Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Wijnblog goes Lux, deel 3

WijnevenementenGeplaatst door pvo 16 feb, 2014 21:02

Na het bezoek aan Dom. Vinsmoselle ging het richting Grevenmacher waar we in de namiddag rendez-vous hadden bij Caves Bernard-Massard.

Maar eerst moet ik nog een woordje toelichting geven bij het appellatie systeem in Luxemburg. In de vorige aflevering was onder meer sprake van Grand Premier Cru en Charta wijnen en wellicht is iets meer duiding dan ook op zijn plaats vooraleer we ons verder op het degustatiepad begeven.

Net zoals in de andere wijnproducerende landen is het systeem van herkomstbenamingen in Luxemburg in wezen een soort van piramide met oplopende kwaliteitsniveaus. De basis van de piramide wordt gevormd door de wijnen met vermelding "Marque nationale - Appellation contrôlée". Dit label werd in 1935 gecreëerd voor de wijnen van Luxemburgse bodem (dus geen druiven van buiten het Groot-Hertogdom mogen hieraan toegevoegd worden) die in fles worden gecommercialiseerd en geoogst en gevinifieerd worden in de streek van herkomst. Bovendien moeten de wijnen die dit label willen gebruiken minstens 12/20 behalen op een organoleptische analyse van het Institut Viti-Vinicole. Wijnen die minstens 14/20 halen mogen zich daarenboven "Vin classé" noemen. Daarboven heb je dan nog de "Premier Cru" wijnen (minstens 16/20) en de "Grand Premier Crus" (minstens 18/20).

Een speciaal geval vormen de zogenaamde Charta wijnen. Bepaalde percelen kunnen omwille van hun specifieke ligging en ondergrond wijnen voortbrengen die tot de top van de Luxemburgse kwaliteitsladder behoren. Dergelijke percelen kunnen sinds 2007 door de wijnbouwer voorgedragen worden voor "Charta" wijnen. Behalve de specifieke expositie van de wijngaard gelden ook strikte regels op vlak van rendement/ha (max. 60hl), bewerking van de wijngaard en vinificatie. Voor meer info: http://www.privatwenzer.info/

En nu terug naar de wijnactualiteit! Bij Bernard-Massard werden we opgewacht door dhr. Christophe Rieu die ons onthaalde op een bijzonder mooie blik achter de schermen van deze wijngigant. Ja, wijngigant. Hoe kan je anders een bedrijf noemen dat jaarlijks zomaar liefst 4 miljoen flessen schuimwijn commercialiseert? Om dergelijke hoeveelheid flessen te produceren en te verwerken, heb je uiteraard flink wat uitrusting nodig. Tijdens de rondleiding vielen we dan ook van de ene verbazing in de andere. Uiteraard is de schaalgrootte het eerste wat opvalt. Inox cuves van tientallen meters hoog, een netwerk van pijpleidingen om wijn door het gehele bedrijf te voeren, reusachtige galerijen met ijzeren cubicles om flessen te stockeren, een batterij aan gyropaletten en een indrukwekkende serie aan geautomatiseerde productie- en afwerkingslijnen. Een absolute aanrader om eens de pols te kunnen voelen van een modern geïndustrialiseerd wijnbedrijf.

Het gamma van schuimwijnen van Bernard-Massard behelst 3 groepen, Vins mousseux (schuimwijnen waarin ook aangekochte druiven van niet Luxemburgse origine voor gebruikt worden), Crémant de Luxembourg (Marque nationale wijnen) en gearomatiseerde schuimwijnen (met toegevoegde fruitlikeur). Tijdens de degustatie beperkten we ons tot het gamma Crémants de Luxembourg. We proefde de 2 paradepaardjes van het huis: een zeer lekkere Cuvée de l'Ecusson Brut en de subtiele Millésime 2010 Brut (blend Riesling/Pinot Blanc).

Wat weinigen weten (en overigens ook één van de redenen waarom we bij Bernard-Massard een afspraak maakten) is dat dit huis ook eigenaar is van enkele andere befaamde wijndomeinen uit de Luxemburgse Moezel oa Dom. Clos-des-Rochers en Ch. de Schengen. De wijnen van deze domeinen worden met regelmaat opgenomen in de Guide Hachette en mochten uiteraard niet ontbreken op onze VinLux exploratietoer.

We vergeleken de Riesling 2012 van beide domeinen en onze voorkeur ging duidelijk naar deze van het Ch. de Schengen. Maar mijn absolute favorietje heette niet Riesling maar wel Auxerrois. Deze druif wordt wat stiefmoederlijk behandeld in de Elzas maar ik vind dat deze druif in de Luxemburgse Moezel vriend en vijand weet te verbazen. De Auxerrois 2012 van Ch. de Schengen is daar ook weer een voorbeeld van. Loepzuiver en rechttoe rechtaan van stijl maar o zo veel wijnplezier. Van zodra de maand februari om is, ga ik hier een fles van opentrekken. Ideaal met een fris slaatje en wacht maar tot het lentezonnetje komt piepen....

