Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Bourgogne revisited: deel 3

WijnevenementenGeplaatst door pvo 14 feb, 2016 20:44

Dag 2, dinsdag 27/10, Côte de Beaune

Hoeveel beter kan een dag starten dan met een cave coöp op minder dan 10 minuten rijden van je hotel? Een cave coöp in de Côte d'Or? Yep, en geen kleintje ook. Maar la Cave des Hautes-Côtes (Nuiton-Beaunoy) is wel de enige in dit deel van de Bourgogne.

Hetgeen in 1957 begon als een quasi noodgedwongen samenwerking van enkele lokale wijnboeren, is thans uitgegroeid tot een moderne coöperatie met 115 aangesloten wijnbouwers. In totaal kan Nuiton-Beaunoy een areaal van 520 ha. benutten, goed voor een jaarlijkse productie van 25.000 hl. Er wordt zowel wit (Chardonnay) als rood (Pinot Noir) geproduceerd uit beide Hautes-Côtes (Nuits en Beaune). Maar daar houdt het niet op. Gaandeweg werden ook wijngaarden toegevoegd uit de "villages" van de Côtes zelf (Gevrey-Chambertin, Nuits-St-Georges, Volnay, Pommard, ...) en een mooie reeks 1er cru percelen. Paradepaardjes van Nuiton-Beaunoy zijn hun perceel Corton Grand Cru en de Gevrey-Chambertin 1er cru "Clos du Chapitre" waarvan ze 100% eigenaar zijn (monopole).

Uiteraard ben je hier niet buiten in 10 minuten als je een beetje een overzicht wil krijgen van de wijnen die Nuiton-Beaunoy in de aanbieding heeft. We offerden dan ook maar al te graag wat tijd op voor de degustatie van een 25tal wijnen!

Flight 1: witte wijnen.

De eerste 2 wijnen konden me maar matig boeien. De Bourgogne Chardonnay "Réserve" 2013 (iets te bitter) en de Hautes-Côtes de Beaune 2013 (iets te vlak) zijn doordeweekse instapwijnen. De Hautes-Côtes de Nuits "Les Millottes" 2012 kon wel charmeren. Mooie wijn met gespannen zuren en veel wit fruit. In het iets duurdere gamma ook veel lof voor de Santenay 2011 die veel mooi en rijp fruit etaleert. De Pernand-Vergelesses en de Meursault, beide uit 2012, voldeden dan weer niet rekening houdend met het prijskaartje dat er aan vasthangt. Absolute topper in wit (en dan weer wel zijn geld waard!) was de Saint-Aubin 1er cru "En Remilly" 2011.

Flight 2: rode wijnen uit de Hautes-Côtes.

Over naar rood. Van de 6 geproefde wijnen krijgen de eerst 4 een vermelding "ok" maar ook niet meer dan dat. De Bourgogne Pinot Noir "Réserve" 2013, Hautes-Côtes de Beaune 2013, Hautes-Côtes de Nuits 2012 en Hautes-Côtes de Beaune "Le Mont Battois" 2013 zijn correct maar ik zou ze niet meteen aankopen. Een heel ander verhaal voor de Hautes-Côtes de Nuits "Le Prieuré" 2011 en de Hautes-Côtes de Nuits "Les Millottes" 2012. Bijzonder smakelijke wijnen die veel waar bieden voor een prijs onder de 10 euro. Bourgognes die de portemonnee geen pijn doen en die u toch een goede introductie geven op deze regio.

Flight 3: rode villages wijnen.

De eerste 3 wijnen (Maranges 2013, Côte de Beaune Villages 2011 en Côte de Nuits Villages 2013) zijn goed maar zitten wat geprangd tussen die goede Hautes-Côtes van hierboven en de meer serieuze flessen die er na volgden. De Volnay 2012 was een voltreffer! Hoewel Volnay niet echt mijn ding is, vond ik deze vanaf de eerste slok zeer verleidelijk. De Gevrey-Chambertin 2013 en de Nuits-Saint-Georges 2012 waren zeer mooie wijnen maar moesten in die prijscategorie (25 EUR) de duimen leggen voor de uitstekende Morey-Saint-Denis "Les Sionnières" 2011. Een wijn die maar net onder het niveau van een mooie 1er cru ligt.

Flight 4: de toppers uit het gamma.

Het begint een beetje op een mantra te gelijken maar opnieuw konden de eerst geproefde wijnen ons minder bekoren. Ik vond dat de Beaune 1er cru 2012 wat kracht miste. Nu goed, we hadden net daarvoor die Gevrey-Chambertin en Morey-Saint-Denis gedronken dus dat kan wel wat als verzachtende omstandigheid ingeroepen worden. Voor de rest wel een zeer elegante en fruitige wijn. Minder mededogen voor de Volnay 1er cru 2011. Ik heb er geen specifieke proefnota's bij gemaakt maar ik zie wel in mijn notities staan "kies voor de Volnay 2012 uit de vorige flight" en dat zegt me dunkt genoeg. De Chambolle-Musigny 1er cru "Les Baudes" 2013 is simpelweg onweerstaanbaar. Niet goedkoop maar een wijn van dit niveau op een particulier domein haalt waarschijnlijk makkelijk 50% hogere tarieven. De Gevrey-Chambertin 1er cru "Clos du Capitre" 2012 is een ander verhaal. Hier ga je niet voor het onmiddellijke genot (nog te veel tannines) maar wel voor de belofte op langere termijn. Deze jongen heeft kelderrust nodig en zal zijn ware potentieel vermoedelijk maar binnen een jaar of 3 beginnen te tonen. De Morey-Saint-Denis 1er cru "Les Chaffots" 2010 was eveneens een klein juweeltje maar omdat de "gewone" Morey reeds zo goed was, koos ik daar dan liever voor.

We beëindigden de degustatie met de 2 grand cru wijnen: Corton Grand Cru 2012 en Clos de la Roche Grand Cru 2010. Mooie wijnen maar ik had dan liever de toppers uit de vorige flight in plaats van de Corton. De Clos de la Roche was fenomenaal maar daar staat al een stevige prijs tegenover. Ja, stukken goedkoper wellicht dan vele Grand Crus van andere domeinen maar toch.....maybe next time.

Hmmm, en dan nu de keerzijde van de medaille bij zo'n uitgebreide en mooie degustatie. Langs de kassa gepasseerd met een bestelling van 8 x 3 flessen. Meteen meer dan 500 EUR lichter en we zijn nog maar halfweg dag 2....


Tip: voor de lezers die geïnteresseerd zijn in het gamma van Nuiton-Beaunoy maar er niet zelf voor naar Beaune willen rijden -> speciaal voor de Belgische klanten neemt Nuiton-Beaunoy deel aan het Vakantiesalon (jaarlijks in februari) op de Heizel in Brussel. Doorgegeven bestellingen kunnen gratis geleverd worden op het Salon zodat u alvast de transportkosten uitspaart.

Na zo'n uitgebreide proefsessie krijgt een mens wel een hongertje en toevallig lag er op de weg naar onze volgende bestemming een restaurant. De Auberge des Vignes in Volnay was een beetje een gelukkige toevalstreffer. Ideaal voor een snelle lunch en een glas Bourgogne (we dronken er een voltreffelijke instap Bourgogne van het Château du Meursault!). Wat meteen opviel was dat de gelagzaal goed vol zat met "locals", hetgeen altijd een deftig voorteken is.


Om 14 u. werden we dan verwacht bij Domaine Marc Colin & Fils voor een onderdompeling in de witte wijnen van Saint-Aubin. Dom. Marc Colin & Fils staat bekend als één van de top producenten uit Saint-Aubin. Saint-Aubin is een kleine AOC die wat in de schaduw ligt van de meer bekende appellaties Chassagne-Montrachet, Puligny-Montrachet en Meursault. Toch ligt Saint-Aubin maar op een steenworp van de Montrachet Grand Cru wijngaarden en dus is het navenant dat hier zeer goede wijn gemaakt wordt. De minder grote faam heeft voor de consument een gunstig effect want de prijzen zijn hier nog redelijk te noemen. Vaak biedt een 1er cru Saint-Aubin veel betere kwaliteit dan een doorsnee Puligny-Montrachet of Meursault en dit aan een lagere prijs. Absoluut te ontdekken dus.

