Decanter? Helemaal niet bezwoer men mij op de stand van het domein. De wijn was gewoon nog niet klaar om reeds op de markt te worden gebracht. Maar ik kon wel aan een paar flessen geraken omdat één van mijn wijnvrienden zo slim was geweest om de 2007 al te bestellen en mij af te vaardigen om die bestelling in Seclin af te halen.

Nu moet u weten dat 2007 een fenomenaal goed jaar was in de Rhône en dat mijn wijnberging er dan ook aardig vol van ligt. Voor mij kenmerkt 2007 zich door een geweldige fruituitbundigheid maar met waarschijnlijk beperkte houdbaarheid. De wijnen hoeven geen jaren te liggen maar zijn jong reeds succulent en zeer toegankelijk. Maar die Plan de Dieu van Pasquiers was dit niet! En dat viel me reeds op toen ik er anderhalf jaar geleden de eerste fles van opentrok en hier over berichtte. Bon, terug naar - inmiddels - gisteravond. Ik had nog één fles liggen (van drie en ik weet begod niet wat met die tweede fles ooit is gebeurd) en die behoorde dus tot het segment van de "grabbelton".

In de neus kwam de wijn me alvast enigszins vreemd over. Een compleet overweldigende geur van gestoofd fruit, zoethout en alcohol. Maar bovenal een gigantische impressie van een onvervalst boerenerf! Ik las al vaak bij collega-wijnbloggers over dergelijke impressies maar kon deze tot nu toe nooit echt plaatsen. Ik heb als kind nooit echt veel rondgehangen op de boerderij en vond het tot dusver wat vreemd om geuren van stallen, vee, mest en landerijen te ontwaren. Maar nu heb ik aan den lijve mogen ervaren wat hieronder mag begrepen worden! In de smaak treffen we een massieve wijn aan met opnieuw massa's gestoofd fruit (compôte van pruim en vlezige kers, 4-vruchtenconfituur), garrigues kruiden en zoethout (een overdosis). Dit is een monster en doet meer aan een flink uit de kluiten gewassen Châteuneuf du Pape denken dan aan een Côtes du Rhône. Waarschijnlijk verklaart dit de score van Decanter want dergelijke concentratie verwacht je niet onmiddellijk van een Côtes du Rhône. Minder leuk is dat de alcoholische impressies in de neus zich ook laten gelden in de smaak. De wijn laat me een zeer "hete" indruk na met te weinig aciditeit om het geheel evenwichtig te houden. Met 14% is deze wijn geen alcoholmonster te noemen maar het voelt wel als dusdanig aan. Te veel bruut geweld en te weinig verfijning en elegantie voor mijn smaak. Ergens in de verte begin ik plots door te hebben waarom de mensen van Pasquiers hun wijn nog niet "klaar voor de markt" vonden.

Daar ook mijn echtgenote niet bepaald super enthousiast was van deze wijn, besloot ik een tweede fles open te trekken: een Chianti Classico, 2006, van Fattoria Le Fonti. Ik heb het hier over Le Fonti uit Poggibonsi en niet over het gelijknamige domein uit Panzano (ja, er zijn er twee met dezelfde naam, allebei uit Toscane en allebei produceren ze Chianti Classico). Zit niet echt in de categorie "grabbelton" maar ik heb wel wat Chianti uit 2007 liggen en begin dus maar mijn 2006 soldaat te maken. 2006 was overigens een mooi jaar voor Toscane maar de 2007 staat op niveau van pakweg Bordeaux 2009 en doet de vorige jaargang dus wat verbleken.

Mensenlief, wat een verschil! Een mooie, aromatische neus die geurt naar mediterrane kruiden en oosterse specerijen, cederhout, zoet zwart fruit (kers, bosbes) en een stevige hint van voilettesnoepjes. Geen zweem van alcohol (terwijl we hier toch ook op 13,5% afklokken!) of andere overweldigende toestanden. En dan de smaak! Een soepele smaakaanzet met zowel zoet zwart als rood fruit (zoete pruimen, aardbei, framboos, zwarte kers), opnieuw die oosterse specerijen (kaneel), zijdezacht en mooi versmolten tannine, discreet verweven houttonen. En bovenal - wat mankeerde in de eerste wijn - fijne zuren die alles mooi in balans houden! Dit is je reinste elegantie in het kwadraat en een compleet tegenstelde wijn als de Plan de Dieu. Het minder bejubelde jaar legt het ander hier over de broek en deelt vrolijk een pandoering uit! En ik heb hier nog twee flessen van liggen (maar die zullen niet lang meer mee gaan want nu op topniveau!) en gelukkig geen Plan de Dieu 2007 meer. Overigens, mijn echtgenote vond de Fonti ook veel beter dan de Plan de Dieu.

Wat kan een mens hier nog uit leren? Wel, de Fonti 2006 proefde ik vooraleer ze aan te schaffen (maar ze was toen nog niet zo goed als nu!) en ik deed dat niet met de Plan de Dieu 2007. Decanter is een dijk van een wijnmagazine maar staar u niet blind op hun aanbevelingen en laat uw eigen smaak - en enkel dat - beslissen over uw wijnaankopen!

Links bij dit artikel:

Wijnsalon Seclin: http://www.vins-de-terroir.com/

Fattoria Le Fonti: http://www.fattoria-lefonti.it/

Domaine des Pasquiers: http://domainedespasquiers.isasite.net/

Decanter: www.decanter.com

  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post176