Maar een domein als Clos-des-Rochers geeft de tweestrijd niet zomaar op en dropte als afsluiter nog even een bom op onze proeftafel. Geen witte deze keer maar wel een Pinot Noir van 2011. Je mag ze ver gaan zoeken, de Pinot Noirs die je van je sokken blazen en probleemloos kunnen wedijveren met een goed gemaakte Bourgogne. Maar de Pinot van Clos-des-Rochers kon het dus wel en wat meer is, met een prijs beneden de 20 euro is dit nog betaalbaar te noemen.


Alweer een geslaagd bezoek en tevreden reden we richting hotel maar eerst gingen we nog eens bij Cep d'Or langs....









  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post236

Wijnblog goes Lux, deel 2

WijnevenementenGeplaatst door pvo 09 feb, 2014 20:30

Zoals aangekondigd in deel 1 zijn we er in de loop van de maand januari op uit getrokken om ter plaatse de Luxemburgse wijnen te ontdekken.

De Luxemburgse Moezelvallei ligt maar op een goede 2,5 uur rijden van het centrum van België en leent zich dus perfect voor een korte vinologische exploratie. Bovendien is het daar in deze periode van het jaar behoorlijk kalm (lees: geen enkele toerist te bespeuren) en dat betekent dat de wijnbouwers en vertegenwoordigers wel wat tijd kunnen vrijmaken voor wijnliefhebbers zoals wij. Je moet er natuurlijk wel het mistroostige weer voor lief bij nemen. Als je een tripje naar de Luxemburgse Moezel wenst te koppelen aan wat vakantieverpozing dan opteer je beter voor de periode juni-september.

We bezochten in de loop van 21-22 januari volgende domeinen:

Domaines Vinsmoselle/Caves Poll-Fabaire in Wormeldange

Caves Bernard-Massard/Ch. de Schengen/Dom. Clos des Rochers in Grevenmacher

Domaine Cep d'Or in Hëttermillen

Caves St-Martin/Caves Gales in Remich

Domaine L&R Kox in Remich

Caves St-Rémè/Desom in Remich

De eerste dag opteerden we bewust om te starten met de grotere huizen Vinsmoselle (coop) en Bernard-Massard. Dit liet ons toe om eerst een algemene indruk op te doen van het Luxemburgse wijnaanbod vooraleer ons te verdiepen in de individuele domeinen. Uiteraard hadden we vooraf wel een aantal afspraken gemaakt. Je kan nu eenmaal niet verwachten dat de mensen plots alles laten vallen omdat je op hun deur staat te bonzen met een proefglas in de hand smiley

De avond voordien hadden we onze intrek genomen in het hotel en onze smaakpapillen gerodeerd met een 3tal glazen lokale wijn. Geen onverdeeld succes. De Riesling en de Auxerrois waren nog genietbaar maar de Pinot Gris trok op niets. Bovendien vond ik dat alle geproefde wijnen wat restsuiker hadden in de finale en ik begon zowaar te vrezen voor massaal toegestane chaptalisatie toestanden.

Maar goed, de volgende morgen op weg naar Caves Poll-Fabaire in Wormeldange. Deze cave is 1 van de 4 vinotheken van Domaines Vinsmoselle waar u hun gamma kunt ontdekken. Dom. Vinsmoselle is de enige coöperatieve in de Luxemburgse Moezel en is in 1921 ontstaan uit een hergroepering van 4 lokale coöperatieves. Heden ten dage heeft de coöperatieve zo'n 800 ha wijngaarden onder zijn beheer.

Vergeet overigens maar de beelden van ouderwetse, anti-commerciële en haast amateuristische wijnfabrieken. Zoals we een aantal jaren geleden ook al in de Elzas konden opmerken, hebben de hedendaagse coöps niets meer vandoen met die toestanden. Dom. Vinsmoselle beschikt over goed ingerichte ontvangstruimtes, heeft een zeer breed gamma verdeeld over verschillende labels, terroirs en kwaliteitsniveaus en weet hoe belangrijk marketing en communicatie is bij de uitbating van een modern wijnbedrijf.

