WijnweetjesGeplaatst door pvo 04 sep, 2010 03:25De zomer maakt stilaan plaats voor de herfst...
Het nieuwe schooljaar is zonet ingezet...
Tijd om de zomerwijntjes aan de kant te schuiven...
Wijnliefhebbers beginnen weer te dromen van stevige rode wijnen die passen met hartige gerechten...
Een lekker glas Bordeaux of Bourgogne bij het eerste haardvuur...
Ja, ja, en haal uw portefeuille maar boven want het seizoen van de wijnsalons zit er aan te komen...
Maar... misschien een kleine tip vooraf... (geheel vrijblijvend en u doet er maar mee wat u zelf wil)
Denk al eens wat u wil drinken in de lente en zomer van 2011!
Traditiegetrouw zullen de Franse wijnen de komende maanden weer in het middelpunt van de belangstelling staan. Dit zal zeker het geval zijn voor het aanbod van de supermarkten (Carrefour, Delhaize, Colruyt, Cora en noem maar op). Ook de gespecialiseerde wijnhandelaar (tenzij deze enkel wijn verkoopt uit pakweg Spanje, Zuid-Afrika, USA enz.) zal hierop inspelen, al dan niet gedwongen door het marketinggeweld van de supermarktketens. En op zich is hier niets verkeerds aan uiteraard.
Maar ik maak mezelf zoëven de bedenking dat we vooral dit te zien zullen krijgen:
- een redelijk groot aanbod van (voorheen onverkocht gebleven?) Bordeaux en Bourgogne uit 2007,
- de nieuwe oogst van 2008 met opnieuw de twee voornoemde regio's in een favorietenrol,
- de eerste witte wijnen uit 2009 (heel wat Franse regio's),
- een klein aanbod van kleinere, generieke appellaties uit Bordeaux en Bourgogne van het nu al mytische jaar 2009.
Vanzelfsprekend zullen hier goede tot excellente wijnen tussen zitten en misschien valt de prijs zelfs nog goed mee ook.
Maar... in de schaduw van al dat gedoe... zullen ook de rode Beaujolais- en Loirewijnen uit 2009 stilaan de markt betreden. En laat dat nu net een fantastisch oogstjaar wezen voor de rode wijnen uit die regio's!
En, laat ons eerlijk zijn, net deze regio's komen nauwelijks aan bod tijdens de herfstcampagnes.
Kijk, mij is het deze zomer pijnlijk duidelijk geworden (zeker in de zalig warme julimaand) dat ik een manifest gebrek heb aan rode wijnen die én goed drinkbaar zijn in de zomer (bij voorkeur aan frisse temperaturen) én een fraai gehalte aan fruit en structuur kunnen bieden.
Het zal u dan ook niet verbazen dat mijn focus dit najaar vooral zal liggen op laatstgenoemde wijngebieden. Vooral omdat ik momenteel welgeteld 0 (ja, nul) flessen liggen heb (in rood) van deze wijnen.
Bovendien leidt de vaststelling dat er een steengoed millessime werd gemaakt niet meteen tot exorbitante prijsstijgingen.
Ik ga nu niet meteen de rayons van de lokale supermarkt leegroven want het aanbod aan kwalitatieve Beaujolais- en Loirewijnen zal waarschijnlijk bedroevend klein zijn. Proeven blijft dus meer dan ooit de boodschap. Maar waarschijnlijk liggen er aangename verrassingen in het verschiet bij de wijnhandelaren en op de Franse wijnsalons (Rijsel, Seclin, etc.).
Eerlijk is eerlijk. Ik heb nu aangegeven waar mijn aandacht vooral naar toe zal gaan bij de komende wijnescapades en ik hoop nu dat jullie me daarmee kunnen helpen. Ik geef ootmoedig toe dat de Beaujolais- en Loirestreek ook voor mij nog voor een groot deel onverkend wijngebied is. Alle tips omtrent goede (daarom niet dure) domeinen die volgens jullie aanbevelingswaardig zijn, ontvang ik graag. Heb je een tip, deel die dan aub met wijnblog.be door een commentaar bij dit artikel te posten. Alvast bedankt!
Degustatienota'sGeplaatst door pvo 24 aug, 2010 23:44Wat heeft een mens nodig voor een leuke wijnpuzzel? Twee flessen wijn met etiketten in het Tsjechisch en een open internetlink. Meer moet dat echt niet zijn om een beetje wijnmens voor een tijdje zoet te houden...
