Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Degustatie Lidl wijnen

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 14 sep, 2016 23:32
Vorig jaar nam ik deel aan een degustatie die door de supermarktketen Lidl werd georganiseerd voor pers en wijnschrijvers allerhande. Lidl besloot dat het tijd was om het wijnaanbod wat te versterken in de periode waarin heel wat supermarkten en wijnhandelaars uitpakken met wijnfestivals en andere promo's. Of Lidl er in slaagde om de bakens te verzetten lees je elders op deze blog.

Ik weet niet of er dit jaar iets gelijkaardigs op touw werd gezet maar ik ontving een paar weken terug wel een berichtje van het communicatiebureau van Lidl met de vraag of ik interesse had om een selectie wijnen thuis te ontvangen om te degusteren. Tevens werd er een boodschap van "no strings attached" meegegeven. Een vrijgeleide om in alle onbevangenheid de wijnen te proeven. Ik kon er dus voor opteren om op mijn gemakjes de flessen leeg te slurpen als ik wou. Maar eerlijk gezegd leek het me wel fijner om mijn ervaringen even met jullie te delen.


De week na het bericht werd hier keurig een kistje wijn afgeleverd. Uit de inhoud bleek alvast dat de ambitie van Lidl opwaarts werd bijgesteld want er werd uitgepakt met een 3tal Cru Bourgeois wijnen uit Bordeaux.

Laat ik maar meteen met deze wijnen beginnen. Als je de volledige lijst doorneemt (zie verder) dan merk je meteen dat deze wijnen qua prijs er wat bovenuit steken (11-16 euro). Mag ook niet verwonderen want het gaat om Bordeaux wijnen met een cru-status. Cru Bourgeois wijnen worden overigens elk jaar door een onafhankelijke jury geselecteerd na een blinde degustatie.

Ch. Les Granges de Civrac, Médoc, 2012

Typische Bdx-neus met veel zwart fruit (braambes), koffiegruis, kreupelhout en wat bosaarde. Het pallet wordt gedomineerd door friszurig fruit (rode bes, kriek, braambes) wat mokka en zuursnoepjes (zure bollen). Iets te veel aciditeit in de finale en nog rasperige tannine. Ook nog veel hout in de afdronk. Goede wijn maar moet zeker nog een jaartje (of twee) liggen. Prijs: 10,99 euro

Ch. Rollan de By, Medoc, 2011

Mooie concentratie van zwart fruit (braambes, vlier), grafiet (potloodslijpsel), cassis, inkt, vanille en cederhout. Aangename complexiteit. Pallet opent met korf van rode en zwarte bessen, krieken en een duidelijke toets van witte peper. Nog wat ruw en potig tannineraster. Dit vereist een stevige vleesschotel. Serieus bittertje in de finale. Goede wijn en geschikt voor dit najaar. Prijs: 14,99 euro.

Ch. Plantier Rose, Saint-Estèphe, 2012

Wijn die tijd nodig heeft om open te bloeien. Eerste dag zeer gesloten neus en harde tannines en zuren. Na 1 dag: mooi rijp donker besfruit (vlierbes, blauwe bes), bij opwalsen wat koffiegruis en kreupelhout. Pallet = braambes, blauwe bes en zoethout. Mooi tannine gehalte met voor Saint-Estèphe typische rasperige structuur maar wat dun. Goed maar niet top. Best binnen 1-2 jaar drinken. Prijs: 15,99 euro.


Conclusie

Het zijn stuk voor stuk klassieke Bdx-wijnen. Goed gemaakt maar zeker geen wereldtop. Let wel, ook het oogstjaar speelt een rol. De jaargangen 2011 en 2012 zullen niet herinnerd worden als topjaren voor Bordeaux. De Saint-Estèphe kon me in feite het minste bekoren, de overige 2 zullen zeker niet misstaan als u die komende herfst serveert met een mooie wildschotel.

En wat met de overige wijnen?

In de kist staken nog een Gigondas (Rhône), een Pic Saint Loup (Languedoc) en een witte Bourgogne uit de Mâconnais.

Puech Morny, Gigondas, 2015

Veel gestoofd fruit in de neus (pruim, kers), potpourri, garrigues kruiden, violet en "neuzekes". Pallet toont aangename impressie van klein rood fruit (rode bes en kriek), een flinke snuif peper en Provencaalse kruiden. Heeft tijd nodig om open te bloeien (24 uur voor serveren openen!) maar toont iets te weinig volume. Als je dan toch voor een Gigondas gaat, is het wellicht beter om in een iets hoger prijssegment te kopen. Prijs: 9,99 euro.

Réserve de Planque, Pic Saint-Loup, 2015

Mooie, complexe neus met veel garrigues kruiden (vooral laurier en thijm), zwarte peper, kirsch likeur, violet en cuberdons. Mooi fruitig in de smaak met veel rood fruit (kers, rode bes), een aangename kruidige toets en een mooie zuurtegraad die een finale van zure snoepjes oplevert. Eenvoudige maar zeer degelijke wijn! Jong te drinken maar ideaal voor bij de late zomer BBQ. Prijs: 5,49 euro. Absoluut te proberen!

