Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Vlaamse Wijnblogdagen: beleggen in wijn (deel I)

Vlaamse WijnblogdagenGeplaatst door pvo 20 feb, 2011 22:40

Met een kleine vertraging vatten de Vlaamse Wijnblogdagen een nieuw jaar van thematische wijnschrijfsels aan. Het eerste onderwerp is er alvast één om wat wijnemoties mee los te walsen nl. beleggen in wijn. Ik schat dat dit thema de gemiddelde wijnliefhebber en -schrijver spontaan een azijnzure grimas op het gezicht tovert. Beleggen in wijn? Wat denkt u wel? Wij zijn echte liefhebbers, mijnheer, en we drinken de wijn waaraan we ons goede geld besteden uiteraard zelf op. In essentie kan ik me zeer goed terugvinden in het bovenstaande. De wijnen die bij mij in de kelder belanden, zijn ook bestemd voor persoonlijke consumptie en ik overweeg geenszins om die – al dan niet met mooie winsten in het vooruitzicht – terug van de hand te doen. Maar ik heb wel begrip voor situaties die een eventuele verkoop kunnen rechtvaardigen. Wat doe je met prijzige wijnen die je aankocht zonder ze geproefd te hebben en waarvan je bij de eerste fles die je opentrekt onmiddellijk merkt dat het totaal niet je ding is? Moet je dan maar op de resterende 5, 11 of nog meer flessen blijven zitten? Wat als je merkt dat een hoop flessen van een bepaalde jaargang plots allemaal op dronk komen en je het niet ziet zitten om gedurende 12 maanden Bordeaux 2000 of zoiets te zitten slurpen?

Overigens is beleggen in wijn een zeer rekbaar begrip. Zo heb ik samen met vrienden redelijk wat Bordeaux 2009 “en primeur” gekocht. Eigenlijk is dat ook een beetje te beschouwen als een belegging in wijn. Je verkrijgt op die wijze immers de zekerheid dat de wijnen waar je interesse naar uitgaat effectief in je kelder belanden en dit aan een prijs die meestal een stuk lager uitvalt dan wanneer ze zo'n 2 jaar later uiteindelijk in de rekken liggen. Ik herinner me nog levendig wat er gebeurde wanneer de Bordeaux 2005 (net als 2009 ook als uitzonderlijk mooi gekwalificeerd) op de markt werd gebracht. De nieuwe oogst Bordeaux wordt in het najaar op de markt losgelaten en vormt vaak het speerpunt van de traditionele wijnsalon-promoties in de supermarkten. Mijn collega-bloggers maakten toen melding van hectische toestanden waarbij totaal losgeslagen en koopgekke Belgen zich in een ware stampede op de luttele voorraad kistjes beroemde cru classés stortten. Enkele maanden er voor was ik het gros van mijn “en primeur” bestelde Bordeauxwijnen van 2005 gaan oppikken in alle rust. Ik ben eens benieuwd wat er dit najaar staat te gebeuren wanneer de eerste lading Grand Crus van 2009 in de rekken komt te liggen. De aankoop “en primeur” beperkt zich trouwens helemaal niet tot het kransje beroemde kastelen van Bordeaux. Geregeld teken ik in op het “en primeur” aanbod van een aantal wijnproducenten die ik bezoek op wijnsalons in Noord-Frankrijk. Het jaar erop kan ik de bestelde wijn gewoon afhalen op het salon en intussen heb ik vaak 10% tot 20% bespaard op het dan gangbare tarief.