We startten de degustatie met een 4-tal Crémants uit het gamma van Poll-Fabaire. Na 2 glazen crémant bekroop me opnieuw dat gevoel van restsuikers en iewat ongerust informeerden we naar de reglementaire voorschriften inzake chaptalisatie (bijsuikeren van de most). We werden gerustgesteld dat binnen de AOC's elke vorm van chaptaliseren niet toegelaten was. De verkenning van de Crémants werd afgerond met 2 buitenbeentjes: de Diamant Brut (een millésimé uit 1999) en de Cult Brut (recent geproduceerde top cuvée). De Diamant Brut biedt zonder enige twijfel veel leuks voor liefhebbers van oudere wijnen maar voor mij was die wat op het randje. De Cult kon me veel meer bekoren: stevige body met veel aroma's van rijp fruit door al die Pinot Noir die in de cuvée ging. Lekker.

Over naar de stille wijnen. Quasi onbegonnen werk want ze hebben hier meer dan 10 labels met telkens bijna alle druiven (Riesling, Pinot, Auxerrois, Gewürztraminer, ...) in vertegenwoordigd. Dus vroegen we onze begeleidster dan maar om ons een algemeen beeld te geven van het aanbod en dit zoveel als mogelijk te beperken tot de druiven Auxerrois en Riesling.

De stille wijnen vielen me onmiddellijk beter in de smaak dan de crémants. Hier geen zweem van restsuiker. Duidelijk ook een beter niveau dan de wijnen die we de avond er voor proefden in de bar van het hotel. Uiteraard moet je de instap Auxerrois niet gaan vergelijken met de Charta wijnen die de coöp hier blijkbaar ook in de rekken heeft. Maar het prijsverschil is dan ook navenant. Omdat dit nog maar de eerste stop was, hebben we de handrem opgezet bij het aankopen. We hadden immers nog niet echt een vergelijkingspunt met andere domeinen. Na de 2daagse verkenning kunnen we gerust zeggen dat dit de goede keuze was, maar als je het budget strikt onder controle wenst te houden dan moet je hier beslist stoppen om uit het grote aanbod van Grand Premier Cru wijnen (bv. de Coteaux de Schengen lijn) een en ander in te slaan.

Wat bleef ons vooral bij van de geproefde stille wijnen?

Een zeer aimabele Riesling Paradäis, 2011: exotische vruchten en bijna te wulps voor Riesling maar "simply irresistable"

Een vreemde eend in de bijt: de wit gevinifieerde Pinot Noir, 2012 uit de Edmond Delafontaine reeks. Licht rosé door het schilcontact, steviger van body dan de doorsnee witte wijn (hetgeen ook logisch is gezien er van Pinot Noir vertrokken wordt) en iewat balancerend tussen droog en demi-sec.

De primeurwijn Auxerrois Nouveau, 2013: helemaal op het einde van de degustatie geproefd en bijzonder goed meegevallen. Beetje in de stijl van Beaujolais Nouveau want wordt vanaf de 2e donderdag van november te koop aangeboden. Piepjonge wijn dus en zeker niet om te laten liggen. Maar ideaal als dorstlesser en bij slaatjes en zo.

Het bezoek aan Domaines Vinsmoselle was een fijne start van onze wijnverkenning en leverde perfect op hetgeen we zochten: een kennismaking met wat de Luxemburgse wijngaarden allemaal te bieden hebben. Als u in de buurt bent van één van de verkoopspunten van Domaines Vinsmoselle dan mag u niet aarzelen en moet u zeker een en ander uitproberen.








  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post235

Wijnblog goes Lux, deel 1

WijnevenementenGeplaatst door pvo 19 jan, 2014 22:33
Luxemburg, zo dichtbij en toch zo veraf. Tot mijn eigen schande moet ik vaststellen dat wijn uit Luxemburg sinds de start van deze blog nog nooit aan de orde kwam. Kwade wil? Neen, zeker niet! Slechte wijn? Welneen! Wat dan? Pff, moeilijke vraag. In alle eerlijkheid, ik denk dat de Luxemburgse wijnen me gewoon niet opgevallen zijn in het immense wijnaanbod. Er zijn geen grote namen (als je even de reclame voor Bernard-Massard buiten beschouwing laat), het is een klein wijngebied en er zijn geen speciale condities (druivensoorten, natuurlijke fenomenen of verbouwingstechnieken) die de Luxemburgse wijnen op de een of andere manier specifiek doen opvallen.

Waarom dan dit artikel en zelfs een ware "fieldtrip" naar Luxemburg? Omdat ik de wijnen uit Luxemburg per toeval opnieuw ontdekt heb via een kleine degustatie die begin december in Brussel doorging. Ik ontving enige tijd terug een uitnodiging van Vanessa Gohy van PR bureau RCA. Op 3 december zou er in John & Rose Art Café op de Vlaamsesteenweg in Brussel een degustatie plaats hebben van wijnen en crémants uit Luxemburg. Wijnen uit Luxemburg? Beng! Plots begon het te dagen. Wanneer heb je voor het laatst nog eens een Luxemburgse wijn geproefd? Auw, alleen al de vraag stellen, deed behoorlijk pijn. Moest waarschijnlijk al zo'n 10 jaar geleden zijn. Ik begon me als wijnliefhebber plots wat beschaamd te voelen. Hoe komt het in godsnaam dat één van de meest nabije wijngebieden totaal maar dan ook totaal genegeerd werd? Enfin, alleszins reden genoeg dus om de kennis wat bij te spijkeren op de geplande degustatie.



