Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Galadiner Union des Grands Crus

WijnevenementenGeplaatst door pvo 30 nov, 2010 23:21

Ik was het bijna vergeten te melden op deze blog maar een tweetal weken terug nam ik voor het eerst deel aan het gala-event van de Union des Grands Crus de Bordeaux (UGCB) dat door Vino Magazine in Brussel werd georganiseerd. Wat is de UGCB? Een groepering van Bordeaux kastelen en domeinen die in 1973 werd opgericht en sindsdien is uitgegroeid tot een zeer krachtige belangenvereniging. Doel: de wijnen van de aangesloten leden onder de aandacht brengen in Frankrijk en in de wereld. Inmiddels telt de organisatie 132 leden uit zowat alle AOC's van Bordeaux. Grote namen? Jazeker, want met uitzondering van de absolute elite (bv. Latour, Haut-Brion, Yquem, Pétrus, Cheval Blanc etc.) maken een ontzagwekkend aantal geklasseerde cru's deel uit van deze groepering. De UGCB is zonder twijfel één van de meest prominente organisaties uit Bordeaux en organiseert wereldwijd meer dan 60 manifestaties per jaar en werkt met een budget van over de 4 miljoen euro. Het is overigens ook de UGCB die de jaarlijkse "en primeur" degustaties organiseert. Tijdens die campagne worden in de Bordelese kastelen vatstalen van het nieuwe millésime voorgesteld aan het heir van wijnprofessionals.

Maar de UGCB doet dus ook nog tal van andere zaken. Eén daarvan is om in de relevante markten (in Europa zijn er dat 6 waaronder België) de meest recent gebottelde jaargang voor te stellen. Momenteel is dat de 2008 (een klassiek Bordeauxjaar, geen hype zoals 2005 of 2009 maar zeer degelijk en eerder gematigd qua prijszetting) en die werd op 15 november in Tour & Taxis te Brussel aan de Belgische wijnliefhebber voorgesteld. Ik was al een tijdje op de hoogte van het geplande event en twijfelde of ik nu gewoon zou gaan proeven of eens wou deelnemen aan het galadiner in aanwezigheid van vertegenwoordigers van de wijndomeinen. Ik stuurde daarom een berichtje naar twee wijnliefhebbers die me prompt opdroegen om sito presto in te schrijven! Gezien de snelheid van reactie voegde ik er nog aan toe dat ik geen gratis toegangskaarten had en dat het dus om een betalend event ging. De reactie bleef dezelfde: asap inschrijven!

Het programma oogde dan ook niet slecht. In ruil voor een niet onaardig bedrag aan euros kreeg je de mogelijkheid om tal van GCC's te proeven, werd je vergast op een diner gecreëerd door Yves Mattagne van de Sea Grill en kreeg je aan tafel het gezelschap van vertegenwoordigers van illustere Bordeauxdomeinen.

Ruim voor tijd maakten we onze opwachting in de Entrepôt Royal van Tour & Taxis. Het diner werd voorafgegaan door wat men "het aperitief" pleegt te noemen: een vrije degustatie van meer dan honderd referenties van gekende crus uit Bordeaux uit het jaar 2008. Dat de Bordelezen niet om een feestje verlegen zitten, bleek alras. Spuwemmers? Praktisch niet gezien. Het ging hem dus letterlijk om een aperitief en iedereen moest maar voor zichzelf uitmaken wat zijn/haar persoonlijke limiet inhield. Heel veel volk, heel veel wijn en heel veel goesting behalve dan om daar in die drukte proefnota's te zitten pennen! In wit deden we ons te goed aan Malartic-Lagravière, Domaine de Chevalier en Larrivet-Haut-Brion. In rood zag ik flessen waarvan ik weet dat ze waarschijnlijk nooit in mijn kelder zullen belanden (budget IS an issue!) en die ik nog niet eerder mocht degusteren. Een greep uit het geproefde aanbod: Rauzan-Ségla (Margaux), La Gaffelière (Saint-Emilion), Les Carmes Haut-Brion (Pessac-Léognan), Clos Fourtet (Saint-Emilion), Clerc Milon (Pauillac), Gruaud Larose (Saint-Julien), Pavie-Macquin (Saint-Emilion), Smith Haut-Lafitte (Pessac-Léognan), Figeac (Saint-Emilion), Clinet (Pomerol), Petit-Village (Pomerol), Léoville-Barton (Saint-Julien) en Brane-Cantenac (Margaux). Eerlijk gezegd, een line-up die op zich al bijna het geld voor het event waard was. Er waren slechts een paar wijnen die me niet echt overtuigden, de rest toonde dat Bordeaux nog steeds geweldig veel in zijn mars heeft. De Smith Haut-Lafitte blies me gewoon van mijn sokken en de Brane-Cantenac deed me bijna wenen van ontroering. Uiteraard gaat het hier om piepjonge wijnen (nog maar net gebotteld) en zullen ze nog heel wat evolueren na wat jaren kelderrust. Ik hou echter veel van al het onstuimig en jeugdig geweld dat de wijnen nu toonden. Tenslotte moet een wijn - althans naar mijn bescheiden mening - vanaf de botteling een bepaalde graad van toegankelijkheid tonen (als er dan niet voldoende fruit aanwezig is, zal het er ook nooit in geraken).