Maar goed, het bovenstaande is maar spielerei in vergelijking met de meest gangbare vorm van beleggen in wijn: kisten en flessen van beroemde wijnen aankopen, bijhouden en later met winst (proberen) doorverkopen. Het is die vorm van speculatie die menig wijnliefhebber de gordijnen in jaagt en tot de conclusie brengt dat de topwijnen uit Bordeaux, Bourgogne enz. voor hem onbereikbaar geworden zijn. Ter illustratie: de 1er Grand Cru Classés 2004 kwamen in primeur uit aan 135-155 euro/fles en voor de 2009 was dit reeds gestegen naar 850-900 euro/fles! (Bron: zie interessante statistische gegevens op www.bordoverview.com) Het resultaat van een dolgedraaide speculatie? Er zal allicht een speculatief geurtje aan zitten hier en daar maar ik denk dat het vooral de markt is die de prijsstijgingen stuwt. Het aanbod (in aantal flessen) van de 1er GCC's is stabiel tot licht dalend (grote oogstjaren hebben vaak een lager rendement + de focus op kwaliteit doet de producenten zelf nog vrijwillig het reeds lage rendement naar beneden aftoppen) terwijl de marktvraag sterk stijgt (niet in het minst door een relatief nieuwe en bijzonder kooplustige Aziatische en Russische markt). Het adagium dat de wijnliefhebber geslachtofferd wordt op het altaar van de speculatie vind ik dan ook behoorlijk fabelachtig. Het zijn gewoon de harde regels van de markteconomie die de topwijnen buiten ons financieel bereik plaatsen. En op zich is dat zelfs niet eens erg! Er is nog genoeg ronduit fantastische wijn aan democratisch prijsgehalte te vinden. Is het bovendien niet net dat wat een wijnliefhebber een beetje moet prikkelen nl. de continue zoektocht naar nieuwe wijnontdekkingen? Ik doe dus alvast niet mee aan het gelamenteer dat wijnspeculanten de boel grondig verkloot zouden hebben voor de “echte” wijndrinkers.

Moet u dan maar proberen een graantje mee te pikken van de almaar stijgende marktwaarde? Makkelijk toch, u koopt een kistje Mouton, laat die 5 jaar liggen en tel uit uw winst. Hmmm, toch eerst maar even bij de les blijven.

Regel één: niet om het even wat komt in aanmerking als wijnbelegging. Mouton-Rothschild kan u misschien een aardig percentje opleveren maar dat geldt niet voor Mouton-Cadet, de massaproductiewijn die eveneens door dit kasteel geproduceerd wordt. Een gedegen kennis van wijn is dus wel aangewezen vooraleer u zich in het wijnbeleggen stort.

Regel twee: bij een verkoop zal de afnemer de garantie willen dat de wijn in perfecte omstandigheden werd bewaard. U zag het helemaal zitten om die kist een paar jaar in de garage te laten rondslingeren? Think again! Goede omstandigheden betekent dus dat u moet beschikken over een aangepaste kelderruimte, een wijnkoelkast of dat uw wijn werd bijgehouden in een gespecialiseerde opslagplaats. Allemaal zaken die de nodige investeringen met zich meebrengen en die u dus in uw toekomstig rendement moet doorrekenen.

Regel drie: voor beleggingen in wijn gelden heel wat regels die ook gelden voor beleggen in aandelen. Zou u een niet onaanzienlijk deel van uw spaarcenten in één enkel beursgenoteerd aandeel stoppen? Remember het Fortis-verhaal? Niet dus! De beroemde wijnkastelen die uw beleggingswijn produceren zijn bedrijven en daar kan al eens iets mis gaan. U zal dus aan risicospreiding moeten gaan doen en een navenante financiële investering ophoesten.

Welke wijnbeleggingen bestaan er verder buiten het zelf aankopen en bijhouden van wijn?

Het vervolg leest u binnenkort in deel 2.

Dit artikel kadert in de reeks Vlaamse Wijnblogdagen. Nog meer smakelijke wijnverhalen vind je op de andere deelnemende wijnblogs:

Wijngerd: www.ikwilwijn.be/blogs/Wijngerd

Wijnmens: www.ikwilwijn.be/blogs/wijnmens

Disasterofwine: www.ikwilwijn.be/blogs/disasterofwine

Bottle Case: http://bottle-case.com

Vinama: http://vinama.skynetblogs.be/

The Orbis of Wine: www.theorbisofwine.be

Have a nice wine today: http://www.haveanicewinetoday.com

Wine-Itch: http://www.wine-itch.com

Wine Jockey: http://winejockey.wordpress.com

Dit zijn de thema's die we dit jaar nog aan bod willen laten komen:

- 3 april: To bio or not to bio?
- 5 juni: Blind proeven
- 7 augustus: Marlies Dekkers en wijn
- 2 oktober: Wijnhandelaar of supermarkt?
- 4 december: Op bezoek met een fles die je die avond geopend wil: hoe pak je dat aan?

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post168