Jean Truffot, Saint-Véran, 2015

De neus opent wat ééntonig met appel(schil), perzik in blik, amandel en wat brioche toetsen. Verrassend leuk pallet met volle smaak van rijp fruit (peer, perzik, citrus). Goede zuurtegraad. Een charmante en goede Mâconnais. Aan te bevelen als wijn voor elke dag of bij visgerechten in saus. Prijs: 7,99 euro.


Conclusie

De Gigondas kon me niet echt overtuigen maar de Pic Saint-Loup springt er uit als een jong veulen! Ook de Saint-Véran is een goede koop.

Lidl pakt voor dit najaar uit met een 30tal nieuwe wijnen, vooral Bordeaux en Bourgogne, die vanaf 8 september in de rekken liggen tot eind dit jaar (of uitputting voorraad). De prijzen liggen in een vork van 3 tot 16 euro en zijn dus zonder meer democratisch te noemen.

Voor het volledige aanbod, zie PDF-bestand hieronder. Mijn favoriet kent u inmiddels.



  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post249

Cilibar & Indigo

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 09 jul, 2016 23:40
Zomer! En hoog tijd om wat nieuw leven in de blog te blazen.

Een kort relaas over 2 wijnen die hier ten lande niet te krijgen zijn en op een wonderbaarlijke wijze tot bij mij geraakten.

Flashback: Brussel, 4 oktober 2012, CENTR General Assembly, dinner in Autoworld. Ik geraak in gesprek met Branislav Andjelic, de General Manager van RNIDS, de TLD operator van .rs (Servië). Branislav is gepassioneerd door wijn en vertelde me honderduit over de herleving van de wijncultuur aan de oevers van de Donau. Hij had zelf geïnvesteerd in de aankoop van land en was net begonnen met de aanleg/beplanting van de wijngaard.

Ongeveer 1 jaar later liep het contract van Branislav bij RNIDS af en werd het niet vernieuwd. Sindsdien verloren we bijna elk contact met elkaar.

Terug naar het heden. Enkele weken terug vond in Brussel een bijeenkomst van werkgroepen van CENTR plaats. Komt er plots een collega van RNIDS op me afgevlogen met de mededeling: "ik heb iets mee voor jou, het komt van Branislav Andjelic".

Ik had wel al een vermoeden wat het kon zijn maar was toch uitermate verheugd van 2 flessen wijn van zijn domein in mijn handen gedrukt te krijgen. Wijn is een fantastisch avontuur en dat moet zo blijven! Wijn van een ongekende streek met een leuk verhaal eraan verbonden, kan soms veel meer vreugde bezorgen dan één of andere superdure cru.



Het wijnbedrijf van Branislav: Plavinci, organic vineyard and winery is gelegen in een piepjonge wijnregio rond Belgrado, aan de oevers van de Donau. Hoewel de heropleving van de wijncultuur maar van 2011 dateert, betekent dit niet dat hier niet aan wijnbouw werd gedaan. Een paar eeuwen terug stond het hier nog vol wijngaarden, vooral ter hoogte van de hellingen niet ver van het stadje Grocka. Die wijngaarden werden tegen ziektes behandeld met kopersulfaat en gaven een paarsachtige gloed in de morgenzon. Vandaar de naam "indigo hills" of in de lokale taal "plavinci".

Geleidelijk aan verdween de interesse voor de wijncultuur en tegen 2008 waren er maar een paar percelen meer over. Maar dan begon de revival en werd er veel bijgeplant. Omdat Branislav biologisch wil werken, moest hij beroep doen op resistente druivenrassen. Voor wit koos hij voor Panonia (had hier nog nooit van gehoord), voor rood wordt beroep gedaan op Regent (wordt ook vaak in België aangeplant).

De wijnen.

Cilibar, 2015 (Panonia)

Een wat tegendraadse neus: aan de ene kant wat lichtjes oxidatieve toetsen (appelschil, sherry/balsamico impressies) maar ook hints van abrikoos(taart) en kweepeer. De wijn heeft een goede lengte en is evenwichtig tussen volumen en frisheid. Veel citrus aroma's en tonen van golden appel. Qua stijl doet me dit erg denken aan sommige wijnen uit het zuiden van Italië (Campanië en Basilicata).

Indigo, 2013 (Regent)


Viel eerst wat tegen want een zeer gesloten neus. Branislav had me evenwel gewaarschuwd om dit paar uur open te laten komen. En inderdaad, na zowat een uur begint het fruit te ontluiken. Mooie neus die fruitigheid (kers, cuberdons, vlierbessen) en kruidigheid (zoethout, witte peper) combineert. Wijn die zeer recht door zee gaat en resoluut inzet op fruit (krieken, rode bessen, zwarte kers). Veel fraîcheur maar ook een flink bittertje in de finale. Mankeert misschien wat volume maar dat mag geen verrassing zijn als je bedenkt dat de wijngaard maar in 2011 werd aangeplant. Dit zijn nog piepjonge stokken. Nu is dit een wijn om jong te drinken op het fruit maar naarmate de leeftijd van de wijnstokken stijgt, zal dit veel complexer worden.