Eigenaar Damien Colin was onze gastheer en troonde ons mee naar de gezellige kleine degustatieruimte van het domein. Hij had ons op voorhand reeds wat verontschuldigend meegegeven dat er niet veel meer aan te kopen viel op het domein.

We startten de degustatie dan ook met de enige wijn die nog op het domein zelf kon aangekocht worden: de Saint-Aubin 1er cru "En Remily" 2013. Nadat de "En Remilly" eerder die dag ook al goed gescoord had tijdens ons bezoek aan Nuiton-Beaunoy, was het nu opnieuw prijs. Een zeer complete wijn: zeer mooie frisheid, rijk aan materie, dominante toets van fijne geroosterde nootjes. Leunt qua stijl dicht aan bij Puligny-Montrachet. We twijfelden niet en legden meteen na afloop van de degustatie een karton in de auto.

Aansluitend serveerde Damien ons een reeks vatstalen van de oogst van 2014.

Bourgogne Chardonnay "La Combe": zeer lekkere instapwijn met een typerende stijl. Eigenlijk een mini Saint-Aubin of Puligny-Montrachet.

Saint-Aubin "Fontenotte": vergelijkbaar met de "La Combe" maar met meer lengte en noties van citrusfruit.

Saint-Aubin 1er cru "Les Castets" (nieuwe aanwinst in het gamma): wijn die een zeer mooi steekspel oplevert tussen frisse zuren en een rijk volume, zeer geslaagde wijn.

Saint-Aubin 1er cru "Créots": duidelijk meer gesloten dan de "Les Castets", te evalueren binnen 2 à 3 jaar, bewaarwijn.

Saint-Aubin 1er cru "Sous Roche Dumay": zeer mineralig voorkomen, ook gesloten, kon mij minder bekoren maar zie verder.

Saint-Aubin 1er cru "En Remilly": rijker en voller van stijl, mooie honingachtige toets, zeer geslaagde wijn.

Tot slot trakteerde Damien ons nog op een Saint-Aubin 1er cru "Sous Roche Dumay" 2011. Dit stemde me zeer gelukkig want de 2014 was niet meteen mijn favoriet en de 2011 toonde aan dat wat geduld nodig is voor deze wijn. De 2011 is duidelijk een wijn van het gastronomische type. Mooie geassimileerd, rijk aan schakeringen, met nog zeer mooie aciditeit. Als de 2014 ook zo evolueert, wordt het misschien nog de ster van het lot geproefde 1er crus.

Enorm verrassend dat de verschillende 1er crus zo onderscheiden zijn van stijl terwijl de percelen soms vlak naast elkaar liggen (zie kaart hierboven). Merk trouwens ook op hoe dicht de Grand Cru wijngaarden bij het Saint-Aubin gebied komen. Zo grenst "En Remilly" bijvoorbeeld aan de Grand Cru Chevalier-Montrachet.

Op welk prijsniveau komen we hier nu uit? De Chardonnay "La Combe" heb je voor rond de 10 EUR, de 1er cru Saint-Aubin wijnen gaan net geen 20 EUR. Damien heeft ook kleine hoeveelheden Chassagne-Montrachet, Puligny-Montrachet en Grand Cru wijnen Batard-Montrachet en Montrachet. Hiervoor moet je natuurlijk wel dieper en resp. heel diep (voor de Grand Cru wijnen) in de buidel tasten. Maar waarom zou je dat überhaupt doen als je voor een redelijke prijs zo'n zalige Saint-Aubin kunt kopen?

Damien produceert ook een klein beetje rode wijn (o.a. Chassagne-Montrachet en Santenay) maar die proefden we niet tijdens ons bezoek.

Een proeverij die alle verwachtingen inloste en we waren dan ook heel tevreden dat we hier langs mochten komen. In België zijn de wijnen van Dom. Marc Colin & Fils te verkrijgen bij Boutelegier te Brugge.

Na ons bezoek aan Dom. Marc Collin zetten we koers naar Pommard voor onze laatste afspraak van die dag. Ik had op TripAdvisor nogal wat lovende commentaren gelezen over Les Domaines de Pommard, een cavist die de wijnen van zo'n 16 domeinen uit Pommard verdeelt. Blijkbaar wordt de wijnliefhebber hier hartelijk ontvangen en krijg je behalve een hoop deskundige uitleg ook kans om de wijnen van Pommard in het glas te ontdekken. Klinkt alleszins aanlokkelijk want dat is net wat we willen nl. op een korte tijdsspanne een beeld krijgen van een specifieke wijngemeente. Nu weet ik niet welk goed geluk de commentaarschrijvers van TripAdvisor te beurt is gevallen maar bij ons was het alvast een koude douche. Meteen nadat we de zaak binnen stapten, kregen we te horen dat er van een degustatie geen sprake kon zijn. Bovendien bleek de aanwezige persoon een tijdelijke vervanger te zijn van de uitbaatster en bleek deze nauwelijks meer van wijn af te weten dan ik van kernfysica.

Na 5 minuten stonden we dan ook iewat verdwaasd reeds terug aan de auto. Dan maar koers gezet naar Beaune om wat cultuur op te snuiven en een vroeg aperitief te pakken.



  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post244

Degustatie bij BoutiqueBarrique

WijnevenementenGeplaatst door pvo 31 jan, 2016 20:22

Afgelopen weekend stond een kleine maar zeer bijzondere degustatie op het programma. Een gunstige wind had me een uitnodiging bezorgd om bij BoutiqueBarrique de champagnes van Ayala en de wijnen van Tenuta di Trinoro te komen proeven. Het betrof een begeleide degustatie in gezelschap van de vertegenwoordigers van beide wijnbedrijven.

Boutique Barrique heeft enkele weken terug een wijnboetiek geopend in Brasschaat. Onder leiding van de gepassioneerde zaakvoerders Ann Peeters en Steven Hubrecht wordt een zogenaamde multi-concept wijnhandel uitgebaat. Uiteraard wordt hier wijn aan de man/vrouw gebracht maar daarnaast is er ook volop ruimte voor events en workshops waarbij nadruk wordt gelegd op de "wine & food" combo. Persoonlijk vind ik dit een doordachte keuze met oog op de toekomst. Laat ons eerlijk zijn, in België is er immers geen gebrek aan wijnhandels. Optornen tegen de concurrentie is dus geen eenvoudige klus en al zeker niet tegen de gevestigde waarden in de wijnhandel of tegen de supermarktketens. Zonder unieke producten of nieuwe concepten in je portfolio dreigt het een moeilijk parcours te worden.

Wijnblog.be schoof dus gretig aan voor een kennismaking en deelname aan hogervernoemde workshop/degustatie.

Als opwarmer kregen we van Peter Lauwerens (Cinoco/Bollinger) een voorstelling van het champagnehuis Ayala. De naam komt menigeen waarschijnlijk bekend voor maar welk type champagne is dit? Ik zat met dezelfde vraag te worstelen. Hoe komt het dat ik die naam ken maar die champagnes niet tegen kom in de winkel in tegenstelling tot merkchampagnes zoals bv. Veuve Clicquot, Laurent Perrier en Piper-Heidsieck?

De naambekendheid zal wellicht voor een deel voortvloeien uit de historische wortels van dit huis. Ayala is één van de oudste champagnehuizen met een geschiedenis die terug gaat tot 1860. In de vroege 20e eeuw behoorde dit huis tot de sterspelers van het genre en werden er jaarlijks tot meer dan 1 miljoen flessen geproduceerd. Daarna ging het wat bergafwaarts met de reputatie. Tot in 2005, toen het beroemde huis Bollinger de controle verwierf over Ayala. Meteen werd gestart met een rigoureus investerings- en hervormingsprogramma: volledige vernieuwing van de uitrusting, focus op kwaliteit ipv kwantiteit en aandacht voor de allerkleinste details. Tegenwoordig produceert Ayala nog slechts 400.000 flessen/jaar, hetgeen voor een merkchampagne een zeer bescheiden productie te noemen valt. De hervormingen hebben ook tot een stijlbreuk geleid. De "chef de cave" bij Ayala is een dame en dat zou zich moeten vertalen in wijnen die meer elegant dan robuust zijn. Maar klopt dit ook?