Het Luxemburgse wijngebied is geconcentreerd rond de Moezelvallei en strekt zich uit over zo'n 42 km van Schengen in het zuiden tot Wasserbillig in het noorden. De Moezel zelf vormt de grens tussen Luxemburg en Duitsland en aan de overkant liggen dus de Duitse wijngebieden uit de Moezel. En toch zijn er opmerkelijke verschillen tussen beide Moezelgebieden. De Duitse Moezel doet me meteen aan Riesling denken. In de Luxemburgse Moezel waan je je echter eerder in de Elzas. Uiteraard is hier ook Riesling maar daarnaast ook Gewürztraminer, de 3 Pinots (blanc, gris en noir), en Chardonnay. En net als in de Elzas wordt in Luxemburg behoorlijk veel Crémant gemaakt. Is er ook iets typisch Luxemburgs? Ja, er worden ook veel wijnen gemaakt van Elbling, Auxerrois en Rivaner. Vooral Elbling en Rivaner lijken me minder vaak voor te komen in andere wijngebieden. Het wijngebied is klein en omvat nog geen 1300 km2 aan wijngaarden. Overigens is ons land afnemer van 2/3 van de totale wijnexport uit Luxemburg. Uiteraard zijn wij Belgen hiermee dus de grootste consument voor de wijnen uit Luxemburg.

Terug naar 3 december. Ik proefde in totaal een 15tal wijnen ter plaatse en thuis. De Crémants lieten een goede indruk na. Ik vond meteen 2 types terug: de lichtvoetige, friszurig en florale aperitiefwijnen die relatief weinig complexiteit bieden en de meer terroir gedreven wijnen die aanleunen bij de Franse Crémants en Champagnes en ook rokerige, minerale en noterige aroma's ten toon spreiden. Deze laatste passen ook goed bij een maaltijd, de eerste doen het prima als aperitief bij warmere lente- en zomerdagen.

Van de geproefde wijnen bleven me vooral de Blanc de Blancs Brut van Dom. L&R Kox en de Millésime 2009 van Poll Fabaire bij.



En de stille witte wijnen? Ik proefde er ter plaatse maar een 5tal en kreeg thuis ook wat flessen toegestuurd om verder in alle rust te ontdekken.

In Brussel was het een beetje een "mixed bag". Ik proefde 3 wijnen die me eigenlijk echt niet konden overtuigen en die ik nooit zou kopen of aanraden. Niet dat ze slecht of foutief waren, ze boden me gewoon te weinig perspectief, karakter of originaliteit. Er zaten echter ook 2 wijnen bij die mijn houding tegenover Luxemburgse wijnen compleet hebben doen wijzigen.

Eerst was er de Riesling Privilége, 2012 van Dom. L&R Kox. Een zeer mooie aciditeit, veel citrus en ananas, mineralig (rokerige toetsen) en veel volume (wijn blijft lang hangen). Ik was geweldig verrast en verwachtte me aan een uitleg dat dit de topcuvee van het domein was en dat er dus een dito prijskaartje aan zou hangen. Neen! Ja, wel hun beste gamma maar aan 12,5 euro/fles kan je hier moeilijk van hebzucht spreken.


En dan proefde ik de Pinot Blanc, Domaine & Tradition, 2012 van Dom. Gales. Pinot Blanc. In de Elzas altijd al wat het zwakke broertje. Mijn verwachtingen waren dus niet echt top. Maar hoe bedrogen kwam ik uit! Deze wijn had behoorlijk veel materie voor een normaal lichte Pinot Blanc. En ook het smaakspel was zeer leuk en boeiend: een friszurig mondgevoel wordt gecombineerd met florale toetsen. Ik was hier onmiddellijk fan van en toen ik later vernam dat we hier op een prijsniveau van 8,5 euro zitten, viel mijn mond pas helemaal open.



Die avond en vooral door die 2 wijnen, begon ik met het idee te spelen om mijn wijnbuddies op te trommelen voor een kort bezoekje aan Luxemburg.