Vorig jaar kreeg ik van een buitenlandse collega 2 flessen Tsjechische wijn. Zijn organisatie had net een nieuw beveiligingsprotocol geïmplementeerd en om dit te vieren, werd uitgepakt met een leuk relatiegeschenk: twee flesjes lokale wijn in een verpakking die beveiligd was met een hangslot. Het slot verwees naar het nieuwe protocol dat transacties op een veilige manier kan versleutelen. Omdat hij wist dat ik wel een beetje een wijnfreak ben, had mijn fijne Tsjechische collega een exemplaartje voor me achter de hand gehouden. Ik vertelde hem dat ik ze uitgebreid zou proeven en becommentariëren op de blog. En gisteren vond ik eindelijk eens de tijd om de flessen te lijf te gaan.
Het hangslot bleek niet meteen de moeilijkste hindernis (de sleutel zat onderaan de verpakking vastgeplakt) maar het ontcijferen van het etiket was andere koek. Na 10 minuten aandachtig lezen wist ik van de 2 flessen enkel het oogstjaar (2007), de inhoudsmaat (0,75 l) en het alcoholpercentage (12,5% voor de witte en 12% voor de rode). Verder kon ik me ergens inbeelden dat "suché" droog betekende (beide wijnen zouden dus van het droge type zijn) maar daar hield het ongeveer op. Tenzij uw Tsjechisch beter is dan het mijne en u vlot de vertaling weet van "jakostni vino s privlastkem pozdni sber" (en dan laat ik nog gemakshalve de accenttekens weg).
Laat ik maar beginnen met de witte wijn want daar vind ik op het etiket tenminste nog de referentie naar de website www.galant.cz. Maar meteen volgt al de eerste afknapper want behalve één enkele pagina is de hele site alleen in het Tsjechisch beschikbaar. Dan maar de hele zwik in de Google vertaalrobot gooien. En beetje per beetje lijk ik er in te slagen om het zaakje ontcijferd te krijgen. De druivensoort is Ryzlink Vlassky oftewel Welschriesling (niet te verwarren met de gewone Riesling), een druivenvariant die vaak aangetroffen wordt in de vroegere Oostbloklanden. De wijn komt uit het zuidoostelijk gelegen wijngebied Moravië (in de buurt van de stad Brno) en dan meer specifiek uit het subgebied Mikulov. Verder kon ik ook achterhalen dat het ging om kwaliteitswijn (jakostni vino) met speciaal kenmerk (vino s privlaskem) van late oogst (pozdni sber). Blijkbaar wordt in de Tsjechische Republiek een systeem gehanteerd dat veel weg heeft van de wijnreglementering in Duitsland. De "pozdni sber" zou dan wel eens kunnen overeenkomen met het Duitse Spätlese. En zo is het grootste gedeelte van dit wijnmysterie ontrafeld en kan ik een proefnota opstellen.
Vinarsti Galant, Ryzlink Vlassky, 2007
Kleur: zeer lichtgeel, met vage groene reflectie, mooie schittering
Geur: weinig aromatische neus, wat lindebloesem, een beetje kruidigheid (laurier), honing, licht mineralig (nat gesteente, krijtstof) en ook wat gistige aroma's.
Smaak: impressie van honingmeloen, thee en wat witte steenvruchten (perzik), de zuren komen slechts op het einde wat doorzetten maar kunnen niet verhinderen dat deze wijn wat eentonig en simplistisch overkomt, niet meteen mijn ding. Doet me te veel denken aan Franse tafelwijnen genre Mommessin.
Over naar de rode wijn waar we nu toch al iets meer van afweten want een aantal identieke vermeldingen zijn ook hier terug te vinden op het etiket. Het gaat ook over een kwaliteitswijn van het late oogst type en hij komt ook uit Moravië. Wel is er ditmaal sprake van een andere subregio: Slovacko. En de druivensoort? Wel, die staat netjes op het etiket vermeld, namelijk Neronet. Nero watte? Juist, Neronet, maar geen paniek, ik had er ook nog niet eerder van gehoord. Het blijkt wel een boeiende druif te zijn. Ze werd in 1965 voor het eerst gecultiveerd aan de Mendel universiteit te Brno (toen nog Tsjechoslowakije) door ene professor Vilem Kraus. De druif is een kruising van Sint Laurent, (Blauer) Portugieser en Alibernet. Deze laatste druif is zelf een kruising van Alicante Bouschet en Cabernet Sauvignon. En hier wordt het echt interessant want ik dacht dat Alicante B. zowat de enige blauwe druif was waarvan niet alleen de schil maar ook het vruchtvlees donker gekleurd was. Blijkbaar is dit ook het geval voor deze Neronet. Verder valt op dat twee van de drie ouders van deze druif geen onbekende zullen zijn voor liefhebbers van Oostenrijkse rode wijnen.