De geproefde champagnes van Ayala:

- Brut Majeure: Assemblage: Chard. (voor het merendeel), P. Meunier, P. Noir. Fruitige en elegante geurstart met vooral zoete vruchten (abrikoos, perzik), minerale toets (krijt). Zeer fijne en superzachte mousse van minuscule belletjes, veel fruit (mandarijn, abrikoos) en een klein bittertje (schil van citrusvruchten). Ideale aperitiefbubbel.

- Blanc de Blancs (2007): Assemblage: 100% Chard. Meer oxidatieve toetsen/stijl: appelschil, gist, noterige aroma's. Opnieuw zeer zachte mousse, smaak gedomineerd door golden appel en citrusvruchten, robuuste en volle stijl, minder geschikt als aperitief naar mijn gevoel maar eerder te serveren als begeleider van gerechten.

- Rosé Majeur: Assemblage: Chard. (hoofdzakelijk) en P. Noir. Redelijk gesloten neus met impressies van klein rood bessenfruit, rozebottel en appel. Zeer fijne mousse, extreem zacht mondgevoel. Smaakaanzet van krokante en kleine rode vruchten (aardbei) en citrus. Finale met toetsen van citroen en snoepgoed (zure bollen).

Terug naar de vraag of de stijl van deze champagnes gelinkt kan worden aan de "chef de cave". In het geval van de Brut Majeure en de Rosé Majeure is het antwoord duidelijk: ja! Een markant meer frisse en elegante stijl van champagne dan de traditionele equivalenten. Qua prijszetting niet goedkoop te noemen maar voor mij biedt de Brut Majeur een veel beter alternatief dan pakweg de meeste grote merken die in de supermarkt te krijgen zijn voor nauwelijks een paar euro meer.

Over naar de hoofdschotel van de dag: de wijnen van Tenuta di Trinoro. Een domein waar ik tot zowat een week geleden nog nooit van gehoord had. Onbekend is onbemind? Blijkbaar niet want wat opzoekwerk leverde meteen op dat dit - nochtans jong - bedrijf wijnen levert van absolute topkwaliteit. Tenuta di Trinoro werd opgericht door Andrea Franchetti in de jaren '80 van de vorige eeuw. Het wijndomein bevindt zich in Val d'Orcia, Toscane, in het zuiden op de grens met Umbrië en Lazio. Voorheen werd hier nooit aan wijnbouw gedaan. Tiens, waar hebben we dit ooit eerder meegemaakt? Denkt er iemand spontaan aan de Maremma regio? Sassicaia, Ornellaia?

Een gelijkenis met bovenstaande domeinen is in elk geval de liefde voor niet-Italiaanse druivensoorten. Andrea Franchetti is een absolute liefhebber van de variëteiten uit de Bordeaux (Merlot, Cab. S., Cab. F., Petit Verdot). De 24ha wijngaarden zijn beplant met deze variëteiten waarbij de nadruk wordt gelegd op: zeer hoge plantdichtheid, kort insnoeien, radicale uitdunning (green harvesting) en late oogst (bij optimale fenolische rijpheid). Dit resulteert in lage oogstvolumes met zeer rijp fruit. Maar dit betekent ook dat elk jaar een risico inhoudt en steeds de aard van het wijnjaar zal weerspiegelen.

Carlo Franchetti (Vini Franchetti en neef van Andrea) begeleidde ons in een degustatie van de wijnen van Tenuta di Trinoro uit het oogstjaar 2013 (een koeler jaar waarbij vooral finesse in de wijnen gezocht moet worden).

De geproefde wijnen van Tenuto di Trinoro:

- Le Cupole 2013: Assemblage: 62% Cab. F., 24% Merlot, 8% Cab. S., 6% Petit Verdot. Bijzonder uitnodigende geur van donker bessenfruit, cederhout, tabak en zachte mediterrane kruiden. Smaak: veel rood fruit (kers), bosbes, kruidige finale. Valt op dat wijn toch wat minder geconcentreerd aandoet dan de geuraanzet deed vermoeden, eerder elegant dan krachtig. Nu of binnen enkele jaren te drinken.

- Magnacosta 2013: Assemblage: 100% Cab. F. Opnieuw een aanzet van zachte, quasi fluwelige kruidige toetsen, aangevuld met rode vruchten, (geroosterde) paprika en peper. In de smaak vergelijkbaar met top Loire wijn maar aangevuld met een onmiskenbare kruidige Toscaanse flair (oregano), veel rijpe, donkere kersaroma's, mooie aciditeit en lengte, nu reeds drinkbaar maar met potentieel om lang te bewaren.

- Palazzi 2013: Assemblage: 100% Merlot. Massieve fruitaanzet van zwart bessenfruit en damast pruim, mediterrane kruiden (salie!), roasted bacon en fruitig snoepgoed (neuzekes). Zeer complexe neus die blijft evolueren in het glas. Nog zeer potige tannines (wat bitter maar niet groen), weergaloos fruit volume (zwarte kers, pruim), tongbedekkende laag van kokos en bananenschil. Magnifieke aciditeit. Moet zeker nog 3-5 jaar ouderen voor consumptie.

- Tenuta di Trinoro 2013: Assemblage: 50% Cab. F., 33% Merlot, 13% Cab S., 4% Petit Verdot. Bijzonder mooie en geparfumeerde neus, enorm complex maar toch vooral fruitgedreven (rood en zwart bessenfruit), zachte kruidentoets, geroosterde koffiebonen. Bijzonder krachtig in smaakaanzet maar weinig expressief voor het moment, duidelijk in gesloten fase en moet eerst (lang) blijven liggen vooraleer het potentieel tot uiting komt.


Wow, wat een fenomenale reeks wijnen! Maar...it comes at a price! Met uitzondering van Le Cupole zijn deze wijnen buiten budget van de gewone wijnamateur. Gelieve daar rekening mee te houden! Kwaliteit heeft zijn prijs en we spreken hier duidelijk niet over wijnen die je op een doordeweekse dag even snel opentrekt.

Als afronding - nu ja - kregen we een presentatie van de wijnen die Vigni Franchetti produceert in Sicilië, meer bepaald op de flanken van de Etna. In 2000 besloot Andrea Franchetti uit te wijken naar Sicilië en kocht hij een wijndomein in de buurt van het dorpje Passopisciaro. Wijngaarden van meer dan 100 jaar oud (aangeplant met Nerello Mascalese) werden gereactiveerd. Het merendeel van de wijngaarden wordt opgedeeld in "contrade" oftewel onderscheiden wijngaarden in functie van hun expositie, ouderdom of ligging. Wij proefden de Passopisciaro 2012 die een blend is van de verschillende "contrades".

Passopisciaro 2012: een bijzonder wijnjaar voor Etna wijnen. Zeer hete zomer met quasi geen neerslag waardoor de druiven in "hydric stress" verkeerden. Zij die het lef hadden om te wachten met oogsten (waaronder Andrea Franchetti), werden beloond met neerslag en perfect rijpe druiven hetgeen resulteerde in één van de beste jaargangen ooit voor Etna wijnen. Deze wijn opent met een neus vol van kriekjes, rode bessen en een zoetige, bijna bloemige toets. De smaak wordt gedomineerd door kers, granaatappel en rode bes, afgelijnd met een fijne kruidige toets. Dit is nu al bijzonder aangenaam om drinken maar kan nog jaren liggen. Dit is één van de fijnste wijnen die ik in jaren ben tegengekomen en ongetwijfeld één van de beste van op de Etna flanken.

Maar Carlo had nog een kleine verrassing in petto. Een wijn die me in de uitnodiging niet echt bijgebleven was, de Franchetti 2012. Niets van detail op voorhand bekend dus had ik er het raden naar. De wijn bleek ook van de flanken van de Etna te komen maar de uitleg boezemde me maar weinig vertrouwen in. Gemaakt van Petit Verdot (ja, een druif uit Bordeaux en dus helemaal niets te maken met Etna) en Cesanese d'Affile (een druivensoort die zijn roots vindt in Lazio of Toscane). Ik dacht zo bij mezelf: wat zullen die druivensoorten voor meerwaarde brengen op de flanken van een vulkaan in een regio die niets te maken heeft met hun afkomst?