Zowat een week later, kreeg ik een 6tal flessen thuis toegestuurd en kon ik mijn verkenning van de Luxemburgse wijnen in alle rust verder zetten. Gedurende de dagen die volgden, werden mijn eerdere impressies enkel bevestigd. Luxemburgse wijnen zijn echt wel aan een herontdekking toe. De eerder bescheiden instapwijnen Côtes de Schengen (een Rivaner 2012 en een Pinot Gris 2011) van Dom. Vinsmoselle zijn goed en leveren een mooi prijs/kwaliteitsplaatje op. Ik proefde ook 3 Grand Premier Cru wijnen (Dom. L&R Kox (Riesling), Dom. St.-Martin (Auxerrois) en Dom. Gales (Pinot Gris)) en kon maar tot één vaststelling komen. Mijn wijnvoorraad heeft meer behoefte aan dit type wijn: fris en mooie zuren, veel toetsen van (kaapse) appel, agrumes (pompelmoes, pomello), kruisbes, peer en toch ook de onontbeerlijke minerale invloeden.



Conclusie? Luxemburg is helemaal niet ver en in 2013 is het er niet van gekomen om met de wijnbuddies een wijnreisje in elkaar te boksen. Dus, vertrekken we morgenavond richting Remich en Grevenmacher op ontdekking van de Luxemburgse Moezelvallei. Benieuwd of de verwachtingen ook ter plaatse ingelost kunnen worden en of we met de koffer vol terug naar België rijden.






  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post234

Geen kurkentrekker meer nodig!

WijnweetjesGeplaatst door pvo 15 jan, 2014 00:03
Deze had ik nog niet eerder tegengekomen. Bijzonder handig als je bijvoorbeeld op reis vergeten bent een kurkentrekker mee te nemen....



Moet ik bij gelegenheid eens uittesten.

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post233

Wedstrijd Megavino 2013

WijnevenementenGeplaatst door pvo 24 sep, 2013 22:03
Wanneer de bladeren beginnen te verkleuren en de zon steeds lager staat aan de hemel, weet de wijnliefhebber dat zijn favoriete seizoen er zit aan te komen: de herfst. En wie herfst zegt, zegt wijn en dat in alle smaken en kleuren. De grootwarenhuizen schieten vaak het vroegst uit hun slof met hun wijnfestivals. Maar ook de lokale wijnhandelaars laten zich niet onbetuigd en stellen met gepaste trots nieuwe aanwinsten en oogstjaren aan u voor. Maar de herfst is natuurlijk ook de periode van allerhande wijnfestivals en -salons.

En wie aan wijnsalons denkt, kan niet rond Megavino heen. De referentie voor de Belgische wijnliefhebber die, zoals steeds, in oktober naar Brussel zal worden gelokt voor een heuse vineuze verkenningstocht. En naar goede gewoonte mag ook wijnblog.be zijn lezers de kans geven voor een super bezoek aan de editie 2013 van Megavino. We geven 5x een duoticket weg en ik verklap alvast dat het speciale tickets zijn!



Megavino 2013 blijft trouw aan het succesvolle concept van de voorbije jaren. Bovendien blaast Megavino 15 kaarsjes uit en pakt het voor deze feesteditie stevig uit. Centraal gastland dit jaar is Spanje, een heuse wijnreus met zijn 3e stek onder de producerende landen. Bijzonder leuk vind ik dan weer dat niet alle aandacht naar pakweg Rioja uitgaat maar dat men zal proberen om alle Spaanse wijnregio's in het voetlicht te plaatsen. Om die reden alleen al is Megavino een bezoekje waard. Maar er is meer. Behalve de "klassiekers" onder wijnlanden, komen ook de vroegere Oostbloklanden steeds prominenter voor op de gastenlijst. En het Belgische wijnpaviljoen (waar een 12tal wijnbouwers uit eigen land hun wijnen zullen laten proeven) is gelukkig ook weer van de partij.


UPDATE! Wedstrijd is inmiddels afgesloten. Winnaars krijgen bericht.

Wedstrijd: gratis toegang voor Megavino 2013 op zaterdag 19 oktober met unieke sherry degustatie in het Spaans proeftheater!

Wijnblog.be mag dit jaar opnieuw een aantal gratis toegangstickets voor Megavino aanbieden!

Wat moet je hiervoor doen? Gewoon even onderstaande wedstrijdvraag beantwoorden.

Gezien je toegangsticket je ook de kans biedt op een unieke sherry degustatie gaat de wedstrijdvraag dit jaar over deze versterkte wijn. Uit welke streek in Spanje komt de sherry vandaan? Weet je het antwoord? Stuur dan als de bliksem je antwoord samen met je gegevens (naam en adres) door naar wedstrijd@wijnblog.be.