Over naar het diner. De goden waren ons gunstig gezind want onze tafel kon bogen op de aanwezigheid van liefst drie vertegenwoordigers van wijndomeinen: Vincent Priou (Ch. de Beauregard, Pomerol), Hélène Lévèque (Ch. de Chantegrive, Pessac-Léognan) en Erwan Le Brozec (Domaines Baron Philippe de Rothschild, Pauillac). Het voorgerecht bracht ons een glaasje van gepocheerde kreeft met jonge (hop)scheuten en een aardappelmousseline met truffel en hazelnoot. Zonder al te veel poespas schakelden onze gastheren (de aanwezige vertegenwoordigers van de wijndomeinen zorgden voor de wijnen ter begeleiding van het diner) een paar versnellingen hoger en deden onder andere een Beauregard 2002 en een Chantegrive, Cuvée Caroline, 2008 in het glas belanden. Beide domeinen hebben voor mij een speciale betekenis want de Beauregard 2005 ligt nog te rijpen in mijn kelder (dhr. Priou bezwoer me om geduldig te zijn) en ettelijke jaren geleden ontdekte ik de Cuvée Caroline van Chantegrive reeds als een absolute prijs/kwaliteit topper. In afwachting van het hoofdgerecht kregen we Ch. Canon (1er GCC, Saint-Emilion) 2001 voorgeschoteld. Deze rijpere Saint-Emilion ging zeer goed samen met de jonge duif geserveerd met een vadouvan (mengsel) van saffraan, pompoen, citroen en citroengras. Daarna volgde de enige afknapper van de avond, een wat miserabele kaasselectie (zeer beperkt) die zonder enige creativiteit noch uitleg gesevereerd werd. Veel werd goedgemaakt door onze Bordelese vrienden die achtereenvolgens Ch. Clerc Milon en Le Petit Mouton (ja, van Mouton-Rothschild) in het glas deden belanden. Ondertussen had ik mijn aanvankelijke schroom achterwege gelaten en polste ik bij onze gastheren of het stilaan niet eens tijd was om het befaamde klassement van 1855 te herzien. Nu had ik wel enige aversie van dhr. Le Brozec verwacht maar die bleek onmiddellijk een fenomenale back-up te genieten van dhr. Priou (er is nochtans geen classificatie voor Pomerol!) en mevr. Lévèque (Chantegrive is geen cru classé in Pessac!). Aan sommige heilige huisjes in Bordeaux mag duidelijk niet geraakt worden hoezeer ik ook mijn best deed om aan te tonen dat dit niet per se als een aanval op de bestaande wijndomeinen geïnterpreteerd hoefde te worden. Het was in elk geval een geanimeerde discussie waarbij ik moest leren dat reputatie en marktstatus wel degelijk even belangrijk is in de geesten van de Bordelezen als kwalificatie op basis van blinde degustatie. Op mijn opmerking dat nu domeinen opgenomen zijn in de classificatie die hun oorspronkelijke wijngaarden verkocht hebben (Ch. Desmirail uit Margaux) bleef het toch even stil. En toen kwam er een magistraal desert van sinaasappel gemarineerd in specerijen met een exotisch sorbet (ananaskers?) en espuma van vanille. We kregen hier nog een Sauternes bij van Rayne Vigneau. Maar eerlijk gezegd, Sauternes, het zal nooit echt mijn ding worden...

Conclusie? Wie ben ik om ze te maken? Maar naar de reacties van mijn compagnons te meten, zitten we volgend jaar weer mee aan tafel. En ik ga daar volop in mee ondanks het feit dat mijn pientere echtgenote zichzelf een cadeau van gelijke tegenwaarde wist te bedingen als compensatie voor mijn wijnadoratie. Tja, you can't win them all!

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post161