Franchetti 2012: Assemblage 70% Petit Verdot, 30% Cesanenese d'Affile. Wow! Wat een fantastische neus: krieken, lava, wierook, bloemen (kamperfoelie), snoepjes. Bijzonder zeker dat de neus binnen 30 min. weer tal van andere nuances zal tonen. Complexiteit in het kwadraat. De smaak volgt volledig de neus: zure krieken, pruim, bananenschil, wat geroosterde groenten. De aciditeit en mineraliteit lopen door deze wijn als een nerveuse ader zonder ergens een gevoel van overdosering te geven. Heb ik al vermeld dat deze wijn perfect fris blijft ondanks het hoge alcohol gehalte?

We zijn nog maar één maand ver en toch heb ik het gevoel dat één van de beste wijnen van 2016 reeds geproefd is. Maar nee, goedkoop is hij niet. Toch niet voor mijn budget...maar als je een unieke wijn wilt, in een uitzonderlijk jaar (in 2012 is er een bosbrand geweest in de buurt van de wijngaarden waardoor de Franchetti 2012 een duidelijk waarneembare toets mee kreeg) dan moet je hier voor gaan.

Het was een bijzonder leerrijke zaterdagnamiddag....weeral eens een bewijs hoe wondervol de wijnwereld kan zijn.



  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post243

Bourgogne revisited: deel 2

WijnevenementenGeplaatst door pvo 22 nov, 2015 18:54

Na onze korte stop in Vougeot werden we in de namiddag verwacht bij Dom. Alain Burguet waar we afspraak hadden met de broers Eric en Jean-Luc Burguet.

Het domein produceert wijn van eigen percelen maar heeft daarnaast ook een kleine 'négoce' opgezet waardoor ze een heel veelzijdig gamma van Côte de Nuits wijnen kunnen aanbieden. We werden er ontvangen in de vatenkelder waar we een zeer mooie en uitgebreide degustatie (alles in rood) kregen van de oogst 2014 (nog niet gebotteld en dus proefden we stalen rechtstreeks van de eiken vaten waarin de wijn nog ligt te rijpen).

Van een wijndomein kan je reeds veel begrijpen als je ziet met welke zorg ze hun instapwijnen omringen. We startten de degustatie met een bijzonder mooie Bourgogne "Les Pince Vin". Net als de grote wijnen, wordt deze Bourgogne apart gevinifieerd en op vat gelagerd (uiteraard minder lang dan de grotere cuvées). Dit resulteert dan ook in een Bourgogne die veel verder gaat dan het label van instapwijn. Veel wijn voor zijn geld en een absolute aanrader om kennis te maken met de wijnen van de Côte de Nuits!

Vervolgens kregen we een ware onderdompeling in de AOP Gevrey-Chambertin met volgende cuvées: Gevrey-Chambertin, Symphonie; Gevrey-Chambertin, Mes Favorites; Gevrey-Chambertin, 1er Cru Les Champeaux en Gevrey-Chambertin, 1er Cru Clos St-Jacques. Alle wijnen maakten een grote indruk. Stuk voor stuk stevige wijnen met een wat mannelijk karakter, concentratie van veel rood fruit, duidelijk nog hout doorweven maar tegelijk met veel finesse en elegantie.

Maar de absolute topwijnen komen van de 'négoce' afdeling waar we achtereenvolgens proefden: Chambolle-Mussigny, Vosne-Romanée en Vosne-Romanée, 1er Cru Les Rouges de Dessus en tot slot een fantastische Chambertin, Clos de Bèze, Grand Cru. Wijnen om stil van te worden.

We beëindigden de degustatie met een fles Gevrey-Chambertin Symphonie 2011, die zowel in de neus als smaak reeds mooi verweven is.


Vervolgens zetten we vliegende vaart naar onze laatste afspraak van de eerste dag: het Dom. Tollot-Beaut in Chorey-les-Beaune. Gelukkig bleek Nathalie Tollot bereid om ons later dan oorspronkelijk voorzien te ontvangen.

Ook op dit domein konden we de wijnen rechtstreeks van het vat proeven. In de vatenkelder kregen we meteen al een grote verrassing toen Nathalie ons wijnen van 2 vaten in 1 glas begon te mengen. Dit komt omdat de Chorey-les-Beaune Village apart gevinifieerd wordt en slechts helemaal op het einde van de élevage een finale blend wordt samengesteld. Het kan dus goed dat we in primeur de uiteindelijke wijn gedronken hebben die gecreëerd zal worden maar evengoed kan de samenstelling van de 2014 nog afwijken van wat we proefden. In elk geval mocht het resultaat er nu al zijn.

Vervolgens proefden we stalen van volgende Côte de Beaune wijnen: Savigny-les-Beaune, 1er Cru Lavière (schitterende wijn, gekend voor de subtiele rokerige tonen van het terroir), Beaune 1er Cru Grèves (mooi maar de Savigny kon ons meer bekoren), Aloxe-Corton (nog zeer potige tannines, zal 6-7 jaar nodig hebben om op dronk te komen) en Corton-Bressandes Grand Cru (fenomenale wijn, quasi niet te vatten, dit wordt bijzonder groots).

We sloten de degustatie af met 3 wijnen die reeds op fles beschikbaar zijn. De Chorey-les-Beaune wist te overtuigen ook al zal er nog wat tijd nodig zijn om het tanninegeweld in te tomen. De Aloxe-Corton 2013 en de Corton Les Combes 2011 konden iets minder bekoren.

De wijnen van Dom. Tollot-Beaut worden in België verdeeld door Van Oevelen in Edegem.


Dankzij Nathalie konden we 's avonds nog een plaatsje bemachtigen in Resto Caves Madeleine in het centrum van Beaune. Een absolute aanrader als je op bezoek bent in Beaune! Niet alleen voor de fenomenale wijnlijst maar vooral voor de pure keuken die je hier voorgeschoteld krijgt. Ook de beleving is speciaal en leuk: een piepklein restaurant (25 couverts) waar het grootste deel van de gasten aan één lange houten tafel plaatsneemt (we zaten er met een lading enthousiaste Italianen), een beperkte kaart die op een krijtbord staat beschreven, je zit quasi met de rug tegen de nissen gevuld met flessen Bourgogne....

Qua wijn: de Fleur d'Aligoté van Tripoz viel bijzonder goed mee. Heel blij dat we dit hebben gekozen als aperitief. Van de Savigny-les-Beaune, 1er Cru, 2011 van Dom. Bruno Clair hadden we eigenlijk meer verwacht. Misschien dat 2011 niet het beste jaar van de eeuw is geweest ofwel waren we inmiddels veel te verwend door al die fantastische flessen die we eerder op de dag konden proeven...



  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post242

Bourgogne revisited: deel 1

WijnevenementenGeplaatst door pvo 08 nov, 2015 20:06

Al jaren koesterde ik een stille hoop: om met mijn wijnbuddies eens voor een kleine week rond te trekken in Bourgogne. Twee zaken hadden me/ons al die tijd wat weerhouden: een eerdere - weliswaar totaal onvoorbereide - korte passage zo'n 15 jaar terug en het feit dat de wijnen uit de Côte de Nuits en Côte de Beaune niet bepaald vriendelijk zijn voor uw portemonnee.

Maar mijn liefde voor Bourgogne nam met de jaren enkel toe en dus stond het in de sterren geschreven dat deze regio het decor zou bieden van een volgende wijntrip. Begin 2015 begonnen we plannen te smeden. Bourgogne? Ok, maar valt daar ook wijn te vinden die nog betaalbaar is? En wanneer zou de geschikte periode zijn voor een bezoek? Kwestie van nog wat vakantiegevoel en deftig weer aan de wijntrip over te houden. Oh ja, en we houden best ook rekening met de oogstperiode en de drukke weken die daarop volgen. Dan staan de wijnbouwers uiteraard ook niet te trappelen om particuliere bezoekers te ontvangen. En dan moesten de professionele agenda's eerst nog gesynchroniseerd worden ook. Maar kijk, uiteindelijk is het toch gelukt en van zondag 25/10 tot en met donderdag 29/10 vertoefden we in één van Frankrijks mooiste wijnregio's voor een schitterende exploratie. En met een ambitieus programma: Côte de Nuits, Côte de Beaune, Côte Chalonnaise en de Mâconnais, en dat in 4 dagen.