Cebav, Neronet, 2007
Kleur: donker robijnrood tot paarsachtig, semi transparant
Geur: zeer mooie neus met veel zoet zwart fruit (kers, vlierbes, blauwe bes en braam), exotische specerijen zoals zoethout, kruidnagel en steranijs, kreupelhout en een florale toets (violet).
Smaak: krokant en sappig fruit (kers, zwarte woudvruchten), licht vegetale toets (paprika), kruidige smaakimpressie, zeer droogtrekkende wijn met een flink bittere (ietsje te veel naar mijn smaak) finale. Wel verrassende en mooi gemaakte wijn.
Ik denk dat dit de eerste keer was dat ik Tsjechische wijnen dronk en vooral de rode wijn heeft me weer een hoop wijnkennis en -plezier bijgebracht.
Degustatienota'sGeplaatst door pvo 10 aug, 2010 22:43Slecht weer vandaag en mijn echtgenote is met onze zoon het Boudewijnpark gaan onveilig maken. Een ideale setting dus om toch maar eens het bureel op te ruimen en nog wat achtergebleven dozen van de verhuis van vorig jaar uit te pakken. Zo kwam ik totaal onverhoopt nog een proefnota tegen die ik maanden terug neerpende voor een artikeltje uit de reeks "Bordeaux 2005 revisited".
Overigens valt het me nu pas op dat ik geen enkel nieuw stukje voor de reeks meer toevoegde sinds vorig jaar. Hoog tijd dus om dit even recht te zetten!
Een van de laatste losse flessen uit de reeks die ik destijds uit de Collishop cataloog van Colruyt bestelde, was Château Paloumey, een Cru Bourgeois (Supérieur) uit de Haut-Médoc. Op het einde van de 19e eeuw genoot dit domein een hoog aanzien maar tegen 1950 was het verval ingetreden als gevolg van de phylloxeraplaag en de impact van de oorlogsjaren. In 1989 gaat Martine Cazeneuve de uitdaging aan om dit domein weer tot leven te wekken. De uitdaging is niet min: er zijn geen wijnstokken meer, geen chais of andere gebouwen geschikt voor de exploitatie van een wijnbedrijf... En dan plots promoveert Ch. Paloumey tot Cru Bourgeois Supérieur in 2003, minder dan 15 jaar na het aantreden van de nieuwe eigenaar. Een stevige prestatie! Het domein ligt ter hoogte van Ludon-Médoc tussen Blanquefort en Margaux. De jaargang 2005 is samengesteld uit 55% Cabernet Sauvignon, 40% Merlot en 5% Cabernet Franc.
In het glas krijgen we een sombere en paarsrode wijn die zo goed als ondoorzichtig is. Een redelijk gesloten neus met vooral donker fruit (pruim, braam) en kreupelhout. Verrassende smaakaanzet met veel fruit en een redelijk hoge acidititeit. Duidelijk op hout gelagerd maar mooi gedoseerd. Evenwichtige wijn die al redelijk versmolten aanvoelt en wat lengte in de afdronk mist. Bij opwalsen komen wat lichte bloemige aroma's (violet) aanzetten en word ik zowaar een zweempje zoet(ekoek) gewaar. Met zijn 11,40 euro is dit correct geprijsd maar misschien net geen kandidaat voor in mijn kelder. Deze wijn heeft wel het nadeel dat hij in chronologie van artikels volgt op de l'Oratoire de Chasse Spleen die op krek hetzelfde prijsniveau zit en me volop wist te overtuigen.