De naam van de rode wijn verwijst uiteraard naar de kleur indigo, maar ook de witte verwijst naar een kleur. Cilibar (spreek uit chili-bar) betekent namelijk amber.

Meer info: www.plavinci.organic



  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post246

Tête à tête San Roman

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 02 mrt, 2013 23:43

Na een maandje gedwongen (?) rust mogen de kurken weer ontstopt worden. Februari is traditioneel mijn "droogleggingsmaand" geworden en gezien de puike scores op de weegschaal zal dit wellicht ook een blijvertje zijn.

Maar vanaf 1 maart mocht het dus weer. Recent viel er een uitnodiging van La Riojana in de bus en dat bracht me er bij om eens mijn voorraad Spaanse wijnen te checken. Een deftige voorraad wijn heeft trouwens zo zijn voordelen want een mens "vergeet" al eens wat flessen. Zo bleek ik nog een mini-voorraadje flessen San Roman te hebben van 2002 en 2005. Ideaal van leeftijd om eens tegenover elkaar te zetten en uit te maken hoe de tand des tijds hier toegeslagen heeft.

Eerst een kleine situatieschets. Wat bedoel ik als ik het over San Roman heb? Wel, ik heb het dan over een meer dan aanbevelingswaardige wijn van Bodegas y Vinedos Maurodos uit Toro. Toro? Stier? Neen, geen stieren hier, alhoewel, de kracht van de wijn maakt een vergelijking niet geheel ondenkbeeldig. Toro is een DO (Denominacion de Origen) in Spanje die ergens in de vroege jaren '80 het levenslicht zag. Veel minder gekend dan pakweg Rioja en Ribera del Duero maar er wordt wel op de dezelfde wijze gewerkt. In rood is hier de Tinta del Toro de baas als druivenvariant. Doet geen belletje rinkelen? Is gewoon een andere benaming voor Tempranillo, nog steeds de signature druif voor Spanje. Toro is een wijngebied dat meer zuidwest gelegen is ten opzichte van Rioja en Ribera del Duero. Het ligt vlak naast Rueda aan de Duero rivier op een paar honderd kilometer van de Portugese grens. Toro ligt in het grotere wijngebied van Castilla y Leon en de wijngaarden liggen verspreid over Zomara en Valladolid.

De San Roman wordt gemaakt van 100% Tinta de Toro en krijgt een langdurige vatlagering mee. Voor de 2002 was dit 20 maanden Amerikaanse en Franse eik, voor de 2005 was dit zelfs 23 maanden. Beide wijnen halen 14,5% alcohol en beloven dus aan de stevige kant te zijn. Nu, ik heb dit reeds ettelijke malen geschreven, alcoholpercentages op zich betekenen niets. Overigens is 14% ook al lang geen uitzondering meer in Bordeaux om maar iets te zeggen.

Als we beide wijnen naast elkaar in het glas hebben, is het verschil nauwelijks merkbaar. Diep donkerrode kleur die doet denken aan een zwarte kers (donkere schil met donkerrood vruchtvlees) met quasi geen indicatie van veroudering. Als je weet dat de oudste van de 2 wijnen meer dan 10 jaar op de teller heeft, is dat op zich reeds een zeer markant gegeven. Bij verdere analyse (toegegeven, gebeurde 's avonds en dus niet bij daglicht) valt wel op dat het hart van de 2005 nog nagenoeg inktzwart is terwijl de 2002 toch al iets transparanter en roder oogt.

Is er ook zo weinig verschil te bemerken in de neus? Oeps, neen, daar valt wel een en ander te noteren. De 2005 is heel extravert met bijzonder veel donker fruit en specerijen op de voorgrond. Een - wat ik gemakshalve - typische Tempranillotoets zou durven noemen van geroosterd gebraad, zwarte kersen opgelegd op alcohol en gevanilliseerd zoethout. Bij het opwalsen komt het aroma van verse specerijen nog meer op de voorgrond samen met wat cederhout. De 2002 dan. Hmm, veel moeilijker te lezen: gesloten, fruit dat duidelijk in retrogressie is, potloodslijpsel en ook wat van dat geroosterd gebraad. Hoe typisch Spaans en Tempranillo de 2005 aanvoelde, hoe meer de 2002 daarvan afwijkt. In de neus doet het bijna aan een Bordeaux blend denken. Bij het opwalsen komen hier vooral toetsen van mokka (koffie) en karamel opduiken samen met een licht florale hint. Het fruit is nog aanwezig maar blijft vooral op de achtergrond.