Met zo'n programma voor de kiezen was een vertrek op zondag een must. Kwestie van de maandagmorgen direct met de wijnexploratie van start te kunnen gaan.

Maar eerst een woord vooraf voor de lezer die zich misschien iets minder vertrouwd voelt met deze wijnregio.

Bourgogne is zeer simpel op vlak van druivenrassen: voor rood Pinot Noir (uitz. kan wat Gamay toegevoegd worden in basis Bourgogne zoals Passe Tout Grains) voor wit Chardonnay (uitz. de witte Bourgogne die gemaakt is van Alligoté maar dan wordt dit vermeld op label) Hier en daar uitzonderingen op de regel, zo maakt Dom. Jean Fournier bv. een witte wijn van Pinot Blanc

Bourgogne is zeer complex op vlak van hiërarchie en AOP's: generieke/regionale wijnen onder AOP Bourgogne, dan volgen gemeentelijke (villages) AOP’s al dan niet met ‘climat’ toevoeging, dan de 1er cru’s die in feite gemeentelijke AOP’s zijn met een erkende ‘climat’ toevoeging, en tenslotte de Grands Cru’s (33, waarvan 25 in rood en 8 in wit)

Noot: de ‘climats’ van Bourgogne, in feite soort herkomstbenaming ingegeven doordat bepaalde wijnpercelen ommuurd werden in de Middeleeuwen, werden recent door de UNESCO erkend als werelderfgoed.

De wijnregio van Bourgogne valt uiteen in 4 grote delen:

- van Dijon tot Corgoloin bevind je je in de Côte de Nuits waar vooral rood troef is en waar mythische namen te vinden zijn zoals Clos de Vougeot, Vosne-Romanée, Gevrey-Chambertin enz.

- van Corgoloin tot Santenay strekt zich de Côte de Beaune uit, een regio die wit en rood netjes verdeeld maar toch vooral beroemd is om zijn witte wijnen (denk aan Meursault, Puligny-Montrachet, Corton-Charlemagne). Côte de Nuits en Côte de Beaune vormen samen de Côte d'Or.

- voorbij Santenay begint de Côte Chalonnaise die zowel in rood als wit zijn mannetje staat. De hele Côte Chalonnaise valt in feite samen met 5 gemeentelijke AOP's: Bouzeron, Rully, Mercurey, Givry en Montagny

- iets ten noorden van Tournus begint tenslotte de Mâconnais, die even voorbij de stad Mâcon overgaat in de Beaujolais wijnregio. Dit is het rijk van de Chardonnay druif die je onder vele gedaantes terugvindt, van de eenvoudige Mâcon-Villages wijnen tot Pouilly-Fuissé wijnen die kunnen rivaliseren met 1er crus uit de 2 vorige subregio's.


Bron foto: http://www.winetourisminfrance.com/

Dag 1, maandag 26/10, Côte de Nuits

Onze eerste afspraak bracht ons naar het beginpunt van de Route des Grands Crus, het dorpje Marsannay-la-Côte. We hadden er afspraak met Laurent Fournier van Domaine Jean Fournier. Ik had in het verleden reeds kennis gemaakt met de Marsannay wijnen van Régis Bouvier en Sylvain Pataille en deze vormen samen met Laurent Fournier een soort top-trio in deze AOP. Laurent Fournier heeft zo'n 16,5 ha in productie (80% Pinot Noir, 15% Chardonnay en Pinot Blanc en 5% Alligoté) en hij werkt in "agriculture biologique".

Op de proeftafel kregen we meteen een aantal verrassingen te verwerken met de line-up in wit:

- een bijzonder stevige Champ Forey, Vieilles Vignes, 2013 van Alligoté terwijl we eigenlijk Chardonnay hadden verwacht;

- een Cuvée Spéciale "S...?!?" uit 2014 van een druif die je normaal niet in Bourgogne aantreft maar wel in de Loire smiley

- een tweede Cuvée Spéciale "Origines" uit 2014, gemaakt van 1/2 Pinot Beurot (Gris) en 1/2 Pinot Blanc, valt volledig binnen de regels van de AOP!

- en uiteraard proefden we ook de witte Marsannay's: "Les Longeroies" en "Clos du Roy" beide uit 2013.

Waar de eerste 3 wijnen het vooral van hun frisheid moesten hebben, merk je duidelijk dat de Marsannay wijnen meer gewicht in de schaal leggen. Vooral de "Clos du Roy" is een pareltje die heel fijn en genuanceerd overkwam. Samen met de Champ Forey onze favoriet in wit.

Laurent Fournier blijft ook trouw aan een traditie die buiten de AOP Marsannay quasi niet voorkomt nl. Bourgogne in alle drie de kleuren maken: wit, rosé en rood. Zijn Marsannay rosé 2014 (90% Pinot Noir, 10% Chardonnay/Pinot Blanc) is geen terrasjeswijn maar krijgt een opvoeding op vat mee van 1 jaar. Toch is dit geen blockbuster rosé maar een wijn die zijn roots trouw blijft met veel aardbei in de neus en mooie smaken van citrusfruit en rode besjes.

En dan volgden de rode Marsannay wijnen:

- de Marsannay, Cuvée Saint-Urbain, 2013, stelde wat teleur: een fruitige maar wat te eenvoudige wijn die me eerder deed denken aan een goede basis Bourgogne. Het was nochtans vooral deze cuvée die me naar dit domein had geleid. Eens opnieuw te proberen in een zeer goede jaargang zoals 2015 er ongetwijfeld één zal worden.

- de Marsannay "Es Chezots" 2013 kwam me veel beter over met zijn kruidige en mokka tonen die doen denken aan Gevrey-Chambertin.

- de 2 volgende wijnen "Les Longeroies" en "Clos du Roy" 2013 overtuigden helemaal. Intense wijnen met rokerige en vlezige aroma's, zowel rood als zwart fruit, mooie zuren. Wijnen die zeker een jaar of drie nodig hebben om zich volledig te ontplooien.

- we eindigden de degustatie met een Bourgogne "Le Chapitre" Vieilles Vignes van 2013. Geen AOP Marsannay maar wel met de kwaliteit er van. Van wijnstokken met een leeftijd van gemiddeld 60 jaar.

Onze favoriet in rood bleef wel de Clos du Roy 2013.

Na ons bezoek aan Domaine Jean Fournier profiteerden we van het mooie weer om de Route des Grands Crus te volgen door de wijngaarden. De mist was tegen de middag volledig opgeklaard en het grijs had plaats gemaakt voor een aangename herfstzon. De befaamde D122 voerde ons via de wijndorpjes Fixin, Gevrey-Chambertin, Morey-Saint-Denis en Chambolle-Musigny tot bij het Château du Clos de Vougeot. Voor een uitgebreid bezoek hadden we helaas niet de tijd maar een korte stop om ons te laten overweldigen door het kasteel en de omringende en volledig ommuurde wijngaard van Clos de Vougeot (één van de grootste Grand Cru wijngaarden) deed evenveel deugd.

Noot: het viel ons op dat er nog veel kleine druiventrosjes in de wijngaarden bleken te hangen, meer bepaalde aan de bovenkanten van de wijnranken. De wijnbouwers legden ons uit dat het om een na-oogst gaat die resulteert van uitschieters van de wijnplant en die in principe niet geschikt zijn voor het wijnmaken. In mooie, warme jaren zoals 2015 zijn die druifjes echter best te eten.

Daarna zetten we koers naar onze 2e afspraak van die dag: Dom. Alain Burguet in Gevrey-Chambertin. Maar dat is voor een volgende episode.



  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post241

Wijndegustatie Lidl

WijnevenementenGeplaatst door pvo 01 sep, 2015 22:09

Vandaag is het 1 september. Start van een nieuw schooljaar gevuld met goede voornemens en meteen een geschikt moment om deze blog wat nieuw leven in te blazen. Weliswaar aan een gezapiger tempo dan vroeger maar het is wel de bedoeling om weer regelmatiger wat nieuwe artikels te posten.