Overigens nog een kleine tip voor liefhebbers van Bordeaux. Aanstaande vrijdag (13/8) gaat de derde editie van Aper'eau door, een reeks van zomerse openlucht aperitiefevents aan de Antwerpse Scheldekaaien. De derde editie gaat door aan het Willemdok op het Eilandje. Liefhebbers kunnen er in het paviljoen van de Bordeauxwijnen terecht voor de degustatie van een aantal Bordeauxwijnen uit de "Coup de Coeurs 2009" reeks terwijl het zomerse gevoel aangewakkerd wordt door lounge muziek, fotoshoots, DJ sets enzomeer. Meer info en tal van sfeerfoto's op www.apereau.be.
Eerdere artikels uit deze reeks:
Bordeaux 2005 revisited: deel I
Bordeaux 2005 revisited: deel II
Bordeaux 2005 revisited: deel III
Bordeaux 2005 revisited: deel IV
VariaGeplaatst door pvo 04 aug, 2010 01:48Vorige week nodigde een van mijn beste vrienden me uit om een hapje te eten in Brussel. Duidelijk geamuseerd op voorhand (hij kwam er al vaker!) voegde hij er aan toe dat het wel mijn ding zou zijn: Enoteca Vini Divini in de Herdersstraat te Elsene. Hij had me een paar dagen daarvoor reeds het water in de mond doen lopen met wat later een zeer accurate beschrijving bleek te zijn. Een superklein restaurant waar de chef zijn ding doet op een mini-fornuis achter de toog en verder meters en meters nissen volgestouwd met een duizelingwekkend aantal flessen Italiaanse wijn. Een plaats waar de wijn niet ten dienste van het eten staat maar wel omgekeerd. Of ik nog verder overtuigd hoefde te worden?
Bij aankomst leek het nog mee te vallen qua drukte (maar ik kan me voorstellen dat het hier buiten de verlofperiode echt wel drummen wordt) en dat was best aangenaam want Vini Divini is inderdaad nogal lilliputachtig van formaat. We werden er op een joviale en no-nonsense wijze onthaald en zaten luttele minuten daarna reeds aan een tafeltje met een glaasje Prosecco voor de neus. We kozen allebei voor de "antipasti misti", een klassieker waar veel Italiaanse restaurants een hopeloze knoeiboel van maken. Hier echter niet zo! Zelden een bord met zo lekker verse antipasti gezien en geproefd. Uiteraard fijne vleeswaren (deze hindernis wordt door de meesten genomen) maar geen enkel spoor van opgelegde en licht zuur smakende groenten. Neen, hier krijg je echte zongedroogde tomaatjes, verse groene boontjes, mooie grasgroene jumbo-olijven en daarbovenop nog eens echt artisanale mozzarella. En wat dronken we daarbij?
Als eerste wijn (je kan natuurlijk zelf kiezen maar plezieriger is om de chef zijn selectie af te wachten) kregen we de Regaleali, Nero d'Avola, 2007 van Tasca d'Almerita in het glas. Ik had niet meteen het hele concept door maar in essentie gaat het zo; ze zetten de fles op tafel en je bepaalt zelf maar hoeveel je er van drinkt. Wanneer je wil veranderen dan nemen ze de fles terug en belandt deze aan een andere tafel terwijl je zelf weer een nieuwe krijgt van één van de ander tafels. Een soort flessencarrousel als het ware. De Tasca d'Almerita (een IGT wijn uit Sicilië) was meteen een verrassende opener. Geen allemansvriend want zeer kruidig en uitgerijpt maar wel een wijn met ballen en inhoud (geen ordinair Nero d'Avola fruitbommetje dat even snel vergeten is als hij gedronken wordt).
Bij het hoofdgerecht (met spinazie opgevulde kalfsrolletjes begeleid door alweer verse groene boontjes) kregen we de Teodoro, Merlot, 2006 van La Murola voorgeschoteld. Een IGT wijn uit de Marche, de streek ter hoogte van de knieholte van de Italiaanse laars (aan de kant van Adriatische zee, grenzend aan Umbrië). Een wijn die wat enigmatisch overkwam, want ondanks de druif voor mij toch Italiaans aanvoelend. Blind geproefd kan je ongetwijfeld verwarren met een wijn uit de Languedoc bijvoorbeeld maar je zal er zeker geen Bordeaux in ontwaren. Wel begon de wijn na een tiental minuten duidelijk last te krijgen van zijn 15% alcohol.