En wat zeggen de smaakpapillen? Ook hier zijn er duidelijke verschillen en is er een afgetekende winnaar. De 2002 scoort hoog op vlak van versmoltendheid en fruit, hout, tannine vormen een mooie drie-eenheid. Maar, ik bemerk ook een onverwacht hoge aciditeit. Niet foutief maar wel markant. De bescheidenheid van de fruitfactor in de neus komt ook terug in de smaak: wat donker bessenfruit, veel zoethout in de finale maar voor de rest .... een twijfelgeval. De wijn geeft me iewat een impressie van dun over te komen. Is dit een wijn die al over zijn hoogtepunt heen is? Of moeten we dit wat laten rusten in afwachting van de volgende evolutiefase waarin deze wijn zal terecht komen? Ik heb nog 1 fles liggen en zal het risico nemen. Maar wat met de 2005? Het extravert karakter in de neus zet zich ook door in de smaakbeleving. Het fruit staat hier nog zeer duidelijk op de voorgrond. Een intense impressie van donker fruit zoals zwarte kers (op alchohol), braam en bosbes. Deze wijn heeft een mooie lengte met hout en (fruitgedreven) tannine in de finale. Ook hier valt de fraîcheur op maar in tegenstelling met de 2002 wijst deze eerder op verder bewaarpotentieel. Nu duidelijk een wijn in topvorm maar met een fruitbody die gerust nog jaren in de kelder mee kan.

  • Reacties(3)//www.wijnblog.be/#post229

Raar wijnbeestje!

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 09 jan, 2013 23:13

Beste wijnvrienden, we're back!

De laatste maanden ben ik er gewoon niet toe gekomen om nieuwe posts op deze blog toe te voegen. Veel werk, andere prioriteiten en - ik geef het alvast toe - weinig goesting om uren te zitten schrijven. Maar bij het lijstje goede voornemens voor 2013 hoort alvast om deze blog weer regelmatig van nieuwe artikels te voorzien. Bij deze overigens nog de allerbeste vineuze wensen voor het nieuwe jaar!

En we starten het nieuwe jaar alvast met een curieusiteitje. Een goede vriendin (dank u CJ!) bracht me een hele poos terug een fles wijn mee uit Georgië. Ja, u leest het goed, Georgië!!! En niet zomaar een wijn. Het is de legendarische Kindzmarauli van het wijndomein Kakhuri, een halfzoete rode wijn. Daarmee weet u meteen evenveel als ik over deze wijn gezien alle overige informatie (met uitzondering van inhoudsmaat en alcoholgehalte) in een voor mij totaal onbegrijpelijk Cyrillisch script op de fles wordt vermeld.

Maar Google is onze vriend en na nauwelijks enkele seconden toverde ik de website van het domein te voorschijn: http://kakhuri.com/

Dit wijndomein werd blijkbaar slechts in 2000 opgericht en is gelegen in de oostelijke regio Kakheti, de belangrijkste wijnstreek van Georgië. Volgens de informatie op de site bezit het wijndomein zo'n 2 hectare wijngaarden maar produceren ze jaarlijks zo'n 2 miljoen flessen wijn. Daarnaast produceren ze ook bag-in-box wijnen. 2 mio flessen uit 2 ha wijngaarden??? Dat gaat mijn petje te boven en ik vermoed dat hier toch wat fouten in geslopen zijn. Maar mijn verbazing werd nog groter toen ik op de site las dat de viticultuur zijn historische wortels zou hebben in Georgië en dat dit land een wijntraditie zou hebben die meer dan 5000 jaar terug gaat in de tijd? En ik maar denken dat de vitis vinifera (en onze wijncultuur) vanuit het Midden-Oosten naar Europa werd gebracht.

Terug naar de wijn. Op de fles geen enkele merkbare aanduiding van een oogstjaar. Tot mijn aandacht getrokken werd door een vermelding op het label op de rugzijde van de fles. Daar staat waarempel "produce date: 20.03.07" afgedrukt. Gezien het een halfzoete rode wijn is (vroegtijdig beëindigde fermentatie vermoed ik gezien het lage alcoholgehalte van 11,5%) zou het gerust kunnen dat dit uit 2006 komt. Maar de website brengt me opnieuw in verwarring. Daar staat een fles Kindzmarauli van 2005 afgebeeld waar oogstjaar duidelijk van af te lezen valt. Is dit dan een ouder exemplaar? Het etiket ziet er in elk geval een stuk ouderwetser uit. Maar dat rijmt dan weer niet met de vermelde productiedatum. Het zal een raadsel blijven maar laat het er ons op houden dat de wijn minstens een 6-tal jaar oud is. De druivensoort heb ik wel weten te achterhalen nl. 100% Saperavi. Ik vermoed dat u er ook nog niet eerder van gehoord had? Voor de wijnfreaks onder ons, het is een puur lokale druif uit de Kakheti regio en behoort tot de klasse van "teinturier" druiven, rode druiven met donker vruchtvlees zoals bv. Alicante Bou(s)chet.