Eén van de redenen van de lange radiostilte is overigens omdat ik sinds 2013 overgeschakeld ben op de Vivino app voor het posten van degustatienota's. Voor hen die Vivino nog niet kennen, check even www.vivino.com. Lezers die wel vertrouwd zijn met de app en me willen volgen, zoek even op mijn naam of op "wijnblog" en normaal gezien kom je mijn profiel dan wel ergens tegen. Of zoek op de ranking van Belgische Vivino gebruikers, ergens tussen positie 20 en 25 zou ik moeten opduiken.

Tot zover de intro want deze post handelt eigenlijk over iets volledig anders. Vorige week was ik namelijk uitgenodigd om een selectie van de herfstwijnen te degusteren die warenhuisketen Lidl dit jaar in de rekken zet.

Ik was eigenlijk best een beetje verrast en argwanend want ben nauwelijks klant bij Lidl en associeerde deze keten op gebied van wijn eerder met distributeurs genre Aldi. U kent het wel, genre "ja, we verkopen wijn, maar onder het motto van de laagste prijs en zonder dat we ons al te druk maken over kwaliteit en diversiteit van aanbod". Gelukkig bleek dit een serieuze inschattingsfout van mijn zijde. Lidl neemt zijn wijnaanbod zeer ernstig en moet eerder vergeleken worden met distributeurs zoals Delhaize, Carrefour en Colruyt dan met Aldi. Zij het dan dat het aanbod beperkter is en dat duidelijk gemikt wordt op een prijsbereik van 5-15 euro/fles.

Vorige week dinsdag maakte ik dan ook mijn opwachting in de B&B Maison Marguerite in hartje Brussel voor de Lidl Wine & Fingerfood Tasting. Eigenijk was dit reeds de 2e sessie van de dag want op de middag werd het event georganiseerd voor de pers en media en 's avonds werd alles nog eens overgedaan voor uitgenodigde wijnbloggers en -liefhebbers.

Iets na 19.00 uur kregen de aanwezigen een introductie over de wijn(aankoop)strategie van Lidl en de selectie van te proeven wijnen door wijnjournalist Harry De Schepper. Tot mijn verbazing stonden er echter enkel Franse wijnen op de proeftafel. Een bewuste keuze van Lidl Belgium zo bleek. Het hart van de Belgische wijnliefhebber blijkt toch nog steeds sneller te slaan voor de Franse wijnen dan voor deze uit andere (Europese) landen. Huissommelier Jennifer Silvius opteerde er dan ook voor om in de herfst in de Belgische filialen van Lidl uit te pakken met een ruime selectie van enkel Franse wijnen, met nadruk op Bordeaux en in mindere mate Bourgogne.

Tijdens de introductie genoten we bij wijze van aperitief van een Crémant d'Alsace rosé van een lokale coöperatieve (8,49 euro). Goed gemaakt zonder meer, met die typische aroma's (rood bessenfruit) van de Pinot Noir. Zeer geschikt & budgetvriendelijk alternatief voor Champagne als aperitief.

Speciaal voor deze degustatie selecteerde Jennifer Silvius 5 persoonlijke favorieten. Deze 5 wijnen zouden begeleid geproefd worden en door chef Gaétan Colin van d'Oude Pastorie in Kraainem voorzien worden van een bijpassend hapje. Leuk detail: alle hapjes werden bereid met producten van Lidl!

De 5 voorgestelde wijnen:

*André Benoist, Pouilly Fumé "Lamarthe", 2014 (Loire), 7,99 euro: mooie neus van kruisbes, ananas en gesteente (schiste), medium body, mooi gemaakt maar mist wat identiteit en karakter

*Domaine Eloy, Pouilly-Fuissé, Vieilles Vignes, 2014 (Bourgogne), 11,99 euro: beetje gesloten neus met vooral wat boomgaardvruchten, lichte houttoetsen en wat boter, goed van structuur maar was niet bestand tegen het begeleidende mosselsoepje met curry, goed maar toch enige reserve

*Dauphin du Château Lafargue, Pessac-Léognan, 2012 (Bordeaux), 11,69 euro: 2e wijn van Ch. Lafargue, neus met veel donker fruit zoals braambes en blauwe bes, impressie van beetje nieuw hout (vanille), complexe wijn met zeer mooie fruitgedreven tannines, aanrader!

*La Chapelle d'Escurac, Médoc, 2012 (Bordeaux), 6,99 euro: mooie neus van zwart fruit (cassis, vlierbes), exotische kruiden (kruidnagel, kaneel), beetje houtimpressie (niet dominant), nog extreem jeugdig en vooral gefocust op fruit, zeer geslaagde wijn voor deze prijs, wijn van de avond voor mij!

*Château du Grand Soussans, Margaux, 2012 (Bordeaux), 13,99 euro: 2e wijn van Ch. Taillac, zeer klassieke en rustieke neus met nadruk op zwart fruit en hout, voor mij iets te nadrukkelijke aanwezigheid van vegetale toetsen (gegrilde paprika), mooie lengte en kan zeker nog paar jaar blijven liggen, meningen waren verdeeld vooral omwille van die vegetale impressies (iets te groen?)

Daarnaast waren er nog een 25-tal wijnen vrij te proeven en hadden we het geluk van Harry De Schepper bij ons aan tafel te hebben om ons zijn persoonlijke favorieten voor te stellen. Van dit gamma wijnen vielen me vooral de volgende op:

* Château Les Jamnets, Graves, 2014 (Bordeaux), 6,49 euro: valt misschien wel te verkiezen boven de 2 witte wijnen uit de selectie van Jennifer Silvius, goede P/Q ratio

* Château Capblanc, Bordeaux Supérieur, 2010 (Bordeaux), 5,89 euro: nog veel fruit voor een "kleine" Bordeaux wijn van reeds 5 jaar oud, misschien toch liever 1 euro meer geven en opteren voor de Chapelle d'Escurac

* Château Martinet, Saint-Emilion Grand Cru, 2011 (Bordeaux), 9,99 euro: zeer klassieke Saint-Emilion, aan die prijs zeker het overwegen waard

* Les Hauts d'Oriet, Vieilles Vignes, Côtes du Rhône, 2014 (Rhône), 4,59 euro: neus valt in eerste instantie wat tegen (rood fruit en wat karamelachtige toetsen), wel een mooie kruidigheid (Syrah!) en aan die prijs een wijn waartegen weinig af te dingen valt

* Serabel, Châteauneuf-du-Pape, 2014 (Rhône), 14,99 euro: mooie impressies van rijp rood fruit, typische kruidigheid van "garrigues" en een mooi bittertje in de finale, zeer goede wijn.

Was dit een top degustatie? Neen, maar het was wel een eerlijke voorstelling van een gamma wijnen die stuk voor stuk geen gaten in uw budget slaan en waar zonder meer een paar exemplaren in zitten die niet zouden misstaan op uw gastentafel.

De selectie Franse herfstwijnen zou in principe vanaf september in de filialen van Lidl beschikbaar moeten zijn en dit tot einde 2015 (behoudens uitputting voorraad).







  • Reacties(2)//www.wijnblog.be/#post239

Wijnblog goes Lux, slot

WijnevenementenGeplaatst door pvo 14 sep, 2014 22:56

Na een korte pitstop om de inwendige mens te versterken, zetten we koers naar onze volgende afspraak, het wijndomein van Laurent & Rita Kox in Remich.

De verwachtingen zijn hoog want de Riesling Privilège 2012 was één van de flessen die me tijdens de degustatie in Brussel erg was bevallen. Na een glaasje lekkere bubbels begonnen we vervolgens aan een reeksje Riesling. De Côtes de Remich 2009 toonde aan dat de Luxemburgse wijnen gerust wat jaren oudering aan konden. Van het reeksje Grand Premier Crus was het toch de Schwebsange 2012 die ons enthousiast kon maken.

Ik keek vooral uit naar de Privilège collectie en meer bepaald hoe de jaargangen van elkaar zouden verschillen. En dat bleek nogal wat te zijn. De Privilège 2012 bleek net als in Brussel bijzonder lekker maar heeft een nogal archetypische stijl (niet dat daar iets mis mee is overigens). De 2011 kwam me dan veel verrassender uit de hoek vooral met zijn overweldigende impressie van abrikozen. Resultaat: beide jaargangen inslaan dan maar.

