Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Genieten van wijn...in het glas en op papier

OpinieGeplaatst door pvo 12 feb, 2017 19:13
Ik weet niet wat jullie er van denken maar ik heb het zo een beetje gehad met deze winter. Een winter die nauwelijks de naam waard is overigens want behalve een paar speldenprikken is er niets dan een saaie aaneenschakeling van grijstinten. Waar zijn de winters gebleven waar de vrieskou tenminste gepaard ging met een mooie blauwe hemel en een schuchter winterzonnetje? Nu lijkt er enkel nog afwisseling te bestaan tussen regen, smeltende sneeuw en mist en gromt het verlangen naar zon en warmte.

Een goed glas wijn en een boek dat doet wegdromen van zomers vakantieplezier bieden dan ook een aangename afleiding van al dat grijs. En laat nu net het recept voor deze combinatie enige tijd terug bij mij in de bus beland zijn. Ergens in de loop van december kreeg ik de vraag of ik geen interesse had om de nieuwste wijn en het nieuwe boek van Ilja Gort even uit te proberen.


Ilja wie? Enige duiding vooraf is aangewezen. Ilja Gort is één van Nederland bekendste wijnschrijvers en tevens eigenaar van het wijnkasteel Château La Tulipe in Bordeaux. Nederlandse wijnliefhebbers hebben waarschijnlijk geen introductie meer nodig maar hun Vlaamse tegenhangers hebben wellicht nog niet zoveel gehoord over de man, zijn boeken en zijn wijn.

Ilja Gort werd niet geboren als schrijver en wijnboer. Hij verdiende tot eind vorige eeuw de kost met muziekcomposities (en dan vooral reclametunes). Daar kwam verandering in toen Ilja in 1994 een vervallen wijnkasteel in de streek rond Bordeaux kocht en zich ging toeleggen op het maken van wijn. Sinds 2002 is daar het schrijven bijgekomen: vooral boeken over alle aspecten van het leven als wijnboer maar ook romans. Maar altijd loopt de wijn wel ergens als een rode draad doorheen het verhaal. Jaarlijks komt er ook een boek in de "Slurp"-serie uit, een reeks die op een geestige manier de lotgevallen van de wijnboer beschrijft op Château La Tulipe en ver daarbuiten. Ilja Gort is sinds enkele jaren ook op televisie te zien met een eigen programma "Gort à la Carte".

Eind 2016 verscheen de nieuwste telg uit de Slurp-reeks "Slurpen in Frankrijk" en het gesigneerde exemplaar dat hier op mijn bureau ligt te blinken, is meteen ook de aanleiding voor deze blogpost.

Want ik kan dan wel volzinnen neerpennen over Ilja Gort maar ik moet in alle eerlijkheid ook toegeven dat ik tot nu toe nog geen enkel van de Slurp boeken had gelezen en ook de wijn van Château La Tulipe nog niet had geproefd. Meer nog, ik vernam maar kortelings dat deze wijn ook in België te verkrijgen is (bij Albert Heijn). Reden te meer dus om er in te duiken en zowel boek als wijn eens op de rooster te leggen.

Dilemma, waar mee te beginnen? Met de wijn of met het boek? Omdat je de wijn toch drinkt terwijl je het boek aan het lezen bent, zal ik maar met de hoofdschotel beginnen: het boek.



Slurpen in Frankrijk, Ilja Gort, nov. 2016, Slurp Publishers

Zoals gezegd is dit een boek in de Slurp-reeks en heb je wat minimale achtergrondinfo nodig. Zo moet je natuurlijk weten dat de auteur eigenaar is van Château La Tulipe (de la Garde) in Saint-Romain-la-Virvée (bij Bordeaux). Je hoeft evenwel niet de andere boeken uit de Slurp-reeks gelezen te hebben om dit exemplaar te lijf te gaan.

Nu, "te lijf gaan" is wel een te zware uitdrukking hoor want Slurpen in Frankrijk is wat ik een boek zonder kapsones noem. Geen literaire uitputtingsslag, geen handboek over wijnstijlen en -technieken, geen zakboekje van degustatienota's.... Maar wat dan wel? Wel, ik zou het een mijmerboekje durven noemen, een boek dat je even wegvoert naar het leven op een wijndomein en ver daarbuiten.