Ondanks het aantal jaren op de teller en mijn onbarmhartige bewaring (de fles staat al een jaar in de keuken te wachten op een gelegenheid om ontkurkt te worden), krijg ik een jeugdig uitziende rode wijn in het glas. Qua kleurschakering kon dit gerust pakweg een Bordeaux uit 2009-2010 zijn. Alvast een geruststelling. Een redelijk gesloten neus met zoet rood fruit (zoete pruimen, geplette bessen), een licht kruidig aroma en hints van donkere chocolade. Verrassend in de smaak want dit doet me heel erg denken aan jonge vintage porto maar dan zonder het hoge alcoholvolume. In hoofdzaak opnieuw zacht en zoet rood en zwart bessenfruit aangevuld met een aangenaam kruidige toets (zoethout). Moeilijk thuis te brengen maar zeker niet vermoeiend zeemzoet (de wijn toont een mooie aciditeit in de finale) en tegelijk behoorlijk mondvullend. Eerder iets voor na de maaltijd en om zo van te genieten. Maar meer dan een paar glazen krijg je hier echt niet van binnen tenzij je een onverbeterlijke zoetebek bent.

Leuk en intrigerend om het nieuwe wijnjaar mee te beginnen.

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post228

Nog meer verrassingen uit Tsjechië

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 31 jul, 2012 22:00

Met de nodige vertraging post ik hierna het vervolg van de Tsjechische wijnverkenning die in juni plaats vond. Wijnblog.be doet het iets rustiger aan tijdens de zomermaanden want het leven is tenslotte meer dan bloggen alleen! Ik ben bovendien nog maar net terug van vakantie in de Ardèche maar daar post ik later nog wel paar artikeltjes over.

Niet alle geproefde Tsjechische wijnen waren even geslaagd. De Bohemia Sekt (Stary Plzenec) van hierboven vond ik behoorlijk middelmatig, vermoeiend en saai. Een typische bubbel voor grootschalige recepties (werd geschonken tijdens ICANN gala event) waar een paar honderd mensen rondlopen. Volgens de info op de website van de producent valt deze wijn nochtans regelmatig in de prijzen. Ook met de druivenmix is in principe niets mis: hoofdzakelijk Riesling en Grüner Veltliner aangevuld met wat lokale witte druiven uit Moravië. Om de een of andere mysterieuze reden wordt niet meegedeeld welke de lokale variëteiten zijn. But quite frankly, I don't give a damn either...

Ook de twee volgende wijnen konden weinig wow-effect bij me losweken. Goed van snit en zeker beter dan de doorsnee wijnen die doorgaans op een receptie geschonken worden maar daarmee is het meeste dan ook gezegd. Het leukste is nog dat ik niet eerder een rosé variant van Zweigelt (lokaal Zweigeltrebe) mocht proeven en dat ik eveneens leerde dat Rulandské Bilé synoniem is voor Pinot Blanc.

Neen, dan had het verrassingsvuurwerk waarop we door onze Tsjechische gastheren werden vergast duidelijk wat meer panache. Vanop het terras werd dit op heel wat juichkreetjes onthaald.

Toen we ons na het "walking buffet" richting uitgang begaven, bleken we de leukste zaal nog bijna overgeslagen te hebben. In de kelder was een heuse wijnbar ingericht waar nog een zestal Tsjechische wijnen konden geproefd worden.

We proefden eerst 3 witte wijnen: Müller Thurgau (niet bepaald mijn favoriete druif!), Grüner Veltliner (leuke wijn, van zelfde domein waar we daags eerder die heerlijke Zweigelt van dronken) en tenslotte een heel aangename Ryzlink Vlassky (Welschriesling). Eens te meer ging de meest lokale variant voor mij met de hoogste score lopen.

Daarna volgde een serie van 3 rode wijnen. De topcuvee gemaakt van Merlot was weliswaar de wijn met de grootste concentratie en body maar echt wild werd ik er niet van. Dan zijn er in Merlot-land toch betere dingen te vinden. De André is - hoera, hoera - opnieuw een lokale en nooit eerder geproefde variant. Charmant maar niet overtuigend. Wel extreem benieuwd om andere Andrés te proeven (maar wat een lullige naam voor een druif?). De derde rode was een Blauwer Portugieser, lokaal Modry Portugal genaamd. Had hier veel van verwacht maar viel wat tegen. Maar eens te meer viel me op hoe nauw verwant de Oostenrijkse en Tsjechische wijngaarden zijn wat zowel de aanplant als de wijnstijl betreft. Kan de relatief jonge Tsjechische wijngaard op termijn een valabel alternatief bieden voor Oostenrijk? Op vlak van prijs is dit al het geval, maar consistentie in kwaliteit en beschikbare volumes voor de export lijken momenteel nog ernstige blokkades.