De "surprise de la maison" moest evenwel nog komen onder de vorm van een Pinot Blanc. Deze kreeg namelijk een serieuze houtlagering mee en nu moet je toch wel al een beetje van een straffe wijnbouwer zijn om hier mee weg te geraken. Ik vreesde dat al dat hout de fragiele Pinot Blanc gewoon weg zou blazen maar ik vergiste me schromelijk. Zeer verrassend!

En nog hielden de verrassingen niet op. Laurent Kox is namelijk aan het experimenteren geslagen met zijn Pinot Noir. Het is te zeggen, niet met de druif of wijnstok zelf maar wel met de houtlagering. De twee meest recente jaargangen (2010 en '11) van de Pinot Noir Remich Primerberg zijn namelijk beschikbaar in een Luxemburgse, Bordeaux- en Bourgogneversie. De oogst wordt namelijk deels gelagerd op eiken vaten met oorsprong van Luxemburg, deels op vaten uit Bordeaux en deels op vaten uit Bourgogne. Bovendien worden de wijnen ook gebotteld in flessen die overeenstemmen met de regio waar de vaten vandaan komen (zie foto hierboven). Bedoeling is om na verloop van tijd uit te kunnen maken welke houtsoort zich nu eigenlijk het best verhoudt tot de wijn. Wij konden in elk geval zeer goed de verschillen onderscheiden die de types gebruikt hout opleverden. Uiteraard doen we graag aan dergelijke experimenten mee en om ons thuis nog wat verder te verdiepen, namen we van elke beschikbare wijn één versie mee. Volgende week zullen we overigens de drie wijnen van 2010 nog eens naast elkaar zetten om de verschillen te ontdekken. Benieuwd wat dit gaat geven.

Ter afsluiting van een boeiende tweedaagse brachten we nog een bezoek aan Caves St. Remy/Desom dat eveneens in Remich gevestigd is. Dit huis was ons totaal onbekend maar bleek een bezoek meer dan waard.

Achter wat een beetje een statige en uit proportie geblazen burgerwoning leek, stak een zeer modern en goed uitgerust wijnbedrijf. De uitrusting is zeer geavanceerd voor een relatief kleinschalig bedrijf (toch als je dit vergelijkt met bv. Bernard-Massard).

De absolute fun factor van dit wijnbedrijf is echter hun fantastisch mooi gelegen wijnbar aan de oever van de Moezel. Het kon ons nu reeds bekoren en wij waren hier tijdens sombere en grijze winterdagen. Het moet hier in de lente en zomer zeer aangenaam toeven zijn. En dan vooral met een lekker glas Rivaner.

Hola, een minuutje. Zei u daar Rivaner? Is dat niet die gemene, anonieme druif die in grote kwantiteit wordt verbouwd en in principe enkel wijn oplevert om een kirr mee op te leuken? Yep. En ik zal nog meer zeggen, het ging om flessen van welgeteld 3,7 euro/fles. En we waren er alle drie weg van en er gingen drie kartons de koffer in. Ik denk niet dat we ons met zijn drietjes tegelijk en collectief aan het vergissen waren. Dit was gewoon een zeer eerlijke en lekkere basiswijn voor de prijs van een fles premium fruitsap.

Overigens leek nagenoeg alles van Desom op bijzonder veel meeval van ons te kunnen rekenen. Hun Crémants waren stuk voor stuk prijsbeesten en als het niet was omdat de limiet van de koffercapaciteit al aardig in zicht begon te komen, dan hadden we er waarschijnlijk dubbel zoveel van mee gedaan. De absolute uitschieter van dit huis was voor mij hun Chardonnay 2011 Remich. Zonder meer de beste Chardonnay die ik dronk tijdens onze verkenningstoer en overigens één van de betere die ik dit jaar al tegenkwam.

Ik ben enorm blij dat we de moeite hebben gedaan om in alle onbevangenheid eens twee dagen rond te toeren in dit kleine buurlandje van ons. Onbekend is onbemind, blijkt eens te meer van toepassing te zijn. De wijnen van Luxemburg zijn misschien geen absolute wereldsterren maar er zitten veel parels tussen en dit aan prijzen waar ze in andere wijnlanden niet eens aan willen denken. Luxemburg is maar een paar uur rijden voor de meeste Belgen en dus spoor ik de lezers van deze schrijfsels graag aan om zelf eens op ontdekking te trekken.





  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post238

Wijnblog goes Lux, deel 4

WijnevenementenGeplaatst door pvo 06 jul, 2014 23:26

Omdat we op voorhand niet wisten hoelang ons bezoekje bij Bernard-Massard zou duren, hadden we voor de rest van de dag geen afspraken meer geboekt. Maar ik hield wel nog een troef achter de hand: het domein Cep d'Or bij Hëttermillen, op een goede steenworp (of 3, 4, 5) van ons hotel. Ze hebben er een bar à vin waar je de wijnen van het domein kunt proeven. Lekker handig dus als je tussen 17.00 en 18.00 passeert op weg naar het hotel smiley

Ik bezocht het domein ooit ergens eind de jaren 90 maar de wijnen waren me niet bij gebleven. Wel herinnerde ik me de architectuur van hun gebouw (gebouwd in 1995) dat me nogal macaber en kitscherig tegelijkertijd overkwam. Vooral die betonnen constructie die het terras overspant doet me denken aan een cross-over van een funerarium, watertoren en landingsplaats voor UFO's. Hoewel het geen zo'n gekende naam is en deze dan nog eerder aan een coöperatieve doet denken, is Cep d'Or wel degelijk een volledig privaat wijnbedrijf.

Eenmaal ter plaatse stelden we met genoegen vast dat er zelfs op een kille winterdag wat lokaal volk in de bar à vin zat. En als de "locals" het hier goed toeven vinden, dan zal de wijn ook wel ok zijn, niet?

Cep d'Or bleek één van de verrassingen van onze trip. We proefden een aantal behoorlijke Crémants toen de patron plots met zijn Signature kwam aandraven. Eén van de meeste verrassende Crémants die we op die 2 dagen zijn tegengekomen. Behoorlijk floraal en met pakken rijp steenfruit, helemaal anders van snit (veel opulenter) dan de meeste Crémants van Luxemburg. Daarna werden we vergast op een serietje Riesling waarbij vooral de "Fels" en "Dieffert" uit Stadtbredimus ons wisten te verleiden. Behoorlijk wat voorraad in de koffer gegooid en op weg naar ons hotel.

Niet dat ik betaald wordt om reclame te maken maar Hotel de l'Ecluse in Stadtbredimus is overigens wel een aanrader. Mooi, modern hotel, zeer deftige en ruime kamers met terras en er 's avonds goed gegeten in het restaurant.

Na een verkwikkende nachtrust beginnen we aan dag 2 van de VinLux toer. Ditmaal met focus op de individuele wijnbouwers.

Onze eerste afspraak hebben we met Isabelle Gales van Caves Gales/Caves St. Martin in Remich. Na de kennismaking kregen we meteen een uitgebreide rondleiding in de "caves" van het domein St. Martin. Meer dan 1 kilometer aan gangen en ruimtes uitgegraven in de massieve kalkrotsen langs de Moezel. Ideaal voor de vinificatie en de stockage van wijn en uiteraard ook zeer sfeerscheppend voor een degustatie.