Extra: je toegangsticket (voor 2 personen) is geldig voor zaterdag 19 oktober 2013 en bezorgt je meteen ook een plaats voor het bijwonen van een exclusieve, becommentarieerde VIP proeverij van een aantal uitgelezen sherry wijnen in het Spaans proeftheater om 14.00 u. Ik geef de naam van de gelukkige winnaars door aan de organisatie en de documenten voor toegang en proeverij zullen op 19/10 bij het onthaal van Megavino op hen liggen wachten.

Snel wezen is wel de boodschap want deze wedstrijd wordt bovendien ook aangekondigd via Twitter!

Megavino praktisch

Megavino vindt plaats van 18-21 oktober 2013 in Paleis 1 van Brussels Expo op de Heizel.

OPENINGSUREN:
Vrijdag 18/10 van 18 tot 23u.
Zaterdag 19/10 van 12 tot 20u.
Zondag 20/10 van 10 tot 19u.
Maandag 21/10 van 10 tot 18u.

TOEGANGSPRIJS:

Dagticket 10€, degustatieglas en beurscatalogus inbegrepen

Het uitgebreide programma met alle activiteiten die op de diverse stands worden voorzien en alle nuttige info over de aanwezige exposanten/wijnbouwers vindt u op www.megavino.be.

  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post232

G&T revisited

VariaGeplaatst door pvo 24 jun, 2013 23:30

Afgelopen weekend begon de zomer.....LOL.

Enfin, laat ons hopen dat het inderdaad ooit zomer wordt. In elk geval, str***weer of niet, zomer brengt bij mij de goesting naar boven voor 2 simpele maar fenomenale mix drinks: Gin/Tonic (G&T voor de vrienden) en Mojito.

Terwijl ik zaterdag in de lokale drankcentrale een voorraad water, bier, cécémel etc. insloeg, kreeg ik plots een wel heel aantrekkelijk rek spirits in het oog. Daaronder een soort of 4 gin en jawel, ik ontwaarde er ook Hendrick's. Ik had al één en ander gehoord als zou dit een soort Rolls Royce onder de gins zijn en besloot mezelf tot een verwennerijtje (ik grabbelde behalve de Hendrick's ook een fles Bombay Saphire mee!).

Bij de Prik&Tik zijn ze niet van gisteren en strategisch naast het rek gin stond een partij Fever Tree tonic opgesteld. Aha, laat het ons dan meteen maar even volgens de regels van de kunst doen en bij een upmarket gin ook een tonic van hetzelfde kaliber combineren.

Eenmaal thuis kon de pret beginnen. Als een kind dat net zijn lievelingscadeau heeft gekregen, nam ik de fles ter hand om deze te bewonderen en begon ik gretig de bijsluiter door te lezen. De marketingstijl rond Hendrick's is bijzonder goed uitgekiend en geeft me wat de impressie van "retro-chique meets savoury snobbery". But who care's? Uiteindelijk is alles marketing en de enige scherprechter is nog steeds of ik het product leuk, aangenaam, lekker of passend vind.

Wel intrigerend is dat je via de marketingstijl ook binnengeloodst wordt in het Hendrick's universum. Behalve een handvol klassieke botanicols wordt er hier ook gewerkt met komkommerinfusie en rozenblaadjes. En wat dan nog? Hoor ik u zo denken...

Vraag is of al die rariteiten of exclusieve features ook daadwerkelijk iets bijbrengen in de mix. Wel, mijn beste gelovigen, ik zal het u al meteen verklappen. JA, het scheelt meer dan een slok op de borrel! Meer nog, mijn eerste Hendrick's/FeverTree (met obligate komkommerschijf) mix heeft voorgoed de bakens verzet op vlak van G&T beleving.

Wat maakt het verschil?

Laat ons beginnen met de tonic. Fever Tree is geen aangezoete brol (no offence Schweppes maar ge kunt er niet aan tippen!) die je gin gaat overheersen. Integendeel, het is een veel lichtere en drogere drank die een stuk neutraler overkomt om bij je favoriete gin te mixen. Uiteraard heeft het wel die typische tonic water smaak door de kinine extracten. Probeer gerust eens uit met uw gebruikelijke G&T mix. Wedden dat u mij gelijk geeft?

En dan de gin. Groot verschil? Hmm, door aan de fles te snuiven merk je al een en ander. Dat van die rozenblaadjes is niet gelogen!!! Ik snuif gewoon andere botanicals dan bij andere gin merken. Veel minder gedomineerd door jenever- en andere bessensoorten. Hier heb je inderdaad een vollere waaier van diverse aroma's.

En nu de mix. Een openbaring! De volle G&T sensatie die ik verwacht van de combinatie van gin en tonic maar dan wel met een geweldige upper. Veel minder zoet maar barstend van smaak. Droger en met gevoelig meer aroma's. Maar - een vriendelijke waarschuwing toch - geen allemans vriendjespolitiek hier. Ik vond het geweldig en wou vrouwlief laten delen in mijn extase. Reactie: "bwakkes, wat is da voor bocht!" G&T voor liefhebbers van de fijnere smaakbeleving. En overigens geen kwaad woord over mijn ega want die is in het normale leven ook al geen groot liefhebber van G&T en opteert liever voor vodka/redbull.