Na een bijzonder leuke avond volgde daags erna nog een kleine verrassing. Met het einde van een bijna volle week van vergaderingen en afspraken in zicht, was er toch nog een kleine opening voor een korte trip door het historische Praag. Via de Karluv most (de beroemde brug over de Moldau rivier) bereikten we het Hradcany (de Praagse burcht) en moest ik plots vaststellen dat er op het burchtcomplex een ware stadswijngaard onderhouden werd. Helaas geen tijd om de lokale wijnshop te bezoeken (er stond nog een vergadering op de agenda en het was tenslotte geen vakantieuitje) en dus enkel snel wat foto's genomen.

Alvast iets om bij mijn volgende bezoek aan Praag verder te onderzoeken. Eveneens te onthouden van deze kleine week Praag: wijndomein Habanské Sklepy waar ik drie wijnen van proefde en zeker verder wil opvolgen. Ze hebben zelfs een mooi ogende website (http://www.habanskesklepy.cz/cs-CZ/nase-vino.html) maar ik vrees dat mijn taalknobbel mij niet toelaat om er veel van te begrijpen. English version, please!

  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post224

Verrassingen uit Tsjechië

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 26 jun, 2012 23:14

Ik verblijf deze week voor het werk in Praag, de mooie hoofdstad van de Tsjechische Republiek. Het land is - net als België overigens - vooral gekend voor zijn affiniteit met bier en als je het over Tsjechische wijn hebt, riskeer je toch wel wat rare blikken te moeten trotseren.

Tussen de vele meetings door wordt al wel eens geluncht, gedineerd of geaperitiefd. Ideale gelegenheden om de lokale wijn uit te proberen. Veel ervaring met Tsjechische wijn had ik nog niet. Ik herinner me enkel dit postje omtrent twee flessen die een collega uit Praag me ooit bezorgde. De rode wijn viel goed mee maar van de witte was ik bepaald niet gek. De verwachtingen waren dus niet astronomisch hoog ingesteld.

De eerste wijn die ik tijdens mijn verblijf proefde was onderstaand exemplaar.

De wijn beviel me zeer en was een aangename opsteker na mijn eerdere ervaringen met Tsjechisch wit. Mooie mineraliteit, goede aciditeit en vooral veel (citrus)fruit en wat kruidige/grassige aroma's. Benieuwd wat dit kon zijn. De belangrijkste wijnbouwgebieden liggen hier niet zo ver van de Oostenrijkse grens en dat merk je dus ook. De druif Veltlinské zelené is namelijk niemand minder dan de signature druif van Oostenrijk: Grüner Veltliner.

Later die avond hadden we een networking event en proefde ik deze mousserende wijn:

En ja hoor, daar hebben we opnieuw die Veltlinské zelené! Ik weet begot niet of er in Oostenrijk schuimwijn van Grüner Veltliner gemaakt wordt maar hier dus alleszins wel. Geeft een zeer verrassend resultaat want de mineraliteit stuift uit het glas en in de smaak eindigt de wijn in een zeer kruidige finale. Het gevaar van deze wijn? Schenk dit een paar graden te warm en iedereen laat zijn glas onaangeroerd staan. Op de juiste temperatuur geserveerd is dit dan weer zeer genietbaar.

Vandaag werden we door de collega's van .eu voor de lunch uitgenodigd in het wondermooie Francouzska restaurant. In een prachtig art nouveau decor van begin 20ste eeuw zetten we onze ontdekking van de Tsjechische wijnen nog even verder. Ditmaal in rood. We vroegen de (gepassioneerde en zeer beslagen) sommelier een lichtere rode wijn voor de mensen die voor vis opteerden en een iewat krachtigere variant voor de vleesliefhebbers.

De lichtere wijn was een Rulandské modré uit 2008. Uiteraard een zeer gekende druivenvariant ;-) De sommelier was zo vriendelijk om ons uit te leggen dat dit niets minder is dan Pinot Noir. Typische wat getaande baksteenrode kleur, mooie frisse neus van krokant fruit (kers en kriek), hout en kruiden, in de smaak aangenaam en elegant van snit. Geen powerwijn maar gewoon fruitige Pinot Noir zoals je ze altijd in je glas zou willen.

De krachtpatser van dienst om onze ossenhaas in toom te houden, was een Zweigeltrebe uit 2009. Ook nu weer is de link met Oostenrijk snel gelegd want het gaat hem hier inderdaad over de druif Zweigelt. Dit keer oogt de wijn intens, dieprood en zelfs neigend naar inktzwart. Het fruit is ook heel anders: geen frisse krokante bessen maar zwoel geurende bosvruchten met een lik cacao en Oosterse specerijen. Maar ook nu geen blockbuster van een wijn maar eerder een gedoseerde portie kracht. Kwam heel mooi open na karafering en sloot meesterlijk aan bij het vleesgerecht.

Wie weet ontdek ik de volgende dagen nog meer mooie wijnen van Tsjechië. Ter plaatse ontdekken lijkt echter wel de boodschap te zijn want ons werd verteld dat slechts weinig wijn (er worden ook geen supergrote volumes geproduceerd) bestemd is voor export.