Als liefhebbers van bubbels waren we meteen enthousiast van de Crémant de Luxembourg van Caves St. Martin. Helemaal anders dan de Signature van Cep d'Or. Bij St. Martin wordt geopteerd voor een zeer frisse, rechttoe-rechtaan stijl waarin citrusvruchten, kaapse appel en mineraliteit de hoofdrol opeisen. Deze stijl wordt ook doorgetrokken in de stille wijnen die we proefden. Achtereenvolgens proefden we de Auxerrois, Pinot Blanc, Pinot Gris en Riesling, allen uit 2012. Wat bleek? De Pinot Gris kon bij ons opnieuw maar weinig begeestering losweken. Riesling en Pinot Blanc waren duidelijk beter maar.... moesten het opnieuw afleggen tegen de Auxerrois. Ik begin er stilaan toch echt wel van overtuigd te geraken dat men in de Luxemburgse Moezel met deze druif resultaten kan halen die in Duitsland of Frankrijk niet zo voor de hand liggen. Op die 2 dagen tijd ben ik eigenlijk geen enkele deftige Pinot Gris tegengekomen. Daarentegen ben ik meerdere malen zeer gecharmeerd geraakt door Auxerrois, heb ik Pinot Blancs geproefd die beter waren dan hun tegenhangers in de Elzas en Riesling ontdekt die zijn mannetje weet te staan. Deze laatste zijn (nog) geen match voor de beste exemplaren uit de Elzas en zeker de Duitse Rijn en Moezel maar ze zijn ook veel vriendelijker voor uw portemonnee.

Nadat we de kelderdeur achter ons dichtgetrokken hebben, zetten we onze degustatie verder in het hoofdgebouw (met majestueus zicht op de Moezel) met de wijnen van Caves Gales. De familie Gales is eigenaar van Caves St. Martin, hetgeen verklaart waarom we op het domein van Caves St. Martin meteen 2 degustaties kunnen doen. De wijnen van Gales die ik proefde in Brussel (zie deel 1 van deze reeks) waren overigens één van de redenen om een VinLux degustatietoer op te zetten.

Gelet op het verdere programma van dag 2 EN de terugrit naar België, besluiten we de degustatie beperkt te houden. Mocht sowieso niet mankeren op de proeverij: de Crémant de Luxembourg Heritage, een bubbel die een bruggetje bouwt tussen de friszurige stijl van St. Martin en de meer exuberante verschijning van Cep d'Or Signature. Waarom? Omdat de stijl meer in de lijn ligt van de Franse crémants die langere flesrijping mee krijgen. Ook hier leidt dit tot een bubbel die gerijpt en mondvullend overkomt. Ik denk dat ik eens een leuke bubbeldegustatie op het getouw zal zetten deze zomer om al die verschillende stijlen tegen elkaar af te meten. Vervolgens hebben we de wijnen uit de reeks Domain & Tradition geproefd. De Pinot Blanc kende ik dus reeds en - gelukkig - wist deze me nog steeds evenveel te bekoren. Minstens even goed in de D&T reeks was de Riesling. We waren het met ons 3'en overigens roerend eens over de te maken keuzes en dus was het opmaken van de bestelling niet echt een hoofdbrekende sudoku.

Lunchtime + kort bezoek aan Remich en dan op naar de volgende afspraak bij L&R Kox.






  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post237

Wijnblog goes Lux, deel 3

WijnevenementenGeplaatst door pvo 16 feb, 2014 21:02

Na het bezoek aan Dom. Vinsmoselle ging het richting Grevenmacher waar we in de namiddag rendez-vous hadden bij Caves Bernard-Massard.

Maar eerst moet ik nog een woordje toelichting geven bij het appellatie systeem in Luxemburg. In de vorige aflevering was onder meer sprake van Grand Premier Cru en Charta wijnen en wellicht is iets meer duiding dan ook op zijn plaats vooraleer we ons verder op het degustatiepad begeven.

Net zoals in de andere wijnproducerende landen is het systeem van herkomstbenamingen in Luxemburg in wezen een soort van piramide met oplopende kwaliteitsniveaus. De basis van de piramide wordt gevormd door de wijnen met vermelding "Marque nationale - Appellation contrôlée". Dit label werd in 1935 gecreëerd voor de wijnen van Luxemburgse bodem (dus geen druiven van buiten het Groot-Hertogdom mogen hieraan toegevoegd worden) die in fles worden gecommercialiseerd en geoogst en gevinifieerd worden in de streek van herkomst. Bovendien moeten de wijnen die dit label willen gebruiken minstens 12/20 behalen op een organoleptische analyse van het Institut Viti-Vinicole. Wijnen die minstens 14/20 halen mogen zich daarenboven "Vin classé" noemen. Daarboven heb je dan nog de "Premier Cru" wijnen (minstens 16/20) en de "Grand Premier Crus" (minstens 18/20).

Een speciaal geval vormen de zogenaamde Charta wijnen. Bepaalde percelen kunnen omwille van hun specifieke ligging en ondergrond wijnen voortbrengen die tot de top van de Luxemburgse kwaliteitsladder behoren. Dergelijke percelen kunnen sinds 2007 door de wijnbouwer voorgedragen worden voor "Charta" wijnen. Behalve de specifieke expositie van de wijngaard gelden ook strikte regels op vlak van rendement/ha (max. 60hl), bewerking van de wijngaard en vinificatie. Voor meer info: http://www.privatwenzer.info/

En nu terug naar de wijnactualiteit! Bij Bernard-Massard werden we opgewacht door dhr. Christophe Rieu die ons onthaalde op een bijzonder mooie blik achter de schermen van deze wijngigant. Ja, wijngigant. Hoe kan je anders een bedrijf noemen dat jaarlijks zomaar liefst 4 miljoen flessen schuimwijn commercialiseert? Om dergelijke hoeveelheid flessen te produceren en te verwerken, heb je uiteraard flink wat uitrusting nodig. Tijdens de rondleiding vielen we dan ook van de ene verbazing in de andere. Uiteraard is de schaalgrootte het eerste wat opvalt. Inox cuves van tientallen meters hoog, een netwerk van pijpleidingen om wijn door het gehele bedrijf te voeren, reusachtige galerijen met ijzeren cubicles om flessen te stockeren, een batterij aan gyropaletten en een indrukwekkende serie aan geautomatiseerde productie- en afwerkingslijnen. Een absolute aanrader om eens de pols te kunnen voelen van een modern geïndustrialiseerd wijnbedrijf.

Het gamma van schuimwijnen van Bernard-Massard behelst 3 groepen, Vins mousseux (schuimwijnen waarin ook aangekochte druiven van niet Luxemburgse origine voor gebruikt worden), Crémant de Luxembourg (Marque nationale wijnen) en gearomatiseerde schuimwijnen (met toegevoegde fruitlikeur). Tijdens de degustatie beperkten we ons tot het gamma Crémants de Luxembourg. We proefde de 2 paradepaardjes van het huis: een zeer lekkere Cuvée de l'Ecusson Brut en de subtiele Millésime 2010 Brut (blend Riesling/Pinot Blanc).

Wat weinigen weten (en overigens ook één van de redenen waarom we bij Bernard-Massard een afspraak maakten) is dat dit huis ook eigenaar is van enkele andere befaamde wijndomeinen uit de Luxemburgse Moezel oa Dom. Clos-des-Rochers en Ch. de Schengen. De wijnen van deze domeinen worden met regelmaat opgenomen in de Guide Hachette en mochten uiteraard niet ontbreken op onze VinLux exploratietoer.

We vergeleken de Riesling 2012 van beide domeinen en onze voorkeur ging duidelijk naar deze van het Ch. de Schengen. Maar mijn absolute favorietje heette niet Riesling maar wel Auxerrois. Deze druif wordt wat stiefmoederlijk behandeld in de Elzas maar ik vind dat deze druif in de Luxemburgse Moezel vriend en vijand weet te verbazen. De Auxerrois 2012 van Ch. de Schengen is daar ook weer een voorbeeld van. Loepzuiver en rechttoe rechtaan van stijl maar o zo veel wijnplezier. Van zodra de maand februari om is, ga ik hier een fles van opentrekken. Ideaal met een fris slaatje en wacht maar tot het lentezonnetje komt piepen....

Maar een domein als Clos-des-Rochers geeft de tweestrijd niet zomaar op en dropte als afsluiter nog even een bom op onze proeftafel. Geen witte deze keer maar wel een Pinot Noir van 2011. Je mag ze ver gaan zoeken, de Pinot Noirs die je van je sokken blazen en probleemloos kunnen wedijveren met een goed gemaakte Bourgogne. Maar de Pinot van Clos-des-Rochers kon het dus wel en wat meer is, met een prijs beneden de 20 euro is dit nog betaalbaar te noemen.


Alweer een geslaagd bezoek en tevreden reden we richting hotel maar eerst gingen we nog eens bij Cep d'Or langs....









  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post236
Volgende »