Bij Hendrick's zitten ze inmiddels ook niet stil. Recent werd een expeditie ondernomen in het Venezolaanse regenwoud met de bedoeling om nieuwe, unieke plantenextracten te vinden. Het team van ontdekkers kwam op het spoor van een zeer bijzondere plant, de Schorpioenstaart. Interessant genoeg om te overwegen om hier een bijzondere editie van Hendrick's mee te stoken. Grrr, zwaar goesting om dat eens te proeven

En laat het nu maar echt zomer worden.....

Links bij dit artikel:

Hendrick's gin: http://www.hendricksgin.com/

Fever Tree tonic: http://www.fever-tree.com/

Publi agency in België: http://www.oona.be/

  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post231

FB actie Vins de Loire

WijnevenementenGeplaatst door pvo 13 jun, 2013 00:11

Vorige week kreeg ik een iewat mysterieus telefoontje van de mensen van VOICE Agency. Iets over Loirewijnen en gepersonaliseerde etiketten en of ik interesse had. Ik had begot geen idee waar het precies over ging en stelde voor om me wat info per email te bezorgen.

Geen email te bespeuren maar nauwelijks een dag of wat later werd er een pakje afgeleverd. Toen ik dat 's avonds opendeed bleek er een fles Loirewijn in te zitten en schrok ik toch wel even toen mijn hoogstpersoonlijke smoelwerk me vanop het etiket zat aan te staren. Aha, gepersonaliseerde etiketten, Domaine Vergote, het begon wat te dagen....

Maar waar komt dat persoonlijke etiket nu vandaan? Wel, op de Facebookpagina van Vins de Loire staat sinds kort een leuke applicatie waarmee je na kan gaan welke type van rode Loirewijn overeenstemt met je karakter. Ik was er redelijk zeker van om bij Chinon uit te komen. En, ja hoor, Chinon it is!!! Toeval? Of weet die app echt bepaalde zaken te achterhalen? Een mens zou zich afvragen wat social media allemaal van ons weten. Subiet maken de Amerikaanse veiligheidsdiensten nog een wijnprofiel van me aan zeg smiley

Doe zoals ik en maak je persoonlijke etiket aan! Waarom? Wel, als je er in slaagt om de meeste likes binnen te halen voor jouw etiket dan verdien je een doos gepersonaliseerde wijnen.

Loont het de moeite? Hmmm, het lijkt er op dat we toch nog mooi weer gaan krijgen. Zet dus die robuuste Bordeaux en Bourgogne even aan de kant en schakel over naar lichtere en fruitige rode wijnen die je eventueel zelfs lichtjes gekoeld kunt schenken. Ik kreeg een Saint-Nicolas de Bourgeuil uit 2012 toegestuurd. Geen blockbuster, maar een lichtvoetige, charmante fruitrakker. Mineraliteit (krijt) en rode vruchten (kers, kriek, rode bes) spelen hier de hoofdrol. Ik proefde hem helaas iets te warm en denk dat deze wijn zich prima zal voelen rond de 14°-16°. Ideaal om buiten op het terras van te genieten.

BTW, vergeet ook niet even te duimen voor mijn etiket.

Nuttige links bij dit artikel:

http://www.voice.be/

https://www.facebook.com/VinsDeLoireWijnen

https://apps.facebook.com/rougesdeloire/?p=label&user=100002569876554

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post230

Tête à tête San Roman

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 02 mrt, 2013 23:43

Na een maandje gedwongen (?) rust mogen de kurken weer ontstopt worden. Februari is traditioneel mijn "droogleggingsmaand" geworden en gezien de puike scores op de weegschaal zal dit wellicht ook een blijvertje zijn.

Maar vanaf 1 maart mocht het dus weer. Recent viel er een uitnodiging van La Riojana in de bus en dat bracht me er bij om eens mijn voorraad Spaanse wijnen te checken. Een deftige voorraad wijn heeft trouwens zo zijn voordelen want een mens "vergeet" al eens wat flessen. Zo bleek ik nog een mini-voorraadje flessen San Roman te hebben van 2002 en 2005. Ideaal van leeftijd om eens tegenover elkaar te zetten en uit te maken hoe de tand des tijds hier toegeslagen heeft.