  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post223

Hemels en hels

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 14 jan, 2012 01:32

Vooreerst nog dit: mijn beste wensen voor een fijn, gezond, gelukkig en boeiend 2012! Ik ben misschien wat aan de late kant om u het allerbeste voor het nieuwe jaar toe te wensen maar daarom is het niet minder van harte gemeend. Ik heb momenteel wat minder tijd om de blog van nieuwe artikels te voorzien maar hoop dat ik vanaf maart opnieuw aan een stevig ritme vers leesvoer kan bezorgen. Vanaf maart??? Ja, ik weet dat we nog maar medio januari zijn en deze blog zal zeker niet tot in maart moeten wachten op nieuwe input. Maar februari kondigt zich stilletjes al aan en net als vorig jaar zal ik dan een sobere maand in acht nemen. Niets met religie te maken of zo maar wel een soort dieetkuur waarbij ik de hele maand geen druppel alcohol consumeer. Logischerwijze zullen er in februari dan ook geen proefnota's volgen.

Maar goed, voorlopig mag er nog volop wijn genuttigd worden. En vandaag ontdekte ik zowel hemel als hel via 2x versterkte wijn.

Eerst de helse ervaring. Nochtans een naam als een klok: Quinta de Vargellas, 1995, van het porthuis Taylors. Deze quinta is het vlaggenschip van Taylor's en levert in vintagejaren de ruggengraat van de Taylors Vintage porto. In niet-vintage jaren wordt deze wijn als een single quinta vintage gevinifieerd. Helaas viel de fles me behoorlijk tegen. Gestoofd fruit en massa's alcohol. Een "dikke" wijn die me zeer zwaar en iewat lomp overkwam. Eéndimensioneel en monolitisch van snit. Een geur- en smaaksensatie die me zelfs even deed twijfelen of de fles niet gekurkt was. Niets van verfijning enkel brute kracht. Twijfel of dit nog zal verbeteren met ouderdom. Gelukkig maar één fles van.

En dan de trip richting hemel. Trouwe lezers van deze blog weten dat ik vorige zomer te gast was bij Bernard Bégaud in de Charentes. In november had ik op het wijnsalon in Rijsel afgesproken om een bestelling af te halen. Bernard gaf me een fles mee van zijn Pineau des Charentes "Coin de Paradis". Ik heb geen idee van de exacte samenstelling maar ik veronderstel dat deze Pineau voor een groot deel uit zijn oude vatenkelder komt, aangevuld met jonge Pineau. Een neus die je meteen voor raadsels plaatst: eerst wat tertiair aandoende aroma's (oude vaten, rozijnen, vijg, dadel, honing en rietsuiker) gecombineerd met een zeer enigmatische floraal-kruidige component. Bij het proeven van de wijn komen al deze elementen terug maar dan in versterkte en overtreffende vorm. De floraal-kruidige (acacia?) toets komt in de smaak heel mooi door en zorgt voor bijzonder veel fraîcheur in deze - nochtans versterkte - wijn. Een schier eindeloze afdronk brengt me in ware extase. Deze Pineau des Charentes is de allerbeste die ik ooit proefde en is zelfs beter dan de duurdere, speciale edities waar ik eerder over berichtte. Helaas maar één fles van.

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post208

Bubbels die geen pijn doen...

Degustatienota'sGeplaatst door pvo 29 dec, 2011 02:10

...tenminste niet aan uw portemonnee. Als u hier een nachtje ongeremd van blijft doorbuizen dan wacht u 's morgens wellicht wel wat "gemiauw".

Met het eindejaar in zicht zullen we weer massaal veel bubbels in onze wijnglazen krijgen. Wellicht komt het gros van deze belletjes op conto van het schier ongenaakbare trio Champagne-Cava-Prosecco. Niets mis mee overigens maar er bestaan heel wat excellente alternatieven.

Bij onze zuiderburen bijvoorbeeld tref je een ware weelde aan van goede tot zeer goede schuimwijnen. Deze "crémants" komen uit zowat alle wijnregio's: Crémant d'Alsace, Crémant de Bourgogne, Crémant de Loire, Crémant de Jura, om er maar enkele te noemen.

Toegegeven, het vergt een iewat actievere exploratie en in de grote boodschappenrush richting feestmaaltijd is het waarschijnlijk makkelijker om die fles Bernard Massard mee te graaien uit de supermarkt. Maar stel uzelf even deze vraag: waarom zo veel moeite doen om een feestelijke maaltijd te bereiden en dan voor een anonieme schuimwijn kiezen of obligaat veel geld uitgeven voor één of ander standaardmerk?

Uw gasten (en uzelf) verdienen het dat ook aan de bubbels bij de apero of om klokslag 12 de nodige aandacht wordt besteed. Bovendien is de keuze voor een andere schuimwijn dan hogervermeld trio ook vaak een slimme keuze voor uw financiën.

Zelf heb ik naast wat flessen Champagne een leuke voorraad schuimende wijnen liggen uit de Elzas, Bourgogne, Jura, Savoie, Noord-Italië en zelfs uit het verre Chili. Stuk voor stuk wijnen die mijn portefeuille niet teveel doen bloeden zodat ik niet op een fles min of meer moet zien. Volk met Oudejaarsavond? Check, bubbels als apero en andere soort om middernacht. Zin in een glas prik voor volwassenen in deze donkerste periode van het jaar? Check, zet de werkstress maar even van u af. We feesten verder na Nieuwjaar? Check, kom maar af, er zullen nog bubbels genoeg over zijn. De meeste van die schuimwijnen zitten in een prijsvork van 7,5 tot 10 euro/fles en ik heb ze allemaal geproefd vooraleer tot aankoop over te gaan. Kwestie van geen kat in de zak te kopen want behalve top-producten aan zeer crisisbestendige prijzen, zit er hier en daar ook wel wat kaf tussen het koren. Maar goed, dit geldt evenzeer voor Champagne, Cava en Prosecco.

Het olijke duo op de foto zijn respectievelijk "een super aangename verrassing" en "de terugkeer van een vriend des huizes".

Enkele jaren terug (meer bepaald zo ongeveer op het moment dat ik met deze blog begon) gingen we de crémants proeven van Dopff au Moulin in Riquewihr (Elzas). Vooral de Wild Brut bleef ons bij en belandde hier in de kelder. Een kleine twee weken geleden (reisverslag volgt nog) besloten we een mini-tripje richting Elzas te improviseren en stond er opnieuw een bezoekje aan Dopff au Moulin op het programma. Resultaat: de Wild Brut (nu editie 2008) kon ons nog steeds bekoren en we sloegen meteen enkele kartons in. Hele leuke bubbel van Pinot Blanc en Pinot Auxerrois, bleef lang liggen op zijn gistcellen (mise sur lattes) en er werd geen dosage toegevoegd waardoor dit een extra-brut is. Frivool en floraal gezien de royale aanwezigheid van Pinot Blanc en ideaal om uw gasten mee te verrassen. We kochten hem aan net geen 10 euro/fles hetgeen een mooie P/Q ratio oplevert maar deze wijn geen absolute uitblinker maakt op dit vlak.

Neen, als het echt over fenomenale P/Q ratio's moet gaan dan heeft de schuimwijn van Eugène Carrel u heel veel te bieden. Deze bubbel uit de Savoie ontdekte ik begin november op een wijnsalon in Frankrijk. Ik wist begot niet eens dat in de Savoie schuimwijnen gemaakt werden. Merkwaardig feit: er is blijkbaar geen AOC Crémant de Savoie (terwijl er bv. wel één is voor Crémant de Jura) en dus worden de wijnen als Vins de Savoie (Méthode Traditionnelle) op de markt gebracht. Deze jongen heeft hoofdzakelijk Chardonnay (80%) aan boord aangevuld met Jacquère (20%). Bijzonder fris en zeer vif van snit. Een aperitiefbubbel par excellence want dit zet meteen uw smaakpapillen op scherp en doet u goesting krijgen om aan tafel te schuiven. Overigens, dit om een zomerse zondag rond 11 uur mee te beginnen, lijkt me wel een heel strak plan. Als ik er nu nog bijvertel dat dit aan de democratische prijs van 7,5 euro/fles komt, dan weet u meteen waarom dit een absolute P/Q kampioen is.

Ik heb overigens nog zo'n P/Q kampioen liggen in de kelder. Een Crémant d'Alsace rosé (dus van Pinot Noir) van bij Xavier Muller. Maar daar vertel ik meer over in één van de volgende blogposts.

Tot slot nog een goede raad van Tante Kaat: wacht niet tot op de vooravond van uw feest om nog snel uw feestbubbels binnen te halen! Profiteer van de mogelijkheden tijdens het najaar om wat ideeën op te doen en wat schuimwijnen te ontdekken. Ga langs bij een wijnhandelaar (liefst als deze een degustatie plant), bezoek een wijnsalon of - waarom niet? - zak af naar een streek zoals de Elzas en verken zelf (al dan niet gewapend met een Guide Hachette in uw achterzak) een aantal wijndomeinen. Denk er ook eens aan dat bubbels met Nieuwjaar best cool zijn maar dat u deze evengoed op andere gelegenheden mag drinken. Niets beter om uw weekend wat op te fleuren of om een geslaagde werkdag mee af te sluiten. En het hoeft dus duidelijk geen 25-30 euro de fles te kosten ook!

Verder wil ik iedereen reeds een heel fijn 2012 toewensen! Mag het u volgend jaar niet ontbreken aan geluk, liefde en gezondheid. En laat de crisis of de besparingsdrift van de regering u vooral niet dwarsbomen om op tijd en stond een lekker glas wijn in te schenken!

Links bij dit artikel:

http://eugene-carrel.com/

http://www.dopff-au-moulin.fr/

  • Reacties(2)//www.wijnblog.be/#post207
Volgende »