Wijnblog.be

Wijnblog.be

Over deze blog...

Het is de bedoeling om op deze pagina’s bijdragen te plaatsen over recent geproefde wijnen. Het gaat hier dan uiteraard eerder over de persoonlijke appreciatie van een wijn dan over een puntenevaluatie à la Parker. Verder komt er ook ruimte voor andere wijntopics zoals verslagen over wijnuitstappen en –proeverijen, verwijzingen naar interessante wijnsites of artikels over wijn, allerhande wijnweetjes, aangekondigde wijnevenementen enz…

Hoe veroudert Bordeaux?

WijnweetjesGeplaatst door pvo 02 mei, 2011 23:52

Hoe veroudert een fles Bordeaux? Deze vraag houdt me nu al een kleine twee weken bezig en, eerlijk gezegd, ik krijg zo'n beetje het gevoel dat ik steeds verder afdrijf van een mogelijk antwoord. Ik heb het niet zozeer over het chemische (?) proces dat er uiteindelijk toe leidt dat elke wijn in azijn verandert of waarbij molecule X zich omtovert in iets anders. Ik ben geen exacte wetenschapper en laat deze materie met plezier over aan bollebozen die dit naadloos voor ons kunnen uittekenen. Neen, ik heb het over het verouderings- of rijpingsproces waarbij de verschillende elementen van een wijn langzaam horen te versmelten tot een hoogtepunt. En niet zelden blijkt bij het openen van de fles dat net het tegenovergestelde zich heeft gemanifesteerd.

De aanzet voor bovenstaande beslommering, vind je in onderstaande fles Ch. Léoville Barton, een 2e Grand Cru Classé van Saint-Julien (Médoc) uit 2002.

Léoville Barton is nu niet meteen een tweederangs slobberwijntje te noemen! En ook al was 2002 een vrij klassiek maar zeker niet groots jaar in Bordeaux, onderstaande proefnotities zullen u misschien toch even de wenkbrauwen doen fronsen.

Kleur: tussen robijn- en baksteenrood met waterige, bruine rand

Geur: zeer tertiaire, aardse aroma's, tabak, inkt, pruim, kruidnagel, vijg(enpasta), kreupelhout en een snuif oosterse specerijen

Smaak: zurige aanzet, wat rode vruchten genre aalbes, impressies van gedroogd fruit, wat kruiden en hout, niet echt aangenaam want de zurigheid blijft overheersen, eindigt nogal schraal, duidelijk over het hoogtepunt heen, zeer droog trekkende en bittere tanninestaart

Ja, ik weet het! Niet meteen wat je zou verwachten, hé. Ik heb de fles een dag laten staan maar de wijn werd er niet bepaald beter op.

Eerste conclusie? De wijn heeft het gehad. Het zal me leren, ik moet mijn flessen maar wat vroeger opdrinken. Euh, excuseer, even terugspoelen graag? Vroeger opdrinken? Man, ik zit hier nog met zeker een 20-tal flessen van Bordeaux 2003, minstens evenveel uit 2004, en nog eens dezelfde hoeveelheid uit 1999-2002. En dan zeg ik nog niets over de massa flessen van het nochtans wondermooie 2005. Als die Léoville B uit 2002 al niet tegen een paar jaar veroudering kan, hoe zit het dan met al die andere flessen, zeg? Bovendien - ok, ik heb geen ideale wijnkelder - is 2002 nu toch niet echt stokoud te noemen voor een klassiek en zeer gereputeerd domein uit Bordeaux? Ik heb godbetert flessen Californische en Zuidafrikaanse wijn opengetrokken die ouder waren en in dezelfde omstandigheden zijn bewaard geweest en toch nog zeer genietbaar waren.

Bon, enige dagen later had ik een leuke vineuze samenkomst met wat vrienden en uiteraard deed ik uitgebreid relaas van mijn treurig wedervaren met die fles Léoville Barton. Mijn wijn-buddies keken me wat meewarig aan en stelden meteen hun hard en vlijmscherp oordeel: "Eigen fout, manneke, uw bewaaromstandigheden zijn gewoon bedroevend! Maak toch eindelijk eens werk van je voornemen om je wijnberging deftig uit te rusten en van koeling te voorzien. Of nog beter, laat gewoon een soort mini-wijnkelder in uw tuin uitgraven." Ik probeerde me nog te redden door er op te wijzen dat ik geen zin had om in putje winter en in het donker een fles wijn in de tuin te gaan "opgraven". Er volgde onmiddellijk een snoeiharde repliek "iemand met een mooie voorraad flessen moet op zijn minst ook maar bereid zijn om er voor te zorgen dat zijn wijn wat in deftige omstandigheden bewaard wordt". En om als het ware nog wat zout in de wonde te strooien, toverde de gastheer een fles Malartic-Lagravière (een Grand Cru Classé uit Pessac-Léognan) uit 2002 op de proeftafel. Een mooi uitgerijpte, maar met nog levendig fruit, en stilaan naar zijn hoogtepunt groeiende wijn. Ik kreeg toen heel even goesting om in een klein hoekje weg te kruipen met de gedachte dat ik daar ook nog een fles van liggen had en dat die misschien ook wel tot hetzelfde wijnazijn segment zou kunnen behoren als mijn Léoville B.

Nu had ik wel bij mijn proefflessen voor onze bijeenkomst een Ch. La Serre, Saint-Emilion Grand Cru Classé, uit 1996 gestopt. Gezien mijn ervaring met de Léoville B zou die zeker niet meer genietbaar zijn. Bovendien had de fles reeds twee verhuizingen achter de rug en dus minstens 10 jaar bewaring in niet-ideale omstandigheden. De wijn bleek - tegen de verwachtingen in - nog extreem goed genietbaar. Geen spoor van zurige en/of bittere toetsen maar eerder fluwelig van aard en excellent op dronk. Hoe kan dat nu?

En het mysterie werd afgelopen weekend nog wat groter. We kregen vrienden over de vloer op zondag en ik besloot om toch maar Bordeaux te schenken bij het eten: Ch. Picque Caillou, Pessac-Léognan uit 2003. Duidelijk een wijn met wat tertiaire aroma's maar dan wel van een edele soort: aards, gedroogd fruit, tabak, elegante afdronk, helemaal niet zurig of te bitter. Net dezelfde bewaaromstandigheden gehad als mijn Léoville B. Vandaag nog een glas geproefd en eigenlijk niets op aan te merken.

En wat nu? Wel, terwijl ik dit artikel aan het plannen was, dacht ik er plots aan dat ik een aantal jaar terug een kistje wijn kreeg met een leuk assortiment uit Bordeaux. Allemaal al wat oudere en dus rijpe jaargangen. Ze vielen reuze goed mee met uitzondering van de Sarget (tweede wijn van Gruaud-Larose, 2e GCC uit Saint-Julien) uit 1999. Die was zurig en schraal net zoals die Léoville B. Aha! Zou dat de sleutel tot het mysterie zijn? Dat de wijnen uit Saint-Julien (nochtans met veel Cabernet Sauvignon in de assemblage) gewoon minder goed tegen de tand des tijds kunnen dan pakweg wijnen uit Pauillac, Pessac-Léognan, Saint-Estèphe en zelfs Saint-Emilion (meer Cabernet Franc en Merlot getypeerd)?

Ja, dat moest het wel zijn (ook al had mijn fles Ch. Beychevelle, 4e GCC, 2004 uit - u raadt het al - Saint-Julien ons tijdens onze wijndegustatie wel weten te bekoren) en ik zou rap eens het nodige bewijs aanleveren want ik had nog één fles Léoville B uit 2002 liggen.

Ik verwachtte me natuurlijk aan diezelfde zurig-bittere toetsen als minder dan twee weken terug. En wat bleek? De mooie nog dieprode, bijna paarse kleur zette me al aan het twijfelen... Een neus van loepzuiver en kraakvers bessenfruit (cassis, bosbes, framboos) en een harmonieus samenspel van violet, ceder (sigaarkistje) en oosterse specerijen. Nul komma nul tertiaire aroma's! Een wijn die nog barst van jeugdig fruit. De smaak bevestigt de eerste impressies: fris en levendig fruit (opnieuw die vers geplette zwarte en blauwe bessen), mooie aciditeit, nog wat hout dat stilaan begint te versmelten met de wijn, krokante en mooi geknoopte tannine (helemaal niet te bitter). Een topwijn met één nadeel: duidelijk een paar jaar te vroeg opengedaan! Ik zet de rest van de fles weg en mijn echtgenootje mag er zich morgen te goed aan doen.

Hoe veroudert Bordeaux? Op een manier die geen mens begrijpen kan en alleszins op een zeer eigenzinnige wijze. Uiteraard zullen dergelijke wijnen hun hoogtepunt veel later bereiken en ook veel langer behouden wanneer ze rijpen in een kelder met de juiste temperatuur- en vochtigheidsomstandigheden. Maar goede Bordeaux kan tegen een stootje en moet ook in iets mindere omstandigheden vlot een tiental jaar kunnen ouderen. En die eerste fles Léoville B? Tja, een "accident de parcours"? Een foute fles? Who knows? Als elk van dat soort flessen gecompenseerd wordt met een paar flessen die zo goed zijn als die tweede Léoville B dan ben ik nog niet zo mistevreden. Wijn (of het nu Bordeaux is of iets anders) moet altijd een beetje een ongrijpbaar mysterie blijven. De dag dat we alles van wijn weten kapot te analyseren, zal ook de dag zijn waarop ik definitief afhaak.

  • Reacties(6)//www.wijnblog.be/#post179

Lafite Rothschild 2008

WijnweetjesGeplaatst door pvo 29 okt, 2010 02:57

De aanzet van dit artikel begon eergisteren met een relatief banale nieuwsflits van Decanter. Château Lafite Rothschild - u weet wel, die befaamde 1er GCC uit Pauillac (Bordeaux) - zou voor de release van de jaargang 2008 een Chinees symbool opnemen op de flessen (zowel gewone als magnums). Het symbool zou refereren naar het cijfer 8 wat in de Chinese cultuur blijkbaar een bijzonder gunstige weerklank zou oproepen. Tja, wat moet een mens daarvan denken? De uitleg die er bij werd gegeven door de woordvoerder (annex marketingverantwoordelijke?) van Domaines Barons de Rothschild kwam me op zijn minst zwaar geforceerd over. Maar goed, who cares anyway?

I beg your pardon? Blijkbaar was deze aankondiging genoeg om de prijs van deze jaargang in minder dan één dag met 20% de hoogte in te jagen! U gelooft uw eigen ogen niet? Check maar eens de site van Decanter! En dat allemaal door één klein, bijna onoogelijk symbooltje toe te voegen op de hals van de fles?

Brengt me tot de conclusie - en eerlijk, ik had er op voorhand al niet veel hoop op - dat de 1er GCC's van Bordeaux nooit meer de proefpapillen van de modale wijnliefhebber zullen beroeren. Tenzij u rijke mensen in uw familie telt die nog wat oudere jaargangen liggen hebben of als u een trip naar Bordeaux plant en na een zorgvuldige planning op het domein een rondleiding annex proeverij weet te bewerkstelligen. Echter, los van de onwrikbare wetten van vraag en aanbod, begint bij mij toch echt wel een gevoel van degoût op te wellen. Dat de (rijke!) Chinese en Russische wijnliefhebbers stilaan 'prime target' geworden zijn voor de topdomeinen uit Bordeaux kan ik ergens nog plaatsen. Een topdomein uit Bordeaux is nu eenmaal geen vzw en als ze letterlijk alle jaargangen aan stratosferische prijzen aan die consumenten kunnen slijten, kan je hen dat moeilijk kwalijk nemen. Maar dat ze nu bij Lafite Rothschild uit puur platte commercie volledig de broek laten zakken met dat soort van sotternieën daar kan ik echt niet bij. Zeker, behalve Lafite Rothschild worden ook een aantal andere partijen hier beter van (de handelaars die reeds bepaalde tranches in primeur gekocht hebben en die nog in voorraad hebben) maar je gaat me niet wijsmaken dat Domaines Barons de Rothschild niet nog een mooie voorraad van de 2008 achter de hand houden.

Brengt me tot de gedachte (en hoop?) dat dit het failliet van de 'en primeur' kan bewerkstelligen. Wie vertrouwt die domeinen nog die - gedwongen door de algemene economische malaise en de zware kritiek omwille van de te duur gereleasde wijnen uit 2007 - aanvankelijk enige terughoudendheid aan de dag legden bij de primeurcampagne voor 2008? Behalve Lafite zou ook Mouton de Chinese toer opgaan door een Chinese artiest het etiket voor 2008 te laten ontwerpen (Mouton laat zijn etiket elk jaar door een andere artiest van een afbeelding voorzien). Kunnen we nu al voorspellen wat er gaat gebeuren met de 2009? Misschien een Cyrillisch teken voorzien op de flessen van sommige 1er GCC's? Respect voor de 'first growths' die hier niet aan meedoen maar ze zullen wel in hun vuistje lachen omdat de waarde van hun flessen mee zal stijgen op de hype die Lafite heeft teweeg gebracht.

Laatste gedachte. En deze is gekoppeld aan mijn bezoek aan Megavino (overigens een bijzonder geslaagde editie dit jaar en heel veel P/Q verantwoorde wijnen uit Languedoc-Roussillon geproefd) en meer bepaald de stand van Cordier waar ik onder andere Ch. Pichon Longueville Comtesse de Lalande 2004 (2GCC Pauillac), Ch. Petit-Village 2004 en Ch. l'Eglise-Clinet 2006 (beiden top Pomerols) kon proeven. Stuk voor stuk goede wijnen maar aan een gemiddelde prijs die de 80 euro benadert, vind ik dit gewoon de moeite niet waard. En dan zijn deze prijzen van dwergsignatuur als je ze vergelijkt met die van de 1er GCC's. Back to the basics. Misschien wel eens tijd om te ontdekken hoe de kleine Bordeaux het er in 2009 van afgebracht hebben en laat die dure kastelen maar voor wat ze zijn.

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post157

La Marzelle, Saint-Emilion GCC, 2009???

WijnweetjesGeplaatst door pvo 15 sep, 2010 23:29

Hoewel ik al ettelijke jaren niet meer mee doe aan de massale inkoopgekte tijdens de wijnfestivals van de supermarkten, blijft het hele gedoe me wel boeien en doorblader ik met veel plezier de folders op zoek naar buitenkansjes. En elk jaar loop je wel ergens tegen een verrassing van formaat aan...

Neem nu de folder van Delhaize waarin zo'n 200 wijnen aangeboden worden. Op pagina 9 las ik iets waar een wijnliefhebber bijna een hartinfarct van oploopt. Delhaize slaagt er in om een Saint-Emilion Grand Cru Classé van 2009 in de cataloog te zetten. Nu is Château La Marzelle wel een domein in volle wederopbouw (overigens eigendom van de Belgische familie Sioen) maar een GCC van 2009 die nu al op de markt beschikbaar is? En tegen een prijs van 6,49 euro? Meer nog, tussen 16 en 22 september wordt er nog eens met een korting van 50% gegoocheld. Conclusie: er wordt een Saint-Emilion van GCC status aangeboden uit een fantastisch wijnjaar (2009) aan de belachelijke prijs van 3,25 euro!

Hoewel ik al ergens nattigheid voelde, begon zich toch stilaan de drang te ontwikkelen om morgen de lokale Delhaize te bestormen in de hoop hier een paar kartons van scheef te slaan. Voor die prijs hoefde de wijn geeneens lekker te zijn! Altijd leuk om een paar flessen van GCC formaat cadeau te doen aan iemand (die je minder goed kent).

Maar vergis u niet! Mirakels bestaan niet en de superaanbieding van Delhaize is niet meer dan een drukfout. Nu ja, drukfout, meer een flater van jewelste als je het mij vraagt. En dan ben ik nog vriendelijk want het was zowat de enige 50% promotie uit de hele folder. Een mens zou gerust het woord boerenbedrog in de mond kunnen nemen.

Enfin, er is dus geen reden om morgen met klamme handjes en vol ingehouden spanning de dichtstbijzijnde Delhaize af te schuimen op zoek naar die La Marzelle 2009. Delhaize heeft dit domein zelfs niet eens in haar gebruikelijke aanbod. Een mens zou nu verwachten dat de distributeur toch alle hens aan dek roept om dit euvel recht te zetten. Wat dacht u van een erratum om alle mensen die de wijnfolder in hun bus kregen van de vergissing op de hoogte te brengen? Of om een zeer duidelijke vermelding op de website (in plaats van enkel een kleine banner op de wineworld-site) te plaatsen? Misschien een emailtje naar alle houders van een Plus-kaart (u heeft tenslotte veel moeite gedaan om al onze adressen in een database op te nemen om ons uw promoties door te sturen) of is dat ook al te veel moeite? Kijk, fouten maken is niet meer dan menselijk en een beetje wijnliefhebber zal ook wel door hebben dat een GCC aan nog geen 3,5 euro een utopie is. Maar wie fouten maakt moet ook de moed hebben om die op een correcte manier recht te zetten. Bij Delhaize lijkt dit niet meteen een prioriteit. Ik zal eens aan mijn prioriteiten denken wanneer hun eerstvolgende reclamefolder bij me binnen valt.

Meer info op: http://www.delhaizewineworld.be/_media/erratumN.pdf

  • Reacties(2)//www.wijnblog.be/#post152

Wijn van den Aldi

WijnweetjesGeplaatst door pvo 15 sep, 2010 00:09

Ik ben net een paar dagen terug uit Wenen en nog volop bezig met aantekeningen en foto's bijeen te harken voor een klein reeksje artikels. Ik probeer de komende dagen iets online te zetten.

Maar in afwachting daarvan eerst nog een tussendoortje. Ik vond vandaag de volgende interessante referentie in de reclamefolder van de Aldi: Les deux Rhônes, Côtes du Rhône Villages, 2007.

De naam deed een belletje rinkelen en ja hoor, een tijdje terug kocht ik van dit domein de Châteuneuf du Pape 2007. Collega-blogger Vinejo was zeer enthousiast over deze wijn en ik besloot om alvast enkele flesjes in te slaan. De Châteuneuf komt niet van de Aldi maar kan je verkrijgen bij Dirk Grandry en kreeg van R. Parker een indrukwekkende score van 96 mee. Tot nu toe wel nog geen fles van opengetrokken (is ook nog een beetje vroeg daarvoor) en ik kan dus nog niet meegeven of dit inderdaad zo'n superwijn is.

De Côtes du Rhône Villages van dit domein is afkomstig van wijnstokken die net buiten het AOC gebied van Châteauneuf du Pape vallen en wordt aangevuld met wijn die niet weerhouden werd voor de grote cuvée. Een C-d-R uit het steengoede jaar 2007, met een grote broer die 96 Parkerpunten verzameld heeft (en die er zelf overigens ook een meer dan fraaie 90 krijgt van nonkel Bob) en een best bescheiden prijskaartje van net geen 8 euro. Too good to be true? Op het forum van Wijnliefhebbers merk ik wat aarzeling maar ik ga me morgen toch maar een kartonnetje inslaan denk ik.

UPDATE 15/9/2010

Net geproefd! Mooie neus met volop garrigues kruiden (met thijm in de hoofdrol), zoethout, kersen op alcohol (kirsch) en wat violet. Zeer droogtrekkend, impressies van klein rood, zurig fruit (aalbes, noorderkrieken), zeer peperig (witte peper). Nog harde tannines. Geen allemansvriend! Ik heb toch wat twijfels of dit in orde komt. Best eerst proeven vooraleer u hier een aantal kartons van in slaat.

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post151

Kleine tip

WijnweetjesGeplaatst door pvo 04 sep, 2010 03:25

De zomer maakt stilaan plaats voor de herfst...

Het nieuwe schooljaar is zonet ingezet...

Tijd om de zomerwijntjes aan de kant te schuiven...

Wijnliefhebbers beginnen weer te dromen van stevige rode wijnen die passen met hartige gerechten...

Een lekker glas Bordeaux of Bourgogne bij het eerste haardvuur...

Ja, ja, en haal uw portefeuille maar boven want het seizoen van de wijnsalons zit er aan te komen...

Maar... misschien een kleine tip vooraf... (geheel vrijblijvend en u doet er maar mee wat u zelf wil)

Denk al eens wat u wil drinken in de lente en zomer van 2011!

Traditiegetrouw zullen de Franse wijnen de komende maanden weer in het middelpunt van de belangstelling staan. Dit zal zeker het geval zijn voor het aanbod van de supermarkten (Carrefour, Delhaize, Colruyt, Cora en noem maar op). Ook de gespecialiseerde wijnhandelaar (tenzij deze enkel wijn verkoopt uit pakweg Spanje, Zuid-Afrika, USA enz.) zal hierop inspelen, al dan niet gedwongen door het marketinggeweld van de supermarktketens. En op zich is hier niets verkeerds aan uiteraard.

Maar ik maak mezelf zoëven de bedenking dat we vooral dit te zien zullen krijgen:

- een redelijk groot aanbod van (voorheen onverkocht gebleven?) Bordeaux en Bourgogne uit 2007,

- de nieuwe oogst van 2008 met opnieuw de twee voornoemde regio's in een favorietenrol,

- de eerste witte wijnen uit 2009 (heel wat Franse regio's),

- een klein aanbod van kleinere, generieke appellaties uit Bordeaux en Bourgogne van het nu al mytische jaar 2009.

Vanzelfsprekend zullen hier goede tot excellente wijnen tussen zitten en misschien valt de prijs zelfs nog goed mee ook.

Maar... in de schaduw van al dat gedoe... zullen ook de rode Beaujolais- en Loirewijnen uit 2009 stilaan de markt betreden. En laat dat nu net een fantastisch oogstjaar wezen voor de rode wijnen uit die regio's!

En, laat ons eerlijk zijn, net deze regio's komen nauwelijks aan bod tijdens de herfstcampagnes.

Kijk, mij is het deze zomer pijnlijk duidelijk geworden (zeker in de zalig warme julimaand) dat ik een manifest gebrek heb aan rode wijnen die én goed drinkbaar zijn in de zomer (bij voorkeur aan frisse temperaturen) én een fraai gehalte aan fruit en structuur kunnen bieden.

Het zal u dan ook niet verbazen dat mijn focus dit najaar vooral zal liggen op laatstgenoemde wijngebieden. Vooral omdat ik momenteel welgeteld 0 (ja, nul) flessen liggen heb (in rood) van deze wijnen.

Bovendien leidt de vaststelling dat er een steengoed millessime werd gemaakt niet meteen tot exorbitante prijsstijgingen.

Ik ga nu niet meteen de rayons van de lokale supermarkt leegroven want het aanbod aan kwalitatieve Beaujolais- en Loirewijnen zal waarschijnlijk bedroevend klein zijn. Proeven blijft dus meer dan ooit de boodschap. Maar waarschijnlijk liggen er aangename verrassingen in het verschiet bij de wijnhandelaren en op de Franse wijnsalons (Rijsel, Seclin, etc.).

Eerlijk is eerlijk. Ik heb nu aangegeven waar mijn aandacht vooral naar toe zal gaan bij de komende wijnescapades en ik hoop nu dat jullie me daarmee kunnen helpen. Ik geef ootmoedig toe dat de Beaujolais- en Loirestreek ook voor mij nog voor een groot deel onverkend wijngebied is. Alle tips omtrent goede (daarom niet dure) domeinen die volgens jullie aanbevelingswaardig zijn, ontvang ik graag. Heb je een tip, deel die dan aub met wijnblog.be door een commentaar bij dit artikel te posten. Alvast bedankt!

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post149

Thinking pink, drinking white...

WijnweetjesGeplaatst door pvo 20 mei, 2010 00:34

Zowat een jaar geleden verscheen hier een artikel in het kader van de Vlaamse Wijnblogdagen waarin ik het over roséwijnen had. Ik moest toen ootmoedig bekennen dat ik geen enkele fles rosé in huis had en eigenlijk dringend eens op verkenning moest in dit wijnsegment. U kan het vervolg wellicht al raden. Het is er vorig zomer dan uiteindelijk toch weer niet van gekomen maar de gedachte bleef wel in mijn hoofd rondspoken.

Begin mei reed ik naar een wijnsalon in Seclin dat halfjaarlijks georganiseerd wordt. Eigenlijk gaan we er altijd met een kleine delegatie op af in het najaar en laten we de editie van eind april/begin mei meestal links liggen. Ik kreeg echter een paar boodschappenlijstjes toegestopt en besloot dus maar snel even op en af te rijden. En in je eentje op een wijnsalon afstappen heeft ook zo zijn voordelen want je hoeft bij het bepalen van het proefparcours lekker met niemand rekening te houden. En zo kon ik eindelijk eens wat gaan doen aan die knagende en onvervulde belofte.

Na het afwerken van de bestellijstjes ben ik dus met overgave aan een waar parcours in rosé begonnen. In totaal heb ik zo'n 20-tal roséwijnen geproefd en gekeurd. Een eerste opvallend feit was de grote verscheidenheid die het rosé segment ten berde kon brengen. Ik proefde er roséwijnen uit Beaujolais (Gamay), de Elzas (Pinot Noir), Cahors (Malbec), Bordeaux (Merlot/Cabernet Franc), Languedoc (zowel Cabernet Sauvignon als Grenache/Syrah/Mourvèdre/Cinsault) en wie weet vergeet ik er nog wel een paar. Tweede vaststelling: de faire prijszetting van de wijnen. De meeste zaten in het segment tussen de 4 à 7 euro. Geen complexe wijnen maar er zaten wel een paar leuke flessen tussen die op een zomerse dag zeker vlotjes naar binnen zouden gaan. Toch ben ik uiteindelijk zonder roséwijn huiswaarts getogen. Ik wil eerst nog wel wat rondneuzen in het aanbod vooraleer een voorraad in te slaan en voorlopig staat er nog niet meteen hoogzomerweer op de agenda. Daarenboven blijk ik een wat moeilijke mens te zijn als het op rosé aankomt. Ik heb een voorkeur voor diepgekleurde roséwijnen en dus geen "oeil du perdrix"-achtige toestanden. Daarnaast wil ik veel fruit (aardbei, framboos, kers enz.), veel fraîcheur en wijnen met een zekere vettigheid (geef mij maar liever een zweempje zoet dan een beendroge wijn). Bovendien was mijn voorkeurwijn (een rosé champagne van Michel Brocard) wel nog te proeven maar hopeloos uitverkocht vanaf de eerst salondag.

Terug naar af dus! Maar goed, ergens heb ik wel een begin gemaakt van het inlossen van mijn voornemen van vorig jaar.

Voorlopig blijft het dus vooral een kwestie van aan rosé te denken in plaats van er veel van te drinken. Bij witte wijnen merk ik net het omgekeerde. Ik loop niet meteen de deur plat bij de wijnhandelaars om snel-snel wat flessen de kelder in te slepen maar grijp wel vaker dan vroeger naar een fles witte wijn. Zowel om zo van te genieten als in combinatie met gerechten.

Jaren geleden kocht ik me wat flessen Pansa Blanca van Marqués de Alella bij La Riojana. Bij de aankoop wist de wijn me bijzonder te charmeren: intens van smaak, mooie maar niet overdreven kruidige toets en met veel fruit om voor het nodige tegengewicht te zorgen. Bovendien gemaakt van een druif waar ik weinig van af weet: Xarel-Lo. Liefhebbers van Cava zullen deze druif waarschijnlijk wel kennen want deze maakt - samen met Macabeo en Parellada - vaak de hoofdmoot uit van deze mousserende wijn. Overigens - kwestie van het zeker niet te gemakkelijk te maken - wordt deze druif in de regio van Allela meestal Pansa Blanca genoemd.

Korte tijd na mijn aankoop opende ik een fles en deze viel me zwaar tegen. Ik vond de wijn weinig toegankelijk en nogal lomp (ééndimensionaal en alcoholisch). Ik dacht al een ferme miskoop gedaan te hebben en "vergat" de twee resterende flessen. Tot ik er onlangs toch eens één van opendeed bij een visgerecht en ik opnieuw de charme terugvond van op de proeverij. Een week of wat terug besloot ik mijn laatste fles soldaat te maken en nu spijt het me enorm van er geen meer in voorraad te hebben. De wijn is volledig opengebloeid en treft dankzij een fantastische elegantie. Alles lijkt nu volledig in balans te liggen: nog volop fruit en dan vooral met nadruk op meloen, appel, kweepeer, een fantastisch licht kruidig puntje (licht peperig) en een vage houtimpressie. Later bleek dat de wijn zelfs helemaal niet op hout gelagerd werd maar dat de houtimpressie waarschijnlijk het gevolg is van de opvoeding "sur lie" (op de eigen afgestorven gistcellen). Ik heb de wijn na openen nog bijna een week in de ijskast bewaard (gewoon met de kurk er op en zonder vacuvin) en mijn laatste glas blijft gewoon van een ongelooflijk harmonieuze elegantie getuigen.

Website producent: http://www.marquesdealella.com

Website wijnhandelaar/invoerder: http://www.lariojana.be

  • Reacties(1)//www.wijnblog.be/#post138

Bordeaux 2009

WijnweetjesGeplaatst door pvo 28 apr, 2010 23:49

De grote "en primeur" proeverijen in Bordeaux liggen reeds een paar weken achter ons en er wordt nu met spanning uitgekeken naar de releaseprijzen voor de grote kasteelwijnen.

Iedereen lijkt het er over eens dat het oogstjaar 2009 van zeer grote kwaliteit is. Volgens sommigen wordt Bordeaux 2009 zelfs beter dan 2000 en 2005. De vergelijking die ik in een wirwar van artikels en reviews echter al het meest ben tegengekomen is die met het jaar 1982. Dat was het jaar dat door bijna alle critici aanvankelijk als "goed maar niet exceptioneel" werd omschreven totdat een toen nog jonge Robert Parker topscores begon uit te delen. De kwaliteit van de Bordeaux oogst stelde Parker later in het gelijk en bezorgde hem een reputatie die met de tijd uitgroeide tot die van meest beïnvloedende wijncriticus aller tijden. Hoogste tijd dus om het internet af te schuimen in de hoop een wat preciezer beeld te krijgen van dit reeds zwaar gehypete millésime.

Een website die ik rond deze tijd van het jaar regelmatig bezoek, is www.bordoverview.com. David Bolomey lijst er sinds 2004 de scores van de wijncritici op samen met de releaseprijs (let wel, dit is niet de prijs waartegen u en ik de wijn kunnen kopen als particulier). Als we de scores van Robert Parker, Jancis Robinson en Wine Spectator vergelijken voor de jaren 2005 en 2009 dan kom ik ruwweg tot de volgende conclusies. Pomerol lijkt door Parker en Wine Spectator over het algemeen met hogere scores bedacht te worden voor de jaargang 2009. Jancis Robinson daarentegen leek Pomerol 2005 iets liever te lusten dan de 2009. Voor Saint-Emilion is het beeld meer genuanceerd. Op het eerste zicht schatten alle drie de critici de jaargang 2009 nog iets hoger in dan de 2005. De scores liggen echter wel relatief dicht bijeen. Voor de Grand Crus van Médoc geldt nog meer dan voor Pomerol dat Parker en Wine Spectator het millésime 2009 hoger inschatten dan 2005. Het lijstje wijnen met scores van 90+ is ronduit indrukwekkend. Ook hier zorgt Jancis Robinson voor tegengewicht want zij lijkt in 2 van de 3 gevallen de wijnen uit 2005 iets hoger in te scoren. Is er dan toch nog een groot verschil tussen de Engelse en Amerikaanse wijnstijlvoorkeur? We vinden hetzelfde beeld ook terug voor de wijnen van de Graves. En wanneer we de Cru Bourgeois wijnen onder loep nemen, merken we dat Jancis Robinson wat van haar schuchterheid laat varen en - net zoals haar collega's - gemiddeld hogere scores lijkt toe te kennen voor de 2009 editie.

Het bovenstaande geldt voor de rode wijnen en de gevonden resultaten lijken de euforie die er heerst rond het nieuwe millésime enkel maar te bevestigen. Toch een kleine randbemerking: de klimatologische omstandigheden waren prachtig maar de wijnbouwers lieten de druiven vaak lang hangen om optimale fenolische rijpheid te bekomen. Verwacht u dus aan wijnen die wellicht iets rijker zullen zijn aan alcohol dan gebruikelijk.

En wat met wit? Voor de droge witte wijnen is het verhaal minder met gulden letters geschreven. De wijnen vertonen - door de aanhoudend warme temperaturen - veel meer materie dan in klassieke jaargangen. Liefhebbers van knisperend frisse Sauvignon Blanc wijnen kunnen dus beteuterd opkijken bij het proeven. Voor de zoete, witte wijnen uit Sauternes en Barsac daarentegen was 2009 ronduit fenomenaal. De botrytis is snel en egaal ingezet en levert volgens de eerste commentaren fantastische wijnen op. Het heeft er alle schijn van dat 2009 de legendarische jaargang 2001 naar een tweede plek zal verwijzen. Prijs/kwaliteit liggen hier misschien wel de beste zaken voor het rapen!

Combien ça coûte? Zoals hierboven aangegeven, is het nog wat afwachten op duidelijkheid omtrent de prijszetting. De eerste tekenen zijn echter niet bepaald gunstig. Er is veel "buzz" in de markt en er lijken ook voldoende kooplustigen. Uiteraard leidt dit niet meteen tot enige terughoudendheid bij diegenen die zich aan de aanbodzijde bevinden. Vorig weekend vertelde Ben Cooreman van Caves de France me reeds dat de grote kastelen geneigd waren hun prijzen (in vergelijking met de jaargang 2008) met 20% à 30% op te trekken.

De eerste prijzen op www.bordoveriew.com lijken dit te bevestigen. Onderstaande tabel doet een mens niet meteen verlekkerd in de handen wrijven. Uiteraard is het nog veel te vroeg voor een definitief oordeel maar het heeft er op dit ogenblik de schijn van dat de prijzen van 2005 geëvenaard en in de meeste gevallen zelfs overtroffen zullen worden.

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post136

Mijmeren over 2009

WijnweetjesGeplaatst door pvo 29 dec, 2009 01:49

Nu het jaar echt op zijn laatste benen loopt, mag een mens al eens mijmerend achterom kijken. Niet dat ik als een oude grijsaard met een glas wijn in de hand naar het haardvuur zit te staren onderwijl wat wijnfeiten debiterend. Neen, ik had gewoon even zin om een aantal dingen op te lijsten die me dit jaar zijn bijgebleven. Een top 10 die er geen is want de volgorde is puur lukraak gekozen. En het gaat al helemaal niet om de 10 meest belangrijke wijnfeiten van het jaar maar gewoon om zaken die bij mij ergens zijn blijven hangen. Zo subjectief als de pest dus maar uiteindelijk is deze blog wel mijn venster op de wijnwereld en hoef ik me absoluut niet in te houden om de persoonlijke toer op te gaan, niet?

1. Bosbranden in Australië

Ieder jaar zijn ze er weer, die verwoestende bosbranden. In Europa doemen ze op in juli en augustus maar Down Under krijgen ze er al van langs in januari en februari. Bij ons waart de vriezeman dan nog rond maar bij de Aussies is het dan volop zomer. Begin februari werd de deelstaat Victoria geteisterd door extreme hitte (tot 48°) en bosbranden. Bovenop het menselijk leed (meer dan 200 mensen lieten het leven) werd ook aanzienlijke schade opgetekend in de wijngaarden van de Yarra Valley. Een paar wijnbedrijven ging zelfs volledig in de vlammen op. In totaal werd zo'n 5% van de wijngaarden in de Yarra Valley vernield of beschadigd door het vuur. De productie in 2009 werd herleid tot de helft van wat gewoonlijk geoogst wordt.

2. Nieuwe wereldwijnen minder hip?

Ik vind dat het tegenwoordig een beetje stil is geworden rond de wijnen uit de zogenaamde Nieuwe Wereldlanden (USA, Australië en Nieuw-Zeeland, Zuidamerikaanse landen, Zuid-Afrika, ...) en dat verrast me geweldig. De euro-dollar verhouding evolueert al jaren in ons voordeel maar toch merken we weinig impact op de wijnen die in de dollargevoelige landen geproduceerd worden. Je zou toch mogen verwachten dat deze qua prijszetting een interessante marktpositie weten uit te bouwen? Maar het aanbod veert nergens op naar mijn gevoel. De wijnsterren van een paar jaren terug lijken ook minder fel te schitteren; wie loopt nog warm voor wijnen uit Chili of Bulgarije? Er was ooit een tijd dat de kartons niet snel genoeg aangesleept konden worden. Of is het omdat de "klassieke" wijnlanden, met Spanje voorop, van zich laten spreken (en een aantal mooie oogstjaren kenden) dat de rest wat in de vergeethoek gedrukt wordt?

3. Crisis (maar nog niet in België)

In diverse artikels las ik dat de Belgische wijnhandels nog niet meteen de impact van de crisis lijken te voelen. De Belg koopt niet minder wijn maar verandert wel de focus. We drinken meer thuis en dus minder op restaurant (maar die tendens is niet echt nieuw te noemen). Ook lijken we sneller geneigd om de duurdere wijnen in te ruilen voor een scherper geprijsd alternatief. Maar de eindejaarsverkopen van mousserende wijnen in de supermarkten tonen aan dat we voorlopig zeker niet beknibbelen op het wijnbudget.

4. Help uw (wijn)reputatie om zeep: Frankrijk

Ik heb medelijden met de Fransen. Stel u voor dat die verwaande smurf van een Sarkozy hier de lakens uit zou delen. Ik moest al niet hebben van de man toen hij nog minister van binnenlandse zaken was (herinner u de rellen in Parijs in 2005) maar als president doet hij er nog wat schepjes bovenop. Ik heb niets tegen asceten en geheelonthouders maar ze moeten hun "way of life" niet aan anderen opdringen. Frankrijk is nog steeds het belangrijkste referentieland op gebied van wijn. En wat doet de overheid? Via de zogenaamde "Loi Evin" probeert men de consumptie van alcohol in te tomen. Niks mis mee, maar als dit betekent dat ook geen wijn meer geproefd kan worden in de degustatieruimte van de wijnproducent of op een wijnsalon dan haak ik af. Nog krasser, er mag zelfs geen reclame voor wijn meer worden gemaakt. En om de wijnbouwers nog wat meer te ontmoedigen kwam de Sarkozy kliek enkele weken later op de proppen met een studie waarbij de consumptie van wijn (zelfs in matige vorm!) de kansen op de ontwikkeling van kanker sterk zouden doen toenemen. Dit terwijl vroegere studies (buiten Frankrijk) net leken uit te wijzen dat de matige consumptie van rode wijn eerder een heilzaam effect zou hebben. Ondertussen moeten de Franse wijnen op de wereldmarkt opboksen tegen de scherpe concurrentie van andere wijnproducerende landen en stoten ze nu in eigen land op de regelrechte obstructie van de plaatselijke overheidsdiensten. Niet te verwonderen dat een aantal wijnbouwers er stilaan radeloos bij wordt. De wet raakte uiteindelijk niet door de Franse Senaat maar de reputatieschade blijft wel een feit.

5. Help uw (wijn)reputatie om zeep: Brunellogate

Niet alleen Frankrijk slaagt er in om zijn reputatie ernstige schade toe te brengen. Ook in Italië kunnen ze er wat van, kijk maar naar het Brunelloschandaal dat in april plots aan de oppervlakte kwam. Waarover gaat het? In april nam de overheid honderdduizenden flessen Brunello van topproducenten in beslag (ondermeer Antinori, Frescobaldi, Castello Banfi, Casanova di Neri) en schorste ze de verkoop van de 2003 oogst. De reden: er zouden niet inheemse druiven (Merlot, Cabernet) aan de wijn toegevoegd zijn terwijl de wet voorschrijft dat de wijnen uit 100% Sangiovese moeten vervaardigd zijn. Vooral de timing van de actie roept vraagtekens op, net bij de start van Vinitaly, Italië's belangrijkste professionele wijnbeurs. Kijk, de producenten moeten natuurlijk de geldende regels van de DOCG volgen maar er mag van een mug geen olifant gemaakt worden. Inmiddels werden de meeste wijnen vrijgegeven en werd de naam van een groot aantal van de betrokken producenten gezuiverd. Hun wijnen werden als 100% Sangiovese bestempeld. Nu blijkt het technisch een quasi onmogelijke taak om te onderzoeken of een wijn wel 100% een mono-cépage is en dus rijst nog altijd de vraag of er hier en daar geen paar procenten andere druiven in de wijnen verzeild is. Ik vraag me overigens af welke producent er de garantie kan geven dat al zijn wijnstokken raszuivere Sangiovese Grosso klonen zijn? Dus... een storm in een glas water, politieke manoeuvers of een terecht onderzoek? Ook hier is er wellicht de nodige schade toegebracht die beter vermeden had kunnen worden door de zaken wat discreter aan te pakken.

6. Rhône en Languedoc, een formidabele 2007

Als er één regio is die er ver boven uitsteekt in Frankrijk in 2007 dan zal het wel het zuiden zijn. Ik proefde reeds verschillende wijnen van de Rhône (voornamelijk de zuidelijke Rhône) en de Languedoc en was meestal erg onder de indruk. Toegegeven, ik heb licht voorbehoud voor het bewaarpotentieel op de lange termijn maar of we daar nu echt wakker van moeten liggen? Zelden zoveel fruitgulheid en elegantie geproefd. De tannines zijn mooi fruitig en dat maakt de wijnen reeds van in hun prille jeugd toegankelijk en drinkklaar. A ne pas manquer dans votre cave!

7. Classificatie voor Beaujolais

Momenteel is de situatie in Beaujolais nog relatief eenvoudig. Je hebt de AOC's Beaujolais en Beaujolais-Villages als generieke oorsprongsbenamingen en daarnaast een tiental zogenaamde Crus du Beaujolais zoals Morgon, Saint-Amour, Chiroubles enz. De Union des Crus de Beaujolais heeft opdracht gegeven voor een studie die de verschillende kenmerken inzake terroir en microklimaat moet in kaart brengen. Het uiteindelijke doel is dan om via de INAO tot een classificatie te komen zoals bijvoorbeeld reeds in Bourgogne bestaat. Binnenkort Beaujolais Grand Cru? Pikant detail, de Union heeft reeds een team van advocaten aangesteld om te anticiperen op mogelijke juridische conflicten. De recente juridische haarkloverij rond de gebiedsuitbreiding in Champagne en de (schrapping van de) classificaties van Saint-Emilion en de Crus Bourgeois uit Bordeaux hebben geleid tot een zekere voorbedachtheid.

8. 2009: a star in the making?

In Frankrijk vind je een hoop lachende gezichten wanneer je vragen stelt over de oogst van 2009 en dit in alle wijnregio's. Zeker voor rood wordt het naar alle waarschijnlijkheid een succesnummer. Voor wit is er nog wat voorbehoud en vreest men een gebrek aan frisheid. In Duitsland spreekt men van een groots jaar en dit zowel in rood als wit. Enige spelbederver hier is de gemiddeld lagere opbrengst dan in normale jaren. Ook in Spanje en Italië zijn de wijnbouwers gelukkig met de binnengehaalde oogst. Nu maar hopen dat er niet van geprofiteerd zal worden om de prijzen naar de stratosfeer te jagen zoals in Bordeaux met de primeurcampagne van de 2005 oogst het geval was. Dat ze daar maar een voorbeeld nemen aan de wijnproducenten uit de Rhône en de Languedoc die met beide voeten op de begane grond bleven en de prijzen voor hun verrukkelijke 2007's zeer redelijk hielden.

9. Wijnsector in crisis

De Australische wijnsector ziet dezer dagen zwaar af en dit tengevolge van de verkeerde strategische keuzes uit het verleden. De Aussie wijnen werden heel sterk gericht op het goedkope marktsegment en in het bijzonder op de markt in de UK. Nu blijkt deze markt ineengeklapt te zijn en verschrompelt de verkoop van Australische wijnen. Tal van wijnbedrijven gaan op de fles of worden gewoon gesloten (Leasingham, Stonehaven) en er is een gigantisch productieoverschot. Er is dus dringend een inkrimping en sanering van het wijnareaal nodig. Daarnaast moet Australië voluit inzetten op de productie van premiumwijnen op basis van lage rendementen. Iemand wakker daar beneden?

10. Bubble wars

Champagne voelde sterk de impact van de crisis en zag zich geconfronteerd met een dalend marktaandeel. Afhankelijk van land tot land werden dalingen opgetekend van 15% tot 30% en enkel in Frankrijk leek de verkoop min of meer stand te houden. Tegelijkertijd scheert de verkoop van Spaanse cava hoge toppen en zou de kaap van 15 miljoen flessen dit jaar kunnen gerond worden. Hiermee zou cava voor het eerst de verkoop van champagne in België overvleugelen. Wel moet er ook rekening mee gehouden worden dat de Belg nog graag zelf even de grens oversteekt om de koffer vol te leggen met zijn favoriete bubbels uit Reims of Epernay. Als je dit gegeven mee optelt bij de officiële verkoopscijfers dan zullen beiden nek aan nek liggen qua aantal omgezette flessen. Champagne probeert marktaandeel terug te winnen door ferm in de prijzen te snijden. Zelden werd er in de supermarkt zoveel korting gegeven bij de aanschaf van de merkchampagnes. Maar ook in het lagere segment wordt er een agressieve strategie gevoerd. De meeste supermarkten hebben één of meerdere champagnes in de aanbieding die vlot onder de 10 euro uitkomt. Uiteraard probeert men hiermee de consument van de cava af te houden. Overigens zijn er nog kapers op de kust want ook de Italiaanse prosecco wint sterk aan populariteit (verwachte omzet van meer dan één miljoen flessen). We kunnen de laatste maanden dan ook terecht van een "bubbeloorlog" spreken.

Na deze top 10 rest me alleen nog om u allen een gelukkig en succesvol 2010 te wensen! En uiteraard het nodige wijnplezier in het komende jaar.

Geraadpleegde referentiebronnen voor de top 10: Vino Magazine (www.vinopres.be) en Decanter (www.decanter.co.uk)

  • Reacties(0)//www.wijnblog.be/#post123
« VorigeVolgende »