Het type boek dat perfect samengaat met een glas wijn en een lekkere schotel charcuterie op een luie zomeravond. Geen chronologisch geschreven verhaal maar eerder een bundel van vluchtige impressies die voor wat vakantiegevoel zorgen zonder dat je er je huis voor moet verlaten. Een bonte verzameling van allegaartjes: het relaas van het oogstjaar 2015, een bezoek aan het wijndomein van Sting in Toscane, het wel en wee van biologische/duurzame wijnteelt en culinaire passages in Bordeaux, Bourgogne en de Provence. De ideale compagnon de route voor een glas wijn en welke wijn zou daar beter bij passen dan de wijn van Château La Tulipe zelf?

Château La Tulipe, Bordeaux Supérieur, 2015

Bordeaux in de "concurrentie"klasse (alles onder Cru status) is een moeilijk verhaal. Terwijl de Grand Cru-wijnen kopers vinden in de verste uithoeken van deze planeet, moeten de 1000'en wijnen van de meer generieke appellaties (Bordeaux, Bordeaux Supérieur, etc.) vaak vechten om hun bestaan. De Bordelese druivenrassen (Merlot, Cabernet) worden overal aangeplant en dus komen deze wijnen in een hard prijsgevecht met gelijkaardige wijnen uit Zuid-Amerika, Australië en Oost-Europa. Al te vaak vertaalt zich dat dan in het produceren van zo veel mogelijk flessen. Het hoeft geen betoog dat dit ten koste van de kwaliteit gaat.

Ik stond aanvankelijk dan ook een beetje sceptisch tegenover de Ch. La Tulipe. Gelukkig bleek een en ander ongegrond en krijg je hier voor net onder 10 € een behoorlijk fraaie wijn.

Ch. La Tulipe, 2015, is in hoofdzaak gemaakt van Merlot druiven, aangevuld met delen Cabernet Sauvignon en Cabernet Franc. Een klassieke Bordeaux blend dus die wat doet denken aan St-Emilion of Pomerol. De wijn wordt gedurende 11 maanden opgevoed op eiken vaten.

Neus: veel zacht Merlot fruit, donkere bessen (cassis, myrtilles, zwarte kers), drop en zoethout.

Smaak: heel fruitgedreven wijn met veel sappigheid, charmant en rond met fruitige en zachte, rijpe tannines, hoofdtoon van kers en cassis, fijne tikje hout in finale.

Impressie: wijn die imponeert door de rijpheid van het fruit en bijzonder smakelijk wegdrinkt, misschien wat kort maar met mooie aciditeit, duidelijk boven het niveau van doorsnee Bordeaux, kan nog enkele jaren liggen maar waarom wachten?



Een geslaagde combo boek-wijn dus! Ik kijk er al naar uit om deze wijn eens te herproeven tijdens een zomerse BBQ met wat vrienden er bij.

Meer info:

Château La Tulipe: www.tulipe.nl
Nieuwsbrief Slurp: www.slurp.nu
Ch. La Tulipe in België te verkrijgen bij Albert Heijn

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post252

Waar komt uw wijn vandaan?

OpinieGeplaatst door pvo 28 jan, 2012 22:26

Vorige week is het er eindelijk van gekomen: de inventaris van mijn wijnvoorraad opgemaakt! Ik had maar een vaag idee meer van het aantal flessen dat mijn wijnberging bevolkt en bovendien was het een warboel van kartons en kisten dat dringend eens wat op orde gezet moest worden.

De vorige jaren stelde ik me al tevreden met een loutere telling van het aantal flessen. Na het gesleur met al die dozen had ik meestal gewoon geen zin meer in nog wat extra inventarisatiewerk. Maar wat heb je er eigenlijk aan als je wel weet hoeveel flessen je in huis hebt maar slechts bij benadering kunt zeggen uit welke landen en regio's ze vandaan komen? Dit jaar heb ik dus ook even de moeite genomen om ze te inventariseren volgens herkomst.

Brengt me bij de vraag hoe het bij u gesteld is? Weet u nauwkeurig te omschrijven hoe uw wijnkelder er geografisch uitziet?

Gelet dat ik nogal onbeschaamd vraag van welke streken uw wijn afkomstig is, lijkt het me niet meer dan logisch dat ik u ook eerst even inzage geef in mijn geografische opbouw. Ik had daar weliswaar een redelijk goed zicht op maar het was toch nog even schrikken toen ik de gegevens in wat taartdiagrammen had omgezet.

Liefst 70% van al mijn wijn komt uit buurland Frankrijk! Is dat erg? Op zich niet want Frankrijk blijft voor mij als wijnland toch nog altijd een geweldige referentie. Uit de rest van de "klassieke" wijnwereld komen in dalende volgorde: Italië, Spanje, Duitsland/Oostenrijk en Portugal. In de "nieuwe" wijnlanden valt vooral de positie van Zuid-Afrika op. Daarnaast is er ook een beperkte selectie uit het Amerikaanse continent (Noord- en Zuid-Amerika). Wat valt op? Geen enkel spoor meer in mijn kelder van wijnen uit Australië en Nieuw-Zeeland. Beetje jammer eigenlijk want ik weet de wijnen uit die regio wel te appreciëren. Ook uit het voormalige Oostblok (Hongarije, Bulgarije, Roemenië) heb ik geen enkele fles meer liggen.

Als we dat groot taartstuk aan Franse wijnen nu eens onderverdelen per regio? Wat onthutst moet ik vaststellen dat Bordeaux zomaar eventjes met 43% aan de haal gaat. Pfff, duidelijk het gevolg van mijn primeuraankopen 2005 en 2009 als ik de naakte cijfers er even op nalees. Rhône met zijn 20% doet me ook wel even naar adem happen. Blijkbaar zeer kwistig de jaargang 2007 aangekocht. Bourgogne neemt de derde stek voor zijn rekening met een goede 14%. Voorts valt op dat de Elzas een positie van 10% inneemt. Duidelijk een gevolg van mijn wijntripje in de regio eind vorig jaar. Ik veronderstel dat dit percentage tegen eind dit jaar zowat gehalveerd zal zijn.

Ik heb wat zitten experimenteren om de verhoudingen wat evenwichtiger te maken en dat blijkt verre van evident. Zelfs als ik een 40-tal flessen Bordeaux en een 20-tal flessen Rhône soldaat maak, zakt het totale aandeel Franse flessen maar met 3%. Bordeaux neemt dan nog altijd 39% van de Franse portefeuille voor zijn rekening. Rhône toch ook nog altijd 17%. Dit lijkt wel een structureel probleem. Bovendien is mijn dochter geboren in 2011 en zal ik meer dan waarschijnlijk (deed het voor mijn in 2005 geboren zoon ook) toch wel wat Bordeaux in primeur aankopen. Mijn jongen zal dit jaar zijn eerste communie doen en daarbij zal er wijn uit zijn geboortejaar op tafel komen. Moet ik voor mijn dochter toch ook doen, niet?

Oh ja, hoe zit het met de verdeling rood-wit? Een verdeling waar ik me bij kan verzoenen nl. 1/4 wit en 3/4 rood. Zij het dat er ergens een statistische leugen in de cijfers schuilt want ik heb de schuimende wijnen (wit/rosé) aan het segment witte toegevoegd. De verhouding richting 1/3 wit en 2/3 rood krijgen, lijkt me dan ook een goed voornemen.

En nu is het aan jullie. Ik ben echt benieuwd om te weten hoe uw kelder is samengesteld.

  • Reacties(6)//www.wijnblog.be/#post211

Wijnparasieten

OpinieGeplaatst door pvo 24 dec, 2011 00:34

Bestaat er zoiets als wijnparasieten? Jazeker, maar dan heb ik het even niet over microscopisch kleine beestjes die een lekkere fles wijn naar de vaantjes helpen maar eerder over gewiekste medemensen die graag misbruik maken van onze onwetendheid.

Ik kwam enkele dagen terug iets op het spoor wat me toch geweldig stoort. Niet dat het illegaal is - verre van - maar ik krijg het er van op mijn heupen. Maar goed, laat ik best even beginnen bij het begin...

Ik volg al een tijdje de wijnaanbiedingen op de Belgische webstek van eBay en dit om tal van redenen. Zo kijk ik al een poosje uit om ergens aan een zacht prijsje een fles wijn uit 1974 op de kop te tikken voor een vriend van me. Daarnaast ben ik ook wat de veilingen aan het volgen van porto, madeira en spirits zoals Cognac en Armagnac. Vooral oudere jaargangen (30+) trekken me aan. Als ik een porto of een Armagnac uit 1969 (mijn geboortejaar) op het spoor kom en de prijs valt wat mee, dan sla ik misschien wel toe. Niet dat er haast mee gemoeid is of dat er sprake zou zijn van een onbedwingbare aankoopdrang. Neen, de jacht op een leuk buitenkansje is minstens even boeiend.

Om niet als een gek op zaken te beginnen bieden, heb je natuurlijk wel een referentiekader nodig. Niet eenvoudig want hoeveel is pakweg een fles colheita porto uit 1977 eigenlijk wel waard en wanneer weet je of het de moeite is om mee te gaan bieden? Wel, iedereen zal zo wel wat zijn eigen manier hebben maar ik probeer om de hele zaak gewoon even te Googelen. Een vintage porto van Kopke uit 1980? Gewoon even de trefwoorden "Kopke", "porto" en "1980" in Google gooien en kijken wat er uit komt. In het beste geval vind je referenties waar dergelijke (of gelijkaardige) flessen te koop worden aangeboden en kan je de prijs vergelijken met de biedprijs op eBay. Op die manier bouw je voor jezelf vooral een limiet in en kan je de veiling voor bekeken houden als de biedprijs je limiet te boven gaat.

Maar soms ontdek je dus meer. Zo had ik interesse in een lotje van een paar flessen Kopke, Quinta Mesquita, Fine Tawny, gebotteld in 1982. Even in Google gegooid en iewat later kwam ik terecht op de website van Veilinghuis Sylvies te Antwerpen. Dit veilinghuis is gespecialiseerd in het veilen van wijnen en heeft een hoogst informatieve website. Je vindt er bijvoorbeeld alle resultaten van de afgelopen veilingen. Blijkbaar was ergens in oktober een lot van die Quinta Mesquita geveild en dus had ik meteen een referentiewaarde voor de bieding op eBay. Uiteindelijk ging het lot op eBay een flink stuk hoger en haakte ik af. Enkele dagen later werd door dezelfde verkoper een nieuwe veiling opgezet voor een identieke partij porto. En ja, dan begon mijn euro eindelijk te vallen. Die persoon had het lot van 12 flessen aangekocht bij Sylvies en was diezelfde flessen nu in kleine lotjes opnieuw aan het verkopen via eBay. Niets mis mee! Misschien had hij/zij een fles opengetrokken en was de porto niet zijn ding. Waarom zou u de hele handel dan niet proberen verder te verkopen om zo uw centjes te recupereren? Bovendien was ik niet geïnteresseerd in 12 flessen en bood de veiling via eBay me de kans om een paar flesjes te bemachtigen. Het volgende lot van 3 flessen werd me ook te duur afgehamerd en dus besloot ik om de zaak wat af te wachten. En ja hoor, enkele dagen later een ander lot van diezelfde Quinta Mesquita kunnen bemachtigen aan een derde van de prijs minder. Nauwelijks meer betaald per fles dan wat de verkoper er voor neertelde bij Sylvies.

Van het een kwam het ander en ik besloot om de eerstvolgende veiling die bij Sylvies door ging eens wat in het oog te houden. Sylvies is namelijk zo transparant om niet alleen de te veilen loten online op te lijsten maar deze ook te voorzien van een verwachte prijsvork. De resultaten van de veiling van oktober leken in 9 op 10 gevallen niet boven het maximum van de vooropgestelde prijsvork uit te rijzen. Meer nog, ik had de indruk dat vaak net beneden het minimum van de prijsreferentie werd afgeklopt. Zouden er misschien zaakjes te doen vallen? Bon, ik heb dan maar eens rustig door de 85 pagina's lange cataloog gebladerd en besloot een paar schriftelijke biedingen in te dienen. Zo had ik mijn oog laten vallen op twee flessen Armagnac, Ferte de Partenay uit 1938 en 1939.

Ik besloot om het huis snel even te Googelen en schrok me bijna een bult toen ik op hun website uitkwam. Blijkbaar zijn deze jaargangen nog steeds rechtstreeks via de site aan te kopen. Aan een prijs van boven de 500 euro!!! Terug naar de cataloog van Sylvies waar ik een prijsindicatie van 80-130 euro voorgeschoteld kreeg. Goed, daar komt nog zo'n 20% veilingkosten bij maar zelfs dan is dit geweldig veel lager dan de prijzen op de website van Ferte de Partenay. Ik wou me de kop echter niet zot laten maken, bepaalde wat ik bereid was om voor zo'n fles neer te tellen, diende mijn bod in en wachtte af.

Enkele dagen na afloop van de veiling volgde de teleurstelling dat geen van mijn biedingen iets hadden opgeleverd. Jammer, maar zo is het leven. Had ik maar meer moeten bieden of de veiling live volgen in de zaal en daar bepalen tot hoever ik mee zou bieden. Niet getreurd, er zouden nog wel kansen volgen via Sylvies of eBay of nog elders.

Op het werk vertelde ik over mijn zoektocht naar oude flessen en samen met een collega checkten we even op eBay omdat daar ook wel wat interessante zaken werden aangeboden. Ik had op dat ogenblik nog geen weet van de uitslag van de veiling bij Sylvies en stond aan de grond genageld toen ik plots een fles Ferte de Partenay uit 1939 in de zoekresultaten zag verschijnen. Uiteraard was dit geen toeval! Hoeveel van die flessen zijn er op hetzelfde ogenblik in omloop denkt u?

Neen, de realiteit is dat de koper van de twee flessen Ferte bij Sylvies deze nog dezelfde dag op eBay te koop heeft gezet (niet via een veiling maar enkel via "nu kopen") aan ongeveer 2,5 maal de prijs die hij eerder diezelfde dag er voor moest betalen.

Illegaal? Neen, niet in het minst. Het staat iedereen vrij om zaken aan te kopen en opnieuw te verkopen met een winstmarge. Immoreel? Zeker wel. Hier wordt geen enkele meerwaarde gecreëerd voor de consument. Het is gewoon een lamentabele poging om snel-snel wat woekerwinsten te incasseren op de kap van de nietsvermoedende consument. Het strafste van alles is nog wel dat de verkoper op zijn eBaypagina zelf de link legt naar de site van Ferte de Partenay en laat uitschijnen dat zijn aanbod in vergelijking met de vraagprijs van de producent een koopje is. Laat u niet vangen! eBay is een fantastisch platform voor aan- en verkoop maar vergeet niet om uw huiswerk grondig te maken. Hetzelfde geldt overigens als u plant een traditionele veiling in "real life" mee te beleven.

  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post206

Het woord is aan jullie!

OpinieGeplaatst door pvo 31 mrt, 2011 02:38

Wijnblog.be glijdt rustig naar de 200 posts toe en blaast deze zomer 4 kaarsjes uit. Op zich geen echt wereldschokkend nieuws. We doen lekker door en per slot van rekening is dit gewoon een persoonlijke blog en ben ik nog steeds blij om op tijd en stond mijn wijnervaringen met jullie te delen.

Maar het valt me wel op dat ik jullie - mijn lezers - misschien wel wat veronachtzaamd heb. Behalve de "comments" feature zijn er tot nu toe niet echt veel mogelijkheden om jullie meningen/opmerkingen/ideeën te ventileren. Daarom wil ik graag een nieuwe rubriek "Opinie" starten. Het is de bedoeling om jullie regelmatig te vragen hoe jullie denken over bepaalde dingen uit de wijnwereld.

En het eerste onderwerp waarover ik graag iets van jullie zou willen horen, is in welke richting deze blog in de toekomst uit moet gaan. Zijn er onderwerpen die jullie interesse wegdragen en die niet (of niet voldoende) aan bod komen? Of omgekeerd, zaken die te veel belicht worden en waarvan jullie denken "beetje dimmen aub"? Wat denken jullie er van om bijvoorbeeld gedurende een maand per jaar niets anders dan door lezers gesuggereerde onderwerpen aan bod te laten komen?

Ik geef graag eens het woord aan jullie en hoop dat je mij jullie ongezouten mening/suggesties/opmerkingen willen doorsturen. Uiteraard kan dit via een reactie op dit artikel. Voor diegenen die liever minder publiek hun mening te kennen willen geven, kan dit ook via mail suggesties@wijnblog.be of via de Twitter account @wijnblogbe.

Het woord is aan jullie en bij voorbaat dank voor de reacties!

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post174