Eerst een kleine situatieschets. Wat bedoel ik als ik het over San Roman heb? Wel, ik heb het dan over een meer dan aanbevelingswaardige wijn van Bodegas y Vinedos Maurodos uit Toro. Toro? Stier? Neen, geen stieren hier, alhoewel, de kracht van de wijn maakt een vergelijking niet geheel ondenkbeeldig. Toro is een DO (Denominacion de Origen) in Spanje die ergens in de vroege jaren '80 het levenslicht zag. Veel minder gekend dan pakweg Rioja en Ribera del Duero maar er wordt wel op de dezelfde wijze gewerkt. In rood is hier de Tinta del Toro de baas als druivenvariant. Doet geen belletje rinkelen? Is gewoon een andere benaming voor Tempranillo, nog steeds de signature druif voor Spanje. Toro is een wijngebied dat meer zuidwest gelegen is ten opzichte van Rioja en Ribera del Duero. Het ligt vlak naast Rueda aan de Duero rivier op een paar honderd kilometer van de Portugese grens. Toro ligt in het grotere wijngebied van Castilla y Leon en de wijngaarden liggen verspreid over Zomara en Valladolid.

De San Roman wordt gemaakt van 100% Tinta de Toro en krijgt een langdurige vatlagering mee. Voor de 2002 was dit 20 maanden Amerikaanse en Franse eik, voor de 2005 was dit zelfs 23 maanden. Beide wijnen halen 14,5% alcohol en beloven dus aan de stevige kant te zijn. Nu, ik heb dit reeds ettelijke malen geschreven, alcoholpercentages op zich betekenen niets. Overigens is 14% ook al lang geen uitzondering meer in Bordeaux om maar iets te zeggen.

Als we beide wijnen naast elkaar in het glas hebben, is het verschil nauwelijks merkbaar. Diep donkerrode kleur die doet denken aan een zwarte kers (donkere schil met donkerrood vruchtvlees) met quasi geen indicatie van veroudering. Als je weet dat de oudste van de 2 wijnen meer dan 10 jaar op de teller heeft, is dat op zich reeds een zeer markant gegeven. Bij verdere analyse (toegegeven, gebeurde 's avonds en dus niet bij daglicht) valt wel op dat het hart van de 2005 nog nagenoeg inktzwart is terwijl de 2002 toch al iets transparanter en roder oogt.

Is er ook zo weinig verschil te bemerken in de neus? Oeps, neen, daar valt wel een en ander te noteren. De 2005 is heel extravert met bijzonder veel donker fruit en specerijen op de voorgrond. Een - wat ik gemakshalve - typische Tempranillotoets zou durven noemen van geroosterd gebraad, zwarte kersen opgelegd op alcohol en gevanilliseerd zoethout. Bij het opwalsen komt het aroma van verse specerijen nog meer op de voorgrond samen met wat cederhout. De 2002 dan. Hmm, veel moeilijker te lezen: gesloten, fruit dat duidelijk in retrogressie is, potloodslijpsel en ook wat van dat geroosterd gebraad. Hoe typisch Spaans en Tempranillo de 2005 aanvoelde, hoe meer de 2002 daarvan afwijkt. In de neus doet het bijna aan een Bordeaux blend denken. Bij het opwalsen komen hier vooral toetsen van mokka (koffie) en karamel opduiken samen met een licht florale hint. Het fruit is nog aanwezig maar blijft vooral op de achtergrond.

En wat zeggen de smaakpapillen? Ook hier zijn er duidelijke verschillen en is er een afgetekende winnaar. De 2002 scoort hoog op vlak van versmoltendheid en fruit, hout, tannine vormen een mooie drie-eenheid. Maar, ik bemerk ook een onverwacht hoge aciditeit. Niet foutief maar wel markant. De bescheidenheid van de fruitfactor in de neus komt ook terug in de smaak: wat donker bessenfruit, veel zoethout in de finale maar voor de rest .... een twijfelgeval. De wijn geeft me iewat een impressie van dun over te komen. Is dit een wijn die al over zijn hoogtepunt heen is? Of moeten we dit wat laten rusten in afwachting van de volgende evolutiefase waarin deze wijn zal terecht komen? Ik heb nog 1 fles liggen en zal het risico nemen. Maar wat met de 2005? Het extravert karakter in de neus zet zich ook door in de smaakbeleving. Het fruit staat hier nog zeer duidelijk op de voorgrond. Een intense impressie van donker fruit zoals zwarte kers (op alchohol), braam en bosbes. Deze wijn heeft een mooie lengte met hout en (fruitgedreven) tannine in de finale. Ook hier valt de fraîcheur op maar in tegenstelling met de 2002 wijst deze eerder op verder bewaarpotentieel. Nu duidelijk een wijn in topvorm maar met een fruitbody die gerust nog jaren in de kelder mee kan.

  • Reacties(3)//www.wijnblog.be/#post229
« VorigeVolgende »