Dan maar onze stoute schoenen aangetrokken en aan de chef teken gegeven dat we liever op inheemse cépages wensten over te schakelen. En we werden meteen op onze wenken bediend. De volgende wijn die we voorgeschoteld kregen was de Villa Matilde, Rocca dei Leoni, Aglianico, 2007. Wie Aglianico zegt, zegt Campanië (de regio uit het scheenbeen van de laars, net onder Lazio) en daar kwam deze wijn ook vandaan. Opnieuw een wijn van het IGT gehalte (in de classificatie hiërarchie een trap lager dan DOC en DOCG) maar dit blijkt in Italië nogal vaak een garantie op een kwalitatieve en best betaalbare fles. De Villa Matilde brengt ons meteen terug naar de kern van het Italiaanse wijngebeuren; weinig gekende druivenvarianten, authentieke stijl, pretentieloos maar zeer degelijk gemaakt. Duidelijk meer mijn ding (en dat van mijn tafelgenoot) dan de Merlot uit de Marche. Na de Aglianico bracht de chef (waarschijnlijk verrast en tegelijk gecharmeerd door ons verzoek om inheemse druiven) de volgende autochtoon ter tafel: Girolamo, Negroamaro, 2008. Voor mij eigenlijk de beste wijn van de middag. Volop fruit maar opnieuw authentiek van snit. Ik vond deze wijn ook het best passen met het hoofdgerecht. Deze wijn blijkt wel tamelijk onvindbaar! Op de site van het wijnhuis Tenuta Girolamo geen spoor van deze wijn (op de wazige foto's die ik trok met de gsm zie ik ergens ook "chiurlala" staan maar Google kan me hier niet verder mee helpen) meer nog, het huis produceert op het eerste zicht geen wijn van Negroamaro druiven. Begrijpe wie kan? Ik zal de volgende keer toch iets meer uitleg over deze wijn moeten vragen.
Na de maaltijd namen we nog even plaats aan de "toog" om ons te vergapen aan de massa flessen wijn in de houten nissen. Zelden zo'n selectie Italiaanse wijnen voor ogen gehad (hoewel de Gambero Rosso roadshow er ook wel mocht zijn vorig jaar) en ik kijk al reikhalzend uit naar mijn volgend bezoek hier. We genoten nog na met een liquoreuze witte wijn van Duca di Castelmonte uit Sicilië (helaas zijn de foto's van die fles dermate slecht dat ik enkel nog kan zeggen dat om een wijn van Malvasia druiven ging) die een perfect orgelpunt plaatste na een unieke lunchervaring.
Websites van de producenten van de geproefde wijnen:
http://www.tascadalmerita.it
http://www.cantinalamurola.it
http://www.fattoriavillamatilde.it
http://www.tenutegirolamo.it
http://www.carlopellegrino.it
Degustatienota'sGeplaatst door pvo 20 jul, 2010 01:54Deze zomer is het er eindelijk van gekomen! In een vorig bericht moest ik nog toegeven dat ik maar aarzelend begonnen was met de inlossing van een op wijnblog.be gemaakte belofte maar inmiddels is er een en ander veranderd.
De lekker warme temperaturen waar juli ons op trakteert doen me sowieso eerder snakken naar een gekoelde wijn dan naar een exemplaar op kamertemperatuur en dus ben ik de laatste weken behoorlijk mijn "côté rosé" aan het ontdekken. Uit eerdere berichten weten jullie dat mijn voorliefde uitgaat naar volle, fruitgulle en intens gekleurde roséwijnen waar zelfs een zweem restsuiker in mag zitten. Tot voorheen zwoer ik dus trouw aan Tavel maar stoorde ik me soms wel aan de prijs. Zeker als je eens goed rondkijkt, is het weinig evident om zomaar 10 euro en meer uit je portemonnee te halen. Het bewijs? Hieronder de proefnota's van 3 recent geproefde wijnen + de prijs die je er voor moet betalen.
De ontdekking
Montinho Sao Miguel, 2009, Vinho regional Alentejano, Portugal
Druiven: Touriga Nacional, Cabernet Sauvignon en Aragonès.
Kleur: diep en intens rozig, bijna rood zelfs (grenadine, véél grenadine)
Geur: aardbei, aalbes, krieken, wat licht kruidige toetsen
Smaak: intense smaak van aarbei en snoepgoed, nogal wat restsuiker en hierdoor weelderig, wel essentieel droog gevinifieerd, beetje ééndimensioneel maar met mooie zuurtegraad hetgeen dit zeer genietbaar maakt
Prijs: een luttele 3,99 euro
Het fruitig buitenbeentje
Arniston Bay, 2010, Western Cape, Zuid-Afrika
Druif: Pinotage
Kleur: diep roze, bijna rood
Geur: zoet rood fruit (geplette aardbei, framboos), violettesnoepjes, lichte toets van witte peper bij opwalsen
Smaak: bakken vers en zoet rood fruit, veel restsuiker maar niet plakkerig, volle wijn maar misschien wat te monotoon op aardbei gefocust, dankzij mooie frisheid in finale blijft dit prijs/kwaliteit enorm goed, met 13,5 % het hoogst in alcohol maar nauwelijks merkbaar
Prijs: een zeer democratische 4,49 euro
La revanche de France
Château Tovana, 2009, Costières de Nîmes, Languedoc, Frankrijk
Druiven: Grenache, Syrah
Kleur: opnieuw zeer intens rozig, houdt het midden tussen watermeloenrose en grenadinerood
Geur: vage impressie van watermeloen en wat kruidigheid, bij walsen komen zoete tonen van klein rood en rijp fruit (aardbei en framboos) naar boven, zelfs een hint van 4-vruchtenconfituur en snoepgoed
Smaak: lekker droge impressie (slank maar niet schraal) met veel fruitgehalte (aardbei en rode bessen), redelijk veel citrus in de finale, generieke maar zomerfrisse wijn
Prijs: een niet te geloven 3,89 euro
Opmerking: alle bovenstaande wijnen zijn niet bepaald vies van wat liquoreuze accenten! Liefhebbers van puur droge wijnen zullen hier waarschijnlijk weinig boodschap aan hebben. De wijnen zijn niet ideaal als begeleider van fraai bereide gerechten. Bij voorkeur te drinken bij BBQ feestjes en dergelijke. Maar laat ons eerlijk zijn, wie doet daar nu niet aan mee tijdens de tot dusver toch wel mooie zomer.
Waar te krijgen? Het zal u verbazen maar ik heb voor mijn rosé-queste nog eens de rekken van Delhaize afgeschuimd en normaal zijn alle wijnen daar vlot verkrijgbaar. Hou er wel rekening mee dat roséwijnen op de markt gebracht worden voor snelle consumptie en dat er dus ook sneller overgeschakeld wordt naar recentere wijnjaren. Dit artikel wil overigens absoluut niet zeggen dat er geen goede (en prijs/kwaliteit sterk scorende) rosé-wijnen zouden aangeboden worden door de vele wijnhandelaars in onze contreien! Een mens kan nu éénmaal niet alles afproeven (tot spijt van wie het benijdt).
Conclusies? Ik kan er momenteel maar één maken en dat is dat rosé-wijn - ondanks de upschwung van de laatste twee jaar - qua prijszetting ENORM behapbaar blijft. Ik vraag me overigens af wat er na aftrek van de kosten voor de wijnbouwer overblijft als je eens kijkt naar de prijzen van de drie bovenstaande wijnen. Maar goed, tot nader order ben ik wijnschrijver en geen wijnbouwer en mag ik dat laatste prijsaspect naar de achtergrond verwijzen. Overigens - kwestie van nog even de link te maken naar ons reisje naar Toscane - dronk ik bijna twee maanden terug de Scalabrone, 2008, Tenuta Guado Al Tasso (van Antinori), Bolgheri. Niet meteen het minste domein en niet meteen een weggeefprijs (in de supermarkt aan 11,5 euro) en dus aanvankelijk hoge verwachtingen. Mooi van compositie (neus van aardbei, framboos, granaatappel, watermeloen en wat witte peper) maar zeker niet beklijvend qua prijs/kwaliteitsverhouding.
Rosé, goedkoop en daarom te mijden? Zeker niet! Goedkoop misschien wel maar kwaliteit genoeg. Stop uw dure rode cuvées maar even weg (met deze temperaturen doe je er toch maar weinig mensen plezier mee) en schakel over naar een zomerse sfeer. Minder complex, minder emblematisch maar gewoon plezierig. En wie beweert dat wijn geen synoniem voor plezier mag zijn? Have a